Matanggap Novels & Stories

HOMBRES ROMANTICOS SERIES 3: UNINTENTIONAL Matthieus Morris Monférrer Kabanata 7 KAPANSIN-PANSIN ANG PAGIGING uncomfortable ni Matthieus sa hapunan. Every dish his mother offered, lahat iyon ay tinatanggihan nito sa pamamagitan ng malamig na ‘no’ o kung ‘di man ay walang kabuhay-buhay na iling. Nahiya ang bagyo sa mood nito.

malungkot na tanong ni Matt at inilapag ang tasa ng kape. "Matt, kung mahal ka talaga ni Zeinab matatanggap niya kung sino ka at kung ano ka" "Sasaktan ko lang po si Zeinab, Ma. Guguho ang expectation niya sa akin kapag nalaman niya na isa lang akong mahirap" napayuko si Matt. Pero iyon naman ang totoong pagkatao niya. Hinawakan ni Marta sa balikat ang anak.

Kahit papano tumahimik ang paligid. Mukhang nagfi-field trip ang isang yun! nasan ba kamag anak non?! Hindi kinakaon?! yung ilang kakailangan ko nakuha ko na rin at alam ko na naman na marami silang stocks ng canton , sakto lang pala tong napuntahan ko eh .. yung walang Mary Divine na nang pepeste ? hahahaha.. " Mattiana ! ito naman oh , gusto ko lang naman na makipag kaibigan sayo eh " huh ? kaibigan ? plastikan ba kamo ang gusto nya ?

‎“Matagal kitang hinanap, kapatid.” ‎ ‎

Wag ka nang mag sumbong kay Mama heheh gusto mo bang tulungan na kita dyan sa dala mo) S****p din eh, no. "Asus ikaw jud ginabuhat rana nimo para dili taka isumbong. Oyy dong pasensyae jud kaayo ani ni Mika. Buotan mani sya nga bata...pero depende lang lagi. Mika pag sorry sa iya!" (Ginagawa mo lang yan para di kita isumbong sa mama mo eh, ijo ako na ang humingi ng tawad para kay Mika. Mabait naman 'tong bata...pero depende nga lang. Mika mag sorry ka nga sakanya)

Hawak ang makintab na hawakan ng pinto, dahan-dahan ko itong hinila pabalik habang nakayuko nang kaunti ang aking ulo bilang tanda ng paggalang. At ang bumungad sa akin nang tuluyang bumukas ang pinto ay ang isang seryosong mukha ng matanda. Walang kahit anong ngiti sa kanyang mga labi na madalas niyang ibinibigay sa akin, at ang kanyang mga mata ay matalim na nakatitig sa akin. Sa lalim ng kanyang tingin, ramdam ko na parang may matinding galit siya sa akin sa kabila ng lahat ng mga buwan na ginugol ko sa pagtulong sa kanilang tahanan. Ang kanyang mukha ay parang isang pader na mahirap tibagin, at ang lamig ng kanyang presensya ay sapat na upang mapawi ang lahat ng excitement na naramdaman

Sagot ko rito. "Hay naku! Sigurado ako na mamamatay sa inggit sila Senyora dahil malayo ito sa inaasahan nilang kahihinatnan mo. Naniniwala na talaga ako sa karma. Aba'y si Hannah sumikat nga pero nalaos din agad. Daig pa niya ngayon ang isang trapo sa intertaiment industry! Totoo nga ang kasabihan na hindi nananalo ang mga maitim ang budhi sa mga mabuti!" Palatak pa ni ate Mae habang nakataas pa ang isang kamao sa ere kaya natawa kami pareho ni aling Berta. Palaging nababanggit ni ate Mae ang mga Gustin sa tuwing nag- uusap kami. Hindi maalis ang inis at galit ni ate Mae sa mga ito dahil sa kanilang masamang pag uugali.

madam daming sabi ng matanda habang tila naluluha. "'La naman eh, ano na naman yang sinasabi mo. Matagal ka pang mabubuhay. Makaka sama pa kita ng matagal. Marami pa tayong bubuuing mga pangarap natin, di ba? Kaya wag ka muna mag salita ng ganyan. Ang lakas lakas mo pa nga, oh." halos maluha nyang sabi.

"God! May sa lahing boksidor ka yata." "Sino ka ba at bakit nandito ka sa lupain namin?" "Hindi mo pa ako kilala? Nasuntok mo na ako't lahat ngayon ka pa lang magtatanong?" "Kahit pa ingudngod ko iyang mukha mo sa popo ng kambing at kalabaw. Idagdag pa ang popo ng mga kabayo. Wala akong pakialam kung kaninong matris ka nanggaling!"

Chapter 2-A Rated SPG Madaling araw na nang makarating si Angeline sa Batangas. Pagod na sya at tiyak nyang hindi na sya mag-e-enjoy sa pag-na-night swimming nila. Sira na ang mood nya. May ilang lalaking ngumiti sa kanya pero tiningnan lang nya nang masama. Napahiya ang mga ito at natahimik. Nilampasan lang nya ang mga ito.