Matanggap Novels & Stories

“Pampam? Ano yun?” “Iyong gan’to po, lolo!” sabay tapik ni Hope sa may puwetan niya. “Ginaganyan po kami ni mommy tuwing gabi tapos inaantok na po kami ni Matthan agad. Parang may magic po ang kamay ni mommy.” “Mahal na mahal mo talaga ang mommy at kakambal mo, ano?”

Kung may nakikinig. Kinabukasan, dinala nila ako sa ibang kwarto. Mas maliit. Mas maliwanag. Mas malamig. Walang bintana. Walang kurtina. Walang pagtataguan. Ito na ang sinasabi nilang “adjustment.” Umupo si Matteo sa tapat ko. Hindi siya nagmamadali. “Napapansin kita,” sabi niya. Tumango ako. “Alam ko.”

Parang bato, galit na galit din ‘yung mga matatabang ugat. “Ang lamya mong humimas, jạkulin mo nang husto para mas masaya,” sita niya sa akin. Tinanggal niya muna ang kamay ko sa pagkakahawak sa titë niya para ipakita kung anong himas ba ang kailangan. Nakita ko na parang gigil na gigil siya sa pag-mariang palad sa ari niya. “Bakit kailangan ganoon? Parang ang OA naman,” katwiran ko kaya tumawa siya at saka nagkamot ng ulo.

may konting himig tampong sabi ni Ella. "I become a little busy after we talked. May mga kailangan lang asikasuhin at harapin, I'm sorry" Matt can't look straight to the woman eyes.Nagaalala si Matt na baka mabasa ng babae angtotoo sa mga mata niya.Katwngian g mga tulad nila sng pagiging transparent ngga mata.Matang palaging kakikitaan ng maliwanang na katotohanan.

Parang naamoy ko na dati. May naririnig akong mga bulungan na may kilig sa paligid,kaya nagmulat ako mata.Nang magtagpo ang paningin namin....sobra talaga akong namamangha....makalAglag panty pa,kaya halos hindi ko magawang kumurap kahit saglit.Ang kulay abo niyang mata,ang labi niyang mamulamula na matamis at ang kilay niyang parang ginuhit ng magaling na pintor.Shet na shet talaga, ang tigas pa ng katawan niya.Ang kepay ko tuloy parang kinikilig din at pakiramdam ko parang wet na.Sino naman kasi ang hindi kikiligin.

Sapat lang ito para sa lahat ng damit ko sa bawat panahon. Ang lahat ng nasa attic ay luma at laspag na, maliban sa maliit na kama sa gitna. Nagawa ko lang ito na mapalitan dahil ang luma ay bumigay ng hating gabi. Isang pirasong kahoy ang tumusok sa mattress at sumaksak sa akin. Hanggang sa araw na ito, marahil may hindi pa din ako natatanggal na piraso ng kahoy sa bewang ko.

*insert song for this part ~ Bulong by December Avenue 🎶"Hindi masabi ang nararamdaman Hindi makalapit Sadyang nanginginig na lang Mga kamay na sabik sa piling mo Ang iyong matang walang mintis Sa pagtigil ng aking mundo."🎶

Kabanata 21 Sayang Tuluyang bumagsak ang malakas na ulan. Pareho kaming walang imik ni Matthias. Kanina pa siya walang kibo, his grumpy face didn't changed at all, mas lalo lang lumala ng maipit sa gitna ng traffic. Tila slow motion ang galaw ng bawat sasakyang nakahinto. Ako man, nahihilo na kakasunod sa wiper ng kanyang sasakyan. Nanlalabo na rin pati ang harapan nito dahilan para mas lalong maburyo. Wala akong halos matanaw maliban na lang sa pabalik-balik na galaw ng wiper ng kanyang sasakyan!

*Sumibangot* Taray Naman nito huhu! "Ange humada ka sakin!!"bigla ako nagulat Ng sumigaw si matt na papalapit na sakin. Halaaa putsaaaa. "Ah hehe kuyang pogi una nako sayo ah bye bye"pag papaalam ko Kay kuyang pogi at kumaway at nag sumula na ulit tumakbo NG mabilis pa ka flash. "Bleh kung Kaya mokong abutan ulul haha"pang aasar na sigaw ko Kay matt matt.

tanong ko dito at sumigok pa siya Inabot sa akin ni Menggay ang bote ng gatas at kinuha ko naman iyon saka ako nakaupo para makadede si baby Matt. Agad na kinuha ni baby Matt ang bote at napangiti ako nung inilagay na niya iyon sa bibig niya. Hindi ko mapigilan ang sarili ko na hindi haplusin ang mukha ng bata. Namumugto na ang mata nito dahil sa pag-iyak kaya naaawa ako sa kanya.