Novelas y relatos de Matigas Na Ubo Ng Bata

“Masakit pa ba ang ulo mo?” “Masakit,” sagot ng bata, namumula ang mga mata. “Mommy… pwede mo ba akong yakapin?” Natigilan siya. “I had a really scary dream,” pabulong nitong sabi. “May nagtulak sa akin mula sa likod. Tapos nagising ako. Mommy… natatakot ako.” “It was just a dream,” mahinahon niyang sagot. “Huwag kang matakot. Kailangan mo pa ring humiga at magpahinga.”

paliwanag ni Tita Margarette sa bata Pasinghot-singhot ang bata na parang nagpipigil ng pag-iyak. Hindi naman nila masisisi ang bata kung malungkot ito. Mahirap talaga mawalan ng ina, lalo pa’t napakabata pa nito. Ang magagawa na lang nila ay mahalin ito para hindi nito maramdaman ang pangungulila sa magulang. "Sweetheart... pwede bang umuwi muna ako sa bahay?" paalam niya sa nobyo. Wala siyang gamit doon sa bahay nina Theo at hindi naman niya iniexpect na ganito ang mangyayari.

sigaw niya pero nagdahilan lang iyon para mas lalong tumakbo ang bata. Goodness! Ang tigas ng ulo! Akala ko pa naman hindi ito nagmana sa mommy niya. Lintek. Mukhang paghahabulin niya pa ako nang nakaakong! Inis na inis na anito sa sarili.

Nanlaki yung mata ko at napatigil, "P-po?" "Matagal na," dagdag ni Tita, malungkot ang ngiti. "Bata pa siya noon. Kaya kahit minsan pakiramdam mo matigas siya, o suplado, totoo niyan, sanay lang siyang mag-isa. Marunong siyang magtago ng sakit. Pero alam ko, mabait na bata ‘yon. At higit sa lahat, kailangan niya ng taong makakaintindi sa kanya."

Sa kanyang tabi, ang bata ay nananatiling tahimik, ang mga mata nito ay kasing-lamig ng marmol, walang anumang emosyon na makikita sa isang normal na pitong taong gulang. Si Mariel ay naramdaman ang panlalamig ng kanyang mga kalamnan. Ang Argentum Key sa loob ng kanyang mga mata ay tila nag-vibrate, tumutugon sa presensya ng bata na tila isang tuning fork na nakatagpo ng kaparehong frequency.

Nanigas ang katawan nito habang tumitirik ang mga matang inaabot ang ruruk ng tagumpay na sinasabayan ko ng bayo. "Ughhhh fuckk! nakakabaliw ka baby!" Libog na libog na ungol ko. Dahil sa katas na nilabas nito, mas lalong dumulas ang pagbayo ko. Masarap sa pakiramdam ito kaya hindi ko na pigilan pa at malakas na bumayo ako ng bumayo sa gitna nito. Naririnig ko na ang tunog ng pag ugong ng kama nito pero hindi ko na kayang pigilan pa.

Napakagat-labi siya pagkatapos niyang bitawan ang mga katagang ‘yon. “You will raise the child alone, Marga. Kahit isang piso ay wala kang makukuha sa akin.” Tinitigan niya si Marga sa mata. Nakaramdam ng kaunting kirot sa dibdib si Marga. “It’s just a minor cold,” mahinang sabi niya at sinandal ang ulo sa bintana ng kotse.

Hindi naman alam ng mga 'to na may mga anak sila pero hinanap siya, ibig bang sabihin ay wala parin balak ang mga ito sa tigilan siya? Nakaramdam siya ng kilabot. "If I were you, Regina, mag isip kang mabuti bago ka kumagat sa bitag nila para sa 'yo. Wag ka masyadong mag alala dahil hindi nila sasaktan ang mga bata, dahil I'm sure na alam na nila na anak nila ang mga 'to."

tanong ni Maui habang nakatingala sa kanya, seryoso ang maliliit na mata. "Opo, Mommy, pwede po ba kaming magkaroon ng bagong daddy?" dugtong naman ni Matias, bakas ang pag-asa sa boses. Napakasimple talaga ng utak ng mga bata. Sa isang iglap ay nagtatanong sila kung bakit hindi sila hinahanap ng kanilang ama, ngunit sa susunod na sandali ay handa na silang maghanap ng papalit dito.

Ngayong gabi, pahintulutan niyang bumaha ang sakit. Cherry: "Oo. Pero pakiramdam ko, kami pa rin ang dapat laging magparaya. Away bata pinapatulan niya. Isang simpleng pagkakadapa ni Miguel, at ang anak ko agad ang sinisi. Hindi man lang inintindi na normal lang 'yon sa mga bata." Marites (pigilang galit):