Matigas Na Ubo Ng Bata の小説・ストーリー

iniabot ng bata ang taco kay Garett at kumagat naman si Garett kaya tumawa ang bata na parang kinikilig. "Mama!" pagtawag nito sa akin at muntikan pa ako luminga dahil baka hindi ako. "Have a bite too!!" inaabot ng bata ang taco sa akin na tinitignan ko lang dahil hindi ko alam ang gagawin. "It's yummy!" dagdag pa ng bata at wala akong choice kung hindi kagatan ang taco na inabot niya sakin. maliit lang ang kinagat ko at binalik 'yon sa bata.

Nagtanggal siya ng apron at saka sinaluhan ang anak. Nawala ang ngiti niya nang makita ang nakasimangot na mukha ni Marga. "Oh, ang aga-aga gan'yan ang mukha mo, anak. May problema ba?" Tiningnan siya ng bata. "Eh, Mommy, itlog at hotdog na po ang ulam natin kagabi, eh. Wala po bang iba?"

They are female versions of Ice. And they are mine! Matagal ko silang yakap. Matagal ko silang ayaw bitiwan at hindi ko na alam kung gaano ako katagal na umiiyak. Akin nga sila at kung paanong may anak akong lalaki sa isipan ko ay hindi ko na alam… hindi ko na alam kung ano pa ba ang papaniwalaan ko? “Are you…” sabi ng isang bata na naguguluhang nakatingin sa akin, “are you our mama?”

Halos mapatili si Lola Tinay at Ate Maria nang makita ang tipo na ngipin ni Janus. I laughed. We have almost have the same reaction! "Mama, gusto kong uminom ng gatas bago matulog!" ngiti nito para tumango ang ina. "O siya, kukuha ako ha? Diyan ka lang," paalam ng Mutya ngunit mabilis siyang hinawakan ng anak sa kamay. Halata sa mukha ng bata ang pangamba at takot, "P-Pwede ba ako sumama? Natatakot kasi ako na mag-isa. Baka may mga brujo at bruja na pumasok."

galit na tanong niya rito. Ito ang ina pero hindi man lang nito magawang ingatan ang pinagbubuntis. Nakita niyang napatawa si Marga nang marinig ang sinabi niya dahilan para magsalubong lang ang kilay niya lalo. “Naririnig mo ba ang sarili mo Matt? Nakakasama ang pag-inom sa bata? Ano yan isang joke?” muli itong natawa at pagkatapos ay ginulo ang buhok.

masayang bati ni Mom habang pinupunasan ang kamay niya gamit ang apron. Tumango lang ako at bahagyang ngumiti. Kahit papaano, nakakagaan sa pakiramdam ang makitang buo pa rin kami, kahit maraming banta sa paligid. Naupo na ang mga bata sa kani-kanilang puwesto. Si Maricar, sa tabi ko. Si Matteo at Matias ay nag-aagawan pa sa longganisa kaya napailing na lang ako.

sambit niya, inatras bigla ang kamay niya na tila ba napaso ito. Namutla siya ng sinabi niya, “Kung sino man ang gumawa sa iyo nito ay napakasama. Hindi lang nila pinalitan ang malusog mo na baby na hindi pa naipapanganak, pero pinapakain din nila ito ng isinumpang mga insekto.”

“Wag na wag kang lalaban Tisoy dahil kung hindi ikaw ang kawawa!” Napatingin siya sa isang parte ng marinig na tila may nag aaway doon. Napakunot ang noo niya ng itulak ng isang malaking bata ang maliit na nata na kay puto. Hatang binubully nila ito dahil kinuja nila ang pagkain nito. Walang alinlangan siyang naglakad palapit sa pwesto ng mga ito

gulat na sambit ko at tuluyang lumapit sa kaniya. Isang tipid na ngiti ang pinakawalan niya. "Pasensya ka na, anak. Pero tingin ko ay kailangan mong makasama ang mga bata." "May nangyari ba?" Mabilis na umahon ang kaba sa dibdib ko. Umiling naman si Mama. "Wala namang nangyari sa mga bata. Pisikal," malalim na kahulugang pagtatapos niya.

Iba ang hikbi ng mga bata sa mga matatanda. Ang mga matatanda ay sumigaw sa mas banayad na paraan. Gayunpaman, ang mga bata ay umiyak sa isang primal instinctual na paraan. Walang pakialam sa mundo ang babaeng nasa harapan niya. Siya ay mukhang nakakaawa, minamaltrato, at walang magawa. Napahikbi siya at naglakad patungo sa kwarto.