Novel & Cerita Matino Ang Isip Ko Title

Isla Moretti POV Hindi ako nakatulog nang maayos kahit na nakapikit si Kalix sa tabi ko. Ang pangalang "The Widow" ay parang sirang plaka na paulit-ulit sa isip ko. Sino siya? At bakit ngayon lang siya lumutang kung kailan akala namin ay tapos na ang lahat? Pagdilat ko ng mata, ang madilim na kwarto ay nababanaagan na ng konting liwanag mula sa bintana. Alas-singko na ng madaling araw.

Iaalay sa 'yo'ng buong puso ko Sumang-ayon ka lamang Kasama kang MATANDA 🎶 Nang huminto ang tugtog na feel na feel pa niyang kantahin ay hindi na napigilan ni Athena ang ang humalakhak. Ako, gustuhin ko man matawa pero nauuna ang inis ko. “Dok Rat, nakakita ka na ba ng tsinelas na lumilipad?” tanong ko sa kanya. “Hindi pa, Dok.” “Oh! Ito!”

“How are you guys?” Kaniya kaniyang sgaot ang lahat. Samantalang si Iza ay masyadong kinakabahan sa mga mangyayari. Ilang kamustahan pa ang naganap bago tuluyang mag-umpisa si Albacaro sa mga goals nya at ilang mga patakaran habang magshoshoot sila sa Tanay. “I know you guys are curious about the title of our movie,” ani Albacaro. Tinuro nya ang screen na nasa likuran at ilang sandali pa ay bumungad sa kanila ang isang title.

KATARINA’s POV NANG oras na iyon ay nais ko nalang din ipikit ang aking mga mata. Para saan ba kasi ang walang kwenta kong buhay? Sa aking pagpikit muli kong naalala ang kambal. Gusto ko narin naman makatakas o makaalis sa buhay na ito. Kung mamatay ako sa mga kamay ni Sebastian Del Castillo ay tatanggapin ko na. Matuto silang mabuhay ng wala ako. Kaya naiusal ko sa kanya ito “Kill me please.” Nauubusan na ako ng hangin at pakiramdam ko ay sagad hanggang buto ang galit sa akin ng lalaking ito.

Hindi pa nakuntento, sinabayan pa talaga niya ang kanta. I know you That look in your eyes is so familiar a gleam "Diwata, ‘wag mo akong pilitin pumatay ng tao ngayon." Kunot-noo kong sabi. Ngumiti lang siya, saka lalo pang nilakasan ang volume. "Shhh, enjoy mo na lang." Putangina talaga. Hinayaan ko na lang siya. Wala rin naman akong magagawa. Bored na bored ako habang siya ay nasa sarili niyang fairytale. Bagay talaga sa kanya ang pangalan niya—Diwata.

ni Yeng Constantino: 🎵 Sa pagpatak ng bawat oras ay ikaw Ang iniisip-isip ko hindi ko mahinto pintig ng puso Ikaw ang pinangarap-ngarap ko Simula ng matanto na balang araw iibig ang puso 🎵

Pamilyar ito sa akin, pero nakalimutan ko kung ano ang title nito. "Anong kanta ‘yan?” tanong ko at bahagya ko siyang nilingon. “Ikaw,” sagot niya na nagpakunot ng aking noo. “Ha?” “Ikaw by Yeng Constantino.” sagot niya at kinanta ko sa isip ko ang lyrics nito. Ikaw, ang pag-ibig na hinintay. Puso ay nalumbay ng kay tagal ngunit ngayo'y nandito na ikaw .

Tinanong nang mausisa nang lahat, “Ano ito?” Ngumiti nang magalang si Paul at sinabi, “Ang gitnang pangalan ko ay Ja…” Bago pa niya ito matapos, mabilis na sumingit si Matilda, “Reunion natin ngayong araw, hindi sa anak ko. Sa tingin ko ay hindi siya magiging interesado sa pag-uusap natin, hayaan muna natin siyang umalis!”

isip nito. Ng makapasok ang binata sa kanyang kwarto ay agad itong naghubad ng damit at pumunta sa kanyang closet para kumuha ng bagong isusuot. Ng makapagbihis na siya ay napatingin siya sa kanyang lamesa malapit sa kama. May mga picture frames na nakalagay doon, napadpad ang tingin niya sa isang litrato ng nakangiting babae. Kinuha niya ito at tiningnan ng mabuti. “Kasalanan nilang lahat to kung bakit nangyari sayo ‘yon. Malapit na Crystal makakapaghiganti na tayo, gaya ng pangako ko sayo. Antayin mo lang.” bulong nito sa isip sabay haplos sa litrato.

Alam kong hindi maayos ang paghihiwalay namin pero bakit kung kailan may problema ako sa title ko at sa Mama ko saka pa siya sumabay. How dare you Rowan Maxryen Martinez? Matapos mo akong lokohin at saktan!