Maybe Maybe Novels & Stories

Masama ang tingin ibinigay ni Miko sa kanila,natawa sila pareho. ” And us,being a weirdo is a good thing. Pasalamat ka nga at may kaibigan ka na tulad namin eh.” Michael, who is happy playing cards and grinning. “ Oo nga!” Segunda ni Caleb,pagkatapos ay tumayo ito sa pagkakasalampak sa sahig. “ Saan ka pupunta,hindi pa tayo tapos!”

"Mangangamoy aso ka pag-uwi." "It's okay. Pauwi na rin naman 'yon," I replied. I suddenly got excited. Wala kasi kaming alagang aso sa bahay. We can't have one kasi allergic si Faith. Gusto ko pa naman sana ng aso pero hindi talaga pwede. Maybe when I have my own apartment soon. Ang plano kasi ay mag-aapartment ako kapag magme-med school na 'ko para malapit lang sa school.

Stop! Hindi dapat tayo mag-conclude. Let's take it slow. Kailangan nating siguraduhin kong may gusto ba ako sa kanya o wala. I'm still unsure of what this feeling is. Heck! I'm not even sure of the feeling how to like someone! Oo. I once said na crush ko noon si Kento. Pero parang happy crush lang naman 'yun. Just to put excitement in my life.

***************************************************** N/A sorry sa mga error grammar hihi, happy reading:) Frerenza po talaga ang pangalan ng mama ni miafye hindi ferenza sorry po sa wrong/error grammar

sagot ko "Yes tapos na pero, pwede namang tayong maging friends diba? Look, malaki ang naitulong mo sa lahat at kahit na hindi tayo magkakilala alam kong mabuti kang tao." seryoso nyang wika "I don't know. Yeah, maybe, pwede tayong maging friends. Regarding pala kay Maja, alam na ba niya ang tungkol sa shares na para sa anak niya?" tanong ko

Parang sirang-plaka na paulit-ulit na tumatakbo sa utak ko F*** his condition Pagkatapos ko maligo, wala sa wisyo kong inaayos ang gamit ko, isang pang alis at isang pang tulog lang dala ko tutal isang gabi lang naman iyon kaya maliit na bag lang ang dala ko. Habang nag aayos ng sarili ay biglang tumunog ang telepono ko +639**********

Ang killjoy kahit na kailan. Pero wait, kinusot kusot ko pa ang mga mata ko. Hindi ba ako pinaglalaruan ng paningin ko? Sa dinami rami ng araw ay ngayon niya pa naisipang magsuot ng polo na pink. Sir naman eh, kung kailan nilagyan ni Jenny ng malisya ang utak ko saka ka nag pink. Tama ba naman iyon? Gatungan pa ba ng pagkakataon ang unti unti kong nabubuwag na paniniwala sa pagkalalaki ni sir?

Kabanata 21 “HYDRUS HORIZON HUGO, fck! Let go of my wrist. You shouldn't act this much. Anak ka ng constipated na tinapa!” Dejectedly, Sheeva kept on protesting and brave enough to ignored the heat his touch caused her. His hold was territorial.

Umuulan. Ito ang unang bagay na napansin ni Lauren Jade Miller habang nakatayo siya sa labas ng pintuan ng Department of Architecture faculty office. The heavy evening rain hit the concrete walls of the university, producing a rhythmic, suffocating sound that echoed through the empty hallway. Inside her pocket, her fingers tightly gripped a piece of paper—isang signed withdrawal form. It was supposed to be her ticket out of the mess she created, an escape from the dangerous gravity pulling her toward a person she was never supposed to love.

halos hindi makapaniwala sa laki ng halagang binanggit nito. “Bakit? Kulang ba? Kung sa bagay mukhang maaasahan at mapagkakaitwalaan ka naman, 30 thousand, okay na ‘yun sayo?” parang balewala lang sa sabi nito. “Mama Mia! Ang laki!” ITUTULOY!!!