Me Time Captions Novels & Stories

Iistalk ko siya sa f******k! Kinuha ko kaagad ang phone ko at nag-online. Sinimulan ko ang pagstalk sa kaniya. Grabe ang guwapo niya kahit nakasas face siya dito. Pero, sino itong nakacaption sa isa niyang post? CHRIS SY is feeling happy with Ming

In less than thirty seconds, the picture appeared in front of me. This is a photo earlier when we were listening to music together. Both of our faces are smiling like we are so full of happiness. "The picture is okay. I wonder if they are smiling because of the music." "Hahahaha!" "Post it! Post it! Post it!" "Think of a sentimental caption as well." I turned to ask help from Nathaniel but it seems like he is not cooperating with me "Yeah! I'll post it. I am a real person! I am gangster enough!" I sighed heavily. Raise my phone with one hand, shaking slightly, and press the application.

Wala din naman akong suot na ganong desinyo, pero feeling ko malapit siya sa puso ko. Napatitig ako sa palapulsuhan ko hanggang sa aking mga daliri at parang bigla na lang may bumulong sa akin. "Whenever you feel alone, just look at the spaces in between your fingers and think that's where mine fits perfectly. I'm so proud of you, MINE, you did a good job. Really good job. If someday, something happened , remember that you're the best thing that ever happened to me. I love you so much, MINE."

Huminga ako nang marahan bago mabilis na nag-type. Me: Love, call me back kapag hindi ka na busy. I love you. Walang dagdag na emojis, walang lambing na sobrang halata—simple lang, pero may halong pag-asa. Nilapag ko ang cellphone sa bedside table at tumingin sa kisame, pinakikinggan ang sarili kong paghinga sa katahimikan ng kwarto.

Tanong nito sa kapatid. “Pag iisipan ko Nica kasi may mga commitments din ako. Pag may panahon ako at kung seryoso siya, hahaha!” Napatawang sagot nito kay Nica. Obviously hindi niya masyadong sineryoso si Mr Rossi kahit pa he’s already making a name. “Seryoso si sir Rossi. Pag sinabi niya, tinototoo niya.” May bahid pa rin ng lungkot ang mukha nito.”

masiglang tono niya. "Miss kalimutan mo na ang pangalan mo wag lang ang pasalubong ko." "Papasalubungan kita ng jowa." Napangiwi ako. "Bye na!" "Wait, masama pa rin ba ang panahon dyan?" Sumilip ako sa bintana. "Hindi na masyado, rain shower nalang." "Oh, ano pa ang hinihintay mo lumabas ka na, Mia. It's your time to shine!" tukso niyang may hagikhik.

Hindi ko na naramdaman ang pagbitaw sa akin nung lalaki basta ang alam ko nalang ay bumagsak na ako sa sahig na parang isang unan. ''My m-mind i...is g...go...oing b...blank. C...Carina, h...help m...me.'' For the last time I look at Carina while begging but she is already busy pleasuring the man who put me into this state.

This is my me time daw kaya hahayaan niya muna ako at baka kasali dito ang hindi muna bigyang pansin ang mga taong nakapalibot sa akin. "Ano ba iyan babe, akala ko ay ikaw lang ang hindi muna magpapakita sa akin, eh, iyon pala lahat ay ayaw mong may mangdistorbo sa aking me time, how sweet of you, babe!" usal ko sa aking sarili.

"Naging blurry na rin talaga tayong dalawa, no?" Tila may sariling utak ang daliri niya habang tina-type ang caption: “In a world full of temporary things, you are a perpetual feeling.” Sandaling tinitigan lang niya iyon. “Too poetic,” bulong niya, pero pinost pa rin. Tumingin siya sa rearview mirror. Ang sarili niyang mga mata—pula na, halatang pagod. Pero higit pa sa pagod, may kirot.

Nahigit pa niya ang paghinga nang dumating na ang hinihintay niyang reply. ‘I’m sorry Miss, wala nang maaala ang Lola ko kung bakit Mena ang tawag niya d’yan sa nasa picture. Tama ka nga, sikat na artista po siya noong araw at huling nasabi ng Lola ko ay idolo daw po n’ya yan.’