Meaning Of Emotionless Novels & Stories

His emerald eyes searched for an answer, ramdam ko kung gaano kalalaim ang kanyang emosyon pero hindi ko pa rin siya maintindihan. Well, no one understands Eion well enough. Hindi ko makayanan ang kanyang tingij kaya napatingin ako sa baba. Eyes really do not lie. At yun ang totoo. Kahit na gaano pang masasakit na salita ang sinasabi ng isang tao, the eyes convey what the heart desires. Eion was the emotionless type in this case, pero ngayong nasa harapan ko sya, it feels like ibang tao and kaharap ko.

Isa isa niyang tiningnan ang bawat taong nasa loob ng silid. Ngunit walang anumang emosyon ang mababasa sa kanyang mukha. Wala ang lambing. Wala ang init. Wala ang kabaitan. Ang naroon lamang ay isang malamig na ekspresyon. Napakalamig. Parang nagyeyelong karagatan sa kalagitnaan ng isang madilim na gabi. Ang kanyang mga mata ay tila walang buhay.

Handa siyang maging alipin mo. Pero may isang bagay na hindi niya kayang tanggapin—Calvin ay isang taong walang emosyon. Hindi ito nakikipagtalo. Kapag may hindi ito nagustuhan, basta na lang itong aalis at mawawala nang ilang araw, saka babalik na parang walang nangyari. Magpapakita lang para batiin ang anak nila, tapos lalayo na.

Ang kanyang tinig ay matigas, at ang kanyang mga mata ay walang kalakip na emosyon. Sa mga salitang iyon, nagpatuloy ang katahimikan. Hindi na kailangang magdagdag pa ng mga salitang magpapabigat sa kanilang sitwasyon. Wala nang higit pang talakayan, kundi ang isang kasunduan—isang kasunduan ng papel, ng tungkulin na walang kasamang pagmamahal o malalim na koneksyon.

panenermon ko sa kanya. Malamig ang titig na ibinigay niya sa akin habang walang kaemo-emosyon ang kanyang mukha pero walang epekto 'yon sa'kin. Hindi man lang ako natinag. Kung sa iba niya ito ginawa ay baka tumakbo na kaagad papalayo sa kanya. He's recognized for his icy gaze that can send shivers down anyone's spine and his consistently serious and emotionless expression. This has led to him being dubbed the "robot boss" in our compound.

Siya nalang ngayon ang nasa haparan ko. Wala akong makita'ng Kahit na anong emosyon sa mukha niya.. Nawala na ang Nathan ng kahapon na palaging nakangiti at nakatawa. He's back to his usual self; emotionless, cold, and distant. Napalunok ako at pilit na nakipagtitigan sa mga mata niya.. At hindi ko maiwasang mapaluha na naman.. "A-anong ibig s-sabihin nito, Nate?" tanong ko sa kanya pero tinignan niya lang ako saka tumalikod.

At ngayon, napagtanto niyang siya ay isang taong manhid sa emosyon, mahina sa pagpapahayag ng damdamin, at hindi kailanman natutong ipakita ang kanyang pagmamahal sa paraang maiintindihan ng iba. Ibig sabihin ng pagiging "emotionally thin" ay kulang siya sa karanasan sa pag-ibig. Dahil hindi siya sanay umibig, wala rin siyang sapat na karanasan upang matutong lumago sa isang relasyon. Kapag dumating ang babaeng mahal niya, alam niyang dapat siyang maging mabuti rito. Ngunit kapag dumating ang mga problema—bumabalik siya sa trauma ng pagkamatay ng kanyang ina.

Ang hindi lang nila nakasanayan ay ang presensyang hatid ng kanilang supremo na sa tuwing pumapasok sila dito ay hindi nila maiwasang manginig sa takot. Biglang tumunog ang cellphone na nakapatong sa office table. He didn't answer it. Ni hindi nga niya magawang tingnan kung sino ang tumawag. Sa halip na sagutin ay nilagok niya na lamang ang kaunting alak na naiwan sa basong hawak niya. He is emotionless. Walang kahit na anong bakas ng emosyon ang makikita mo sa mga mata niya. Wala nga ba?

His eyes are blank, there is no emotions in it pero nakakadagdag lamang ito sa napakalakas na appeal nito. He looks serious all the time, ruthless and heartless thats the exact term dahil sino ang hindi magsasabi nito sa ginagawa sa kanya, and yes galit na galit siya rito dahil sino ba ang hindi makakaramdam ng pagkamuhi sa ginagawa nito sa kanya pero ang hindi niya maintindihan ay bakit sa tuwing lalapat ang mga kamay nito sa kanya ay lahat ng panlalaban niya ay nawawala, tila nanghihina na siya at tila tinutunaw nito lahat ng mga panlalaban niya. Mahabang katahimikan ang namagitan sa kanila habang magkahinang ang kanilang mga mata, walang gustong magsalita at tanging ang hampas ng mga alon

'Di niya alam kung dahil ba iyon sa pagtakbo niyo o dahil sa hindi maipaliwanag na kadahilanan. Walang emosyon na tumingin lang sakan'ya si Amelia. Walang gulat, walang saya, galit o 'di kaya'y pananabik man lang na palagi niyang nakikita sa mga mata nito noon. Wala, wala siyang nakuha ni isang emosyon kundi isang malamig at blanko lang na ekpresyon. Para namang namanhid ang sistema ni Dalton sa nakitang iyon.