Meet Me In St Gallen นิยาย & เรื่องราว

“Please meet me at seven p.m. here at Carusso Grand Hotel.” Para akong binuhusan ng isang baldeng yelo. Nanigas ako. Carusso Grand Hotel. Sa lahat ng hotel sa Metro Manila... Doon pa talaga. Parang may kakaibang sense of humor ang tadhana. “Shane? Are you okay?” Mabilis akong natauhan. “Ah... yes, Ms. Alice.” “Then see you later.” Pagkababa ng tawag ay napasandal ako sa upuan.

Kung magiging kaibigan ko ito parang bumalik lang ako sa Connecticut dahil englisero ito at hindi marunong magtagalog. "I am doing great Max. By the way, I would like to invite you tonight. We are going have a gathering with car enthusiast, wanna come?" Yaya nito sa akin. Biglang naging interesado ako. Basta usapang sasakyan, adik ako eh. Mukhang maganda ang offer nito kaya syempre hindi ko ito tatanggihan. "Sure! What time and where?" Tanong ko naman. "It will be in Valkyrie, BGC. 9pm." Sagot naman nito sa akin.

Halos tanghali na nang sa wakas ay mag-text siya. Gunter: Let’s meet at Verona Café, 3 PM. See you. Napabuntong-hininga ako. Wala man lang good morning o kahit anong lambing. Pero ayokong isipin masyado ‘yon. Ang mas mahalaga ngayon ay ang pag-uusap namin.

Balak sana naming i-cancel pero narealize kong isiningit lang ni Zyline ang araw na ito sa schedule ko at baka mahirapan na siyang gawin iyon ulit sa mga susunod na linggo. Kaya naman minabuti kong ako nalang ang makipag-meet sa buyer. 4pm ang naka-set na pagkikita at hindi ko na ipinabago iyon. The buyer said he's also busy so we should just meet at the exact location.

Meet me at Grandma’s house at 7 PM. Me: On my way. I need to get ready. Xander: Good. We need to discuss the case for claiming your inheritance. I switched off the screen. There wasn't enough time to wait for Zake or ask for permission to leave the penthouse. I sent him a brief, impersonal text—Meeting a friend for a bit—and headed out. When I arrived at the small suburb the air smelled of salt and nostalgia. I saw Xander immediately, standing under the sprawling shade of the mango tree—the exact spot where we had met years ago.

Gwapo, elegante, at halos perpekto. “Nadala mo ba ang mga iyon?” malamig nitong tanong kay Limuel. “Naka-print na po lahat.” Magalang na iniabot ni Limuel ang mga dokumento. “Maaari ka nang umalis.” Pagkaalis ni Limuel, silang dalawa na lamang ang naiwan sa silid. “May international meeting ako kagabi at natapos iyon lampas alas-kuwatro ng umaga. Kaya dito na lang ako nagpalipas ng gabi,” paliwanag ni Sven.

Gusto ko sumagot at sabihin na tapos na pero alam kong mas mapag-iinitan niya lamang ako. "Pasensiya na po, lolo--" "Puro pasensiya. Get dress, my friend's grandson will come at the mansion at exactly 11:00 am. He wanted to meet you. Nabanggit ko na nitong nakaraan na si Gael ang gusto ko na mapangasawa mo, hindi ba?"

“The exhibition? Already?” Tinignan ko ang calendar sa phone. Nanlaki ang mga mata ko, ang bilis ng araw. Parang kahapon lang kaming nagkita ni Mr. Johann. “Yes. The gallery confirmed your slot for noon. I figured you might need time to prepare,” he said. Ibinaba ko ang aking mga paa mula sa kama, at biglang kumabog ang dibdib ko. “Thank you for letting me know. I’ll be ready.”

At kada minutong dumaraan lalo lang nako-compromise ang system ng GGT. “I’m still locked out! Dammit!” anas ng binata. He is on edge. Nahahati ang kanyang isip sa pag-aayos ng system ng GGT at kay Jewel. Maya-maya pa, tumunog ang cellphone ng binata. Nang tignan niya, it was a message from Celia. ‘Do you want to fix GGT? Give me the code for the software, now! Meet me in New York in two hours. Come alone.’

“Can you do me a favor, Diego?” “Anything, Ma'am.” “Please arrange me a meeting with Mr. Aksel Bernstein, the grandfather of Gael.” Kumurap siya. “P-po? B-bakit po?” She gave him a somber smile and said, “Maybe the time has come for us to give up on SSL.”