Megumi's Mother の小説・ストーリー

At simula pagkabata ay alam na niya iyon. Her mother, Luca, used to be an entertainer in Japan. At the age of eighteen, she got pregnant by one of her Japanese clients. Umuwi ito sa Pilipinas nang mabuntis at doon na siya ipinanganak. Makalipas lang ang ilang buwan ay iniwan siya nito sa matalik na kaibigan at muling umalis para magtrabahong muli sa Japan.

tanong pa niya habang tinuturo ang iba pang litrato. "P-parang may disorder siya sa iba niyang picture" bahagya akong nakaramdam ng hiya sa sinabi dahil baka magkamali ako. "Sabi ng doktor, meron daw siyang obsession sa taong nag-aalaga sa kanya which is yung mom niya kaya noong nawala ang mom niya dahil sa aksidente ay halos mabaliw ang siya," kwento ni Megumi. Kawawa naman pala siya. "Though, hindi naman ganun kalala."

ICE “Did I hear it right?” kunot-noong tanong ko kay Yumi. “Your mother is here?” “She never been a mother to me, Ice! Don’t say that she’s my mother!” Mayumi hissed. Tumayo siya at lumapit sa lababo. Nanatili siya roon na nakatayo lang at parang tulala.

"Mahalaga ang laway ko. Ginagamit ko lang ito para sa pakikipag-usap tungkol sa klase at sa buhay namin ni mommy, at hindi para ulitin ang nasabi ko. One word is enough for a wise man. Ops, sorry. Hindi pala applicable sa iyo iyon. Hindi ka pala wise!" Umirap si Megumi at agad niyang iniwan ang half sister niya. Seryuso ang unang klase nila. Akala ni Megumi ay hindi na siya gagambalain pa ng kapatid niya sa araw na ito. Nasa restroom siya at palabas na siya. Nakita niya na nakaharang sa dinadaanan niya si Mattina. Sakit talaga ng ulo niya itong si Mattina. Kahit na ano ang ginagawa niyang pagpipigil ay hindi niya ito makayanan.

Habang umiiyak. (*TimeSkip*) Yun ang nangyari kaya nandito ako ngayon sa meeting place. Nasaan na ang mga Uemura sabi ng isang babae at mukhang siya ang ina ng babaeng magiging kapareha ko. Napansin ko naman ang Asawa nitong lalaki ay Umiiyak dahil siguro ang anak pa niyang babae ang pinili. Good afternoon I'm the mother of Rumiko Harada. Sabi ng mama ng Babaeng naka arrange marriage sa akin.

W-wala po. Hinigop ni Vincent ang kape sa tasa, "Sabi mo sa akin kagabi'y pinalayas ka, hindi ba? So, nasaan ang magulang mo? Sila ba ang nagpalayas sa iyo? Makulit ka siguro kaya binigyan ng leksyon." Natawa pa ito sa huling tinuran. Umiling si Yumi, "Tulad mo Sir, wala na rin akong magulang. Ten years na silang hindi ko kapiling."

ani Megumi na labis na nagpalaki sa mga mata ni Lucky. "Megumi! You spoke in Filipino!" tuwang-tuwa at hindi makapaniwala na turan ni Lucky. Medyo baliko ang ilang letra ngunit naintindihan naman niya ang sinabi nito. "I'm so proud of you Megumi! At salamat, sana maging masaya nga hindi lang ako kundi lahat ng mga mahal ko sa buhay ko, at kasama ka doon." Napangiti si Megumi. "Shala...mat..."

Umalingawngaw sa tainga niya ang sigaw ng step mom ni Mayumi. "Dahil hindi ka kayang disiplinahin ng ina mong nakaratay sa hospital, ako ang magtuturo sa'yo ng leksyon! Palibhasa galing ka sa skwater! Bakit ka pa ba naging kaibigan ni Mayumi?! Ipapaalala ko sa isang pulubing katulad mo kung saan ka dapat lumugar!" Pulubi?! "T-Tangina, huwag mong madamay-damay ang nanay ko rito!” nanginginig na bulong ni Hiraya sa matanda.

Nagmamadali silang buksan ang pinto at nakita nila si Mayumi na nakahiga sa kama, nakapikit at sumisigaw. “PAPA.. AYAW KO PONG SUMAMA SA KANILA… KAY MAMA LANG PO AKO..” Sabi ni Mayumi na tila nanaginip sa nangyari kanina. “Kuya B-Bagwis… help me kuya.. I’m s-scared kuya…”

Hindi ko naman magawang tawagan ulit, baka isipin niya ang kulit kulit ko. "Hoy! Dens! Asan ka ba? huh?" Si Mayumi ito. Andito ako ngayon sa kanila. Nagiinuman kami at wala akong paki kung malasing man ako dahil puro naman kami babae. Wala din ang parents ni Mayumi. Busy ang mga yun sa business. Tingin ko nga yun din ang reason kung bakit nagbubulakbol tong si Mayumi kasi puro katulong lang lagi ang kasama niya dito sa malaking bahay. "Kasama ka nga namin pero parang lutang ka. Katawan mo lang ata ang kainuman namin. Okay ka lang ba huh?"