Mentor Mentee Quotes Novels & Stories

sagot ko, habang pilit pinapanatili ang steady na tono ng boses. Bahagya siyang tumango. “Magme-mentor ka rin sa ating mga junior developers. Mahalagang maunawaan nila ang systems at best practices natin, at maging inspirasyon sa kanila,” dagdag niya. “Pinahahalagahan ko ang mentoring, mahalaga ito para sa growth at innovation,” sagot ko, ramdam ang intensity ng tingin niya na tila binabasa ang bawat iniisip ko.

Sagot ko. "Ikaw kasing bata ka, sinabi naman namin sayong kahit hindi ka na magpunta at may pasok ka pa. Masyado mong inaabuso ang katawan mo hijo!" Sabat naman ng isang lalaking coach na medyo may katandaan na mula sa english department. Damien gave him a timid smile. "Ayos lang po. Hindi ko mapalalagpas ang first competition na ako ang mentor." Sabi niya sabay lingon sa akin.

Ngumiti siya saka tumayo. "Don’t worry pwede kitang i-mentor para mas matuto ka. Wag mo madaliin sarili mo, I’m right behind you. I’ll be the wings to your dreams..."

Ang hirap nitong tantiyahin, gumagawa lang naman ako ng paraan para mapalapit dito pero napakasama ng ugali nito para i-reject ang effort ko! Ngumisi ako. "Siyempre po, magaling po kayong mentor, e." "Ako? Mentor mo?" Tumango ako. "Yes po. Since kayo po ang nagturo sa akin noong bagong pasok pa lang po ako rito. Ang dami ko po kayang natutunan agad sa inyo." "Parang gusto ko yatang kabahan sa sinasabi mong madami, ah. Pero totoo nga ang sinasabi ni Druskelle sa akin, natututo ka na nga talagang sumagot."

Hindi ko nalang siya sinagot tsaka inubos na yung huling butil ng chopped kong fishball. "Siguro, naiisip mo na kung gaano ka kaswerte kasi ang pogi ng magiging mentor mo no?" Tanong niya tsaka tumawa pa. Hindi ko tuloy mapigilang humalakhak din. Minsan talaga, gumagaan ang mood ko dahil kay Kent. Magsasalita pa sana ako kaso naramdman kong may tumutulong tubig mula sa langit.

Pero hindi ko rin maintindihan dahil malakas ang nararamdaman kong parang koneksyon habang hinahawakan ko ang bulaklak na ito na mayroong isang fortune cookie na nakatali sa stem gamit ang isang ribbon. "Interesting..." napangiti ako habang tinititigan pa rin ito. "Go ahead, make a wish or question something you want to be answered, or if you just want to feel motivated," she covered her mouth with her hand then she whispered, "Sometimes it's just random quotes I found on the internet, but the good thing is, people loved it. Sometimes people like us just need a sign to do or start something. Maybe you or someone you knew needs it, so open the cookie, see it for yourself," aniya sabay kindat

“Pwede ko itong gawin, pero kapag nangako ka lang na magbabago ka na at magiging mabuti.” “Pagsisilbihan ko po kayo ng buong buhay ko kapag kaya niyo pong kumbinsihin ang mentor ko na sirain ang sumpa!” “Magiging katatawanan ako kapag tinanggap ko ang isang taong tulad mo.” Yumuko si Moose sa kahihiyan. Totoo na hindi maganda ang ginawa niya noon.

Habang nagsisimula ang mentoring session, nakaupo si Samuel sa harap ng maliit na grupo ng kabataan. Hindi siya nagsuot ng suit. Simpleng polo lamang at slacks. “Hindi ako narito para sabihing perpekto ang mundo,” sabi niya sa kanila. “At hindi rin ako narito para sabihing perpekto ako.” Tahimik ang mga estudyante. “Marami akong nagawang mali,” dagdag niya. “At kung may isang bagay akong natutunan, iyon ay ang kahalagahan ng pagtatanong bago ka pumirma sa anumang desisyon.”

"Hindi ko ito magagawa nang mag-isa. Maraming salamat sa lahat ng nagtiwala sa akin, sa mga pumili ng tamang daan at nakakita ng kabutihan sa bawat hakbang ko." Ang simpleng mga salita ni Antonette ay nagbigay ng lakas at pag-asa sa lahat ng naroroon. Natutunan nilang lahat na hindi hadlang ang mga pagsubok at mga pagsasabwatan ng iba upang makamit ang tagumpay. Ang pagiging totoo sa sarili at ang hindi pagsuko sa maling mga paraan ay magdadala ng mas magandang bukas, hindi lamang para kay Antonette kundi para sa buong kumpanya.