Merciless Mga Nobela at Kwento

“Forlat (Sorry) “ Kapag sinabi ko pa naman, tinotoo ko. That is me. I’m a bitch, demon and all other terms of a bad person. I killed so many people but I don’t feel anything. Maybe the right term is… I’m happy to see dying people, pleasing me and killing them with my hands. Yeah. I’m HEARTLESS. And I’m a DEMON. Don’t mess with me if you don’t want to see the demon side of mine.

Kumuyom ang kamao ko at sumama ang tingin ko sa langit na punong-puno ng bituin. “Lucifer used me for his worthless revenge and made me his mistress to ruin me to many people. Lucianna tried to kill me and my mom, many times but she ended up killing my unborn child. Mercedes and Katarina degraded and insulted me many times. They killed the Zafara Perez and now they made me like this. Who am I to take revenge? This will be worth it in the end? It will be worth it, if karma can't do anything to get even then i'll be their greatest karma.”

“Wow. What a fucking man.” Tahimik akong napapikit. Masakit. Hindi dahil mahal ko pa si Mark. Kundi dahil nakakahiya. Nakakahiya na minahal ko nang gano’n katagal ang lalaking ito. At sa unang pagkakataon… Naintindihan ko ang ibig sabihin ni Black kanina. Kill your mercy. Dahil habang naaawa ka sa taong sumira sayo… ikaw lang ang patuloy na nasasaktan.

Matapos ang lahat ng ito, ay ihaharap ko siya sa altar ng simbahan at iuuwi ko siya sa bahay naming dalawa. “Paulette, honestly, I wanted to kill you. But it'll be animal abuse if I do that. You're cruel and your acting sucks.” Napalunok si Paulette sa aking sinabi. Nakaupo siya sa upuan, nakatali ang pawang kamay at duguan ang labi. Bigla niyang kinuha ang baril sa mesa at ipinutok niya iyon sa kaniyang sarili. The next thing I knew, she was bathing on her own blood. I smirked with satisfaction. Magkatabing nakahiga sa sahig ng aming interrogation room ang mga taong sumira sa buhay namin. Ang mga tao na walang pusong pinatay ang mga mahal namin sa buhay. And now that they're dead, it's my t

nangingilid na ang luha sa kanyang mga mata di pa man niya natatapos ang sasabihin. “So it was a car accident, uncle?” I don’t know if it is right to ask him for further details about Arthur’s death but it just slips on my tongue. “He was murdered. He was shot twice, one in the chest and one in the head which killed him instantly. Napakahayop nang gumawa nito sa kanya, I’ll make sure that his killer will pay this with his own life.” I can feel the pain by the tone on his voice.

Kung hindi pa siya pinigilan ni Denver at hindi siya natauhan. "Dad, tama na at baka mapatay mo naman sila." Inagaw na ni Denver ang hawak ng ginoo. Sa halip na maawa at nakangiting pinagmasdan ni Karen ang dalawang parehong tinamaan ng latigo. Ganoon ang ama niya, kapag na trigger ng husto ang galit nito ay parang nawawala sa sarili. Masama man ang maghangad ng masama sa kapwa pero deserve ng dalawa na matikman ang galit ng ama niya. Deserve ng mga ito ang maramdaman ang naramdaman niya noong tuwing saktan ng ama dahil sa walamg katotohanang paratang ng mga ito.

Maging ako ay natigilan sa hindi inaasahang sinabi ng asawa ko. ​"Death is a very quick completely merciful escape" Heinrich declared his eyes turning completely pitch black with pure absolute cruelty. "And you do not deserve absolute mercy. You deserve to slowly rot." ​Hinawakan ni Heinrich ang kanyang earpiece. "Marcus initiate the absolute wipeout protocol globally."

“Dahil kapag nakatingin ako sa’yo, baka hindi na ako makalingon.” Parang bumalik sa akin ang lahat ng init, lahat ng kaguluhan na pilit naming nilimot. Hindi kami nagsalita, ngunit ramdam naming pareho—ang gabing iyon ay puno ng panganib, ngunit mas lalo itong nakakaakit. Flashback — Mansion, Dalawang Buwan ang Nakalipas Sa isang maulan at malamig na gabi, nagtagpo kami sa lumang library.

malademonyong tanong ng lalaki sa kaniya na ikinahikbi ng babae habang naka-baluktot na naka-higa sa sahig. “Ang taong katulad mo ay hindi sapat na ‘yan lang ang aabutin. Dapat sa ‘yo ay sinusunog.” ani niya at tinapakan pa ang mukha nito. “Ano bang kasalanan namin sa ‘yo?” umiiyak na tanong niya sa lalaki kaya napatawa naman ito sa sa tanong ng babae. “Hindi mo maalala? Lahat ata kayo ay walang maalala sa ginawa niyong kasalanan. Parepareho kayo nila Angel, Lyka at Aira.” ani ng killer sa kaniya.

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.