Message For Dead Person 소설 & 이야기

Magsasalita na sana si Dalton nang marinig niya ang isang boses ng lalaki sa kabilang linya. "Hello, good day. Can I speak with one of the parents of Monica Williams? This is from St. Gabriel Funeral home and services. I just want to confirm the canceled service plan package.. ."

Tumango na lang ako at hindi na umimik, ng lumalim ang gabi lalo nag paalam na ako na uuwi na ako. May pasok pa ako bukas, dahil kailangan ko pa asikasuhin ang Christmas party ng empleyado ko. Habang patungo ako sa parking nakatanggap ako ng message kaya agad kong binuksan ito at binasa ko ang message. From Unregistered; Mag ingat ka dahil isa sa mga mahahalagang tao sa buhay mo ang kukunin ko sayo.. Yun lang ang nakalagay sa message, ngumisi naman ako at umiling. Mukhang binabantayan ako ng taong nasa likod ng mensahe na ito.

May isang maliit na detalye akong gustong idagdag sa entrance—isang wall kung saan pwedeng mag-iwan ng mga mensahe ang mga magulang para sa kanilang mga anak. Nag-vibrate ang phone ko. Isang message mula sa isang unknown number, pero alam ko kung kanino galing base sa paraan ng pagsasalita nito. "I saw the news. The clinic looks beautiful. I'm sorry for everything, Hera. I'm happy you finally found your voice. I won't bother you anymore. Good luck tomorrow."

Kaya nga nagpagawa muna ako bago umalis para naka-ready na siya pagbalik ko, tapos ganito pala ang mangyayari. “We’ve been trying to contact you these past few days to keep you updated, but it seemed like your phone was turned off or unreachable. We completely understand how important this piece is to you, and we deeply regret the delay and the unfortunate circumstances. Please accept our sincerest apologies. We’ll just give you back your money.” Umoo na lang ako at nagpasalamat. Ilang araw na lang birthday na ng anak ko. Bibili na lang siguro ako ng ibang kuwintas na maisusuot.

Kung meron…] Bahagyang ngumisi siya, saka nagpadala pa ng dagdag na chat. [You’re dead. Got it?]

At iyan ang gagawin niya! Pagbalik ni Andrei sa kumpanya, ay napansin niya na lowbatang cellphone niya. Pagkabukas niya rito, ay sunod-sunod na pulang notification dots sa WeChat ang bumungad sa kanya. Maraming mensahe mula kina Mraco at sa Lolo niya. Lolo Andres: Ngayon ang anibersaryo ng pagkamatay ng ina ni Lyca. Tandaan mong samahan siya upang mag-alay ng dasal.

“Anong gagawin ninyo sa akin? Wala akong kinalaman sa pagkamatay niya.” May dinukot ang isang binate sa kanyang bulsa. Cellphone lang naman pala at ipinakita sa kanya ang inbox nito. “Tulungan ninyo ako! Help! Papatayin ako ni Geneva!” Group message daw iyon. Lahat ng kasama niya ng gabing iyon ay mga taong nakatanggap ng kaparehong mensahe. Eksaktong gabi kung kailan nagaganap ang sunog. Ipinakita nila ang mensaheng natanggap mula kay Macoy.

Saka inilapag sa mesa ang dala ko. Tumunog ang phone ko at napabusiness talk na naman nga. Hangang sa tumawag ang sekretarya ng Elder. “Master Jeff, malapit na ang Death anniversary ng inyong ina. The Elder wants to know na tuloy ba kayo ni Miss Missamy na umuwi ng bansa.” “Uuwi kami buka—.” “Kuya Carlos!!!” Sigaw ni Missamy. Ikinalingon ko kay Missamy at naibaba ko nga ang tawag.

Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako mapakali dahil matapos noon ay makakatanggap ako ng anonymous message From unknown: "Are you okay? Alam kong pagod ka dahil buong araw kang nasa mall. Mag pahinga ka kapag nakauwi kana sa inyo." 'Yan ang message ng kong sino, wala na siyang message sa 'kin. Hindi ko nalang pinansin pa kung sino man siya, block ko na rin siya sa cell phone ko, para hindi niya ako ma-text o matawagan man lang.

I gave them a rest face. Tumalikod ako sa kanila para kumuha ng baso at pagparte-partihin ito. Natigilan lang ako nang marinig ko ang balita sa T.V. “We offer our deepest sympathies and condolences to the Warrior Family.” Parang nagising ang buong katauhan ko nang marinig ko iyon. “Our hearts are filled with sorrow upon hearing the news. It's never easy announcing the death of a loved one, but this is the first step in honoring the person who has passed. A tribute to Empress Bell--”