Novel & Cerita Meteor Garden Tagalog

Maya maya ay biglang minulat nito ang mata na para bang may naalala. "Naalala ko. Mga bandang 11 iyon. Gising pa ako kasi nanonood ako ng Kdrama. Then narinig ko ang ilang mga tahol ng aso sa kapitbahay. Sinilip ko pa sa bintana kasi ang ingay nila sobra. Naiistorbo ako sa pinapanood ko, tapos napansin kong umilaw iyong emergency light niyo sa harap pero wala naman akong nakitang tao. Mga bandang 2 na ako nakatulog at matutulog na sana ako ng may maamoy akong usok. Sinilip ko ang labas at nakita kong galing iyon sa loob ng bahay niyo. Hindi ko rin narinig sila tita at tito na sumigaw at baka mahimbing pa ang tulog. Ginising ko sila mama at papa para doon pero nahuli na kami at nagsibasag na

Bakit? "Huh?" "Nevermind." "Metee ang pangalan niya kasi pinaghalo ko po ang pangalan namin ng kapatid ko. Mahilig po kasi kami sa puppies pero hindi po kami nagkaroon kahit isa noon." Kuwento ko sa kaniya at lumipat sa akin si Metee. Nasa kandungan ko na siya ngayon. "Metee stands for?" kuryosong tanong niya.

Naupo ako sa mga damuhan dito sa mini-garden namin dahil sa sobrang pagod, "Grabe ang init! Pagod na ako. Pahinga muna ako, ah?" Sumunod din naman si Ford at naupo sa tabi ko, "Sinabi mo pa, tignan mo nga ako. Ang pawis-pawis ko na." "Ikaw lang ba? Ako din naman," sabat naman ni Tim at lumapit na rin silang lahat sa amin. Maya-maya ay naisipan na rin naming pumasok sa loob dahil mainit na rin sa labas, eleven thirty na kaya mataas na ang sikat ng araw.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

JAKE DELA FUENTE POV HINDI ko maiwasan na magulat nang madatnan ko si Elena dito sa garden. Unlike nitong mga nakaraang araw, wala na itong ibang ginawa kundi ang mahiga sa kama dahil sa matinding panghihina “Mahal, Good Morning.” Nakangiting bati ko dito. Napansin kong pilit itong ngumiti sa akin pero hindi maikakaila ang lungkot sa mga mata nito

WARNING MATURE CONTENT! READ AT YOUR OWN RISK. THIS IS NOT SUITABLE FOR YOUNG READERS (R18+) MIREYA POV “Love, where are we going?” Tanong ko sa kanya. “Sa langit, love.” pabulong na sagot niya sa akin. “Hoy! Anong langit? Bakit parang papunta ito doon sa flower farm niyo sa may bandang ilog?” “You knew already pero nagtatanong ka pa.” Sagot niya sa akin.

Ang mga bata ay nagpatakbo-takbo sa damuhan, habang ang mga adults ay nagpakawala ng mga sky lantern sa kalangitan. “Make a wish, Lucas!” sigaw ni Lily habang pinapanood ang mga lumilipad na lantern. “I wish that we’ll all be this happy forever,” sagot ni Lucas, sabay hila sa kamay ng kanyang kapatid. Habang nagkakasayahan, biglang nagkaroon ng fireworks display na inihanda pala ni Martin bilang surprise sa lahat. Sa kalangitan, nagliwanag ang mga kulay-pilak, ginto, at asul na ilaw, na nagbigay ng magic sa kanilang gabing puno ng saya.

🎵Ikaw ang pag-ibig na hinintay Puso ay nalumbay nang kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na Ikaw, ikaw ang pag-ibig na binigay Sa akin ng Maykapal, biyaya ka sa buhay ko Ligaya't pag-ibig ko'y ikaw🎵 Kasama niyang naglalakad papuntang altar si Kuya Rietto niya. Although wala na ang kanyang daddy para ihatid siya ay hindi man lamang siya nakaramdam ng lungkot dahil naroon naman ang kanyang Kuya Rietto at si Wren na siyang naghihintay sa kanya sa altar. Nakahawak siya sa braso ng kanyang Kuya habang papalapit kay Wren. Hindi niya maiwasang maiyak. Mabuti na lamang at nakisama ang panahon sa kanila. Mahangin at hindi nakakapaso ang init ng araw. 🎵Puso ay nalumbay nang kay tagal

pinahid ni Moises ang mga luhang pumapatak sa kanyang mata. Lumapit si Miguel sa ama at inakbayan. "Dad, maupo ka muna." bulong ni Miguel. Tumango si Moises at nagpaalalay kay Miguel. Pagharap nila kay Mariella ay nakatayo na rin ito at malungkot ang mga matang nakatingin sa mag ama. "Nakikiramay po kame, Tita Mariella," puno ng simpatya ang boses ni Miguel at saglit na niyakap ang matandang babae. Umusal ng pasasalamat si Mariella.

Sa madaling salita, sobrang tinatamaan na siya ng libog. “Ang bango ni Rain sa buong katawan... gusto na kitang kainin ngayon.” “Pero hindi pa gabi... at tingnan mo oh, parang may mga workers na nagtatabas ng damo at nagdidilig ng mga halaman doon sa garden.”