Mga Bahagi Ng Mata นิยาย & เรื่องราว

Hindi mabilang na mga imahe ang nalilikha at makikita sa kanyang mga mata bawat segundo. Naramdaman ni James kung paano niya nalampasan si Saachi sa mga tuntunin ng kahusayan at lakas ng mga kapangyarihan ng mga Mata ng Dobro. Lubos siyang nabighani sa napakalakas na kapangyarihan ng kanyang mga mata.

Ang natira na lamang ay maumbok at pangit na mga peklat. Bukod sa maliit na sugat sa kanyang noo at ang kanyang mga mata, ang iba pang bahagi, lalo na ang kanyang mga pisngi, ay malubhang nasira na halos nakakadiri nang tignan ang mga ito.

Ngunit bago ko pa man tuluyang maidilat ang aking mga mata, isang pamilyar at banayad na pakiramdam ang pumukaw sa aking ulirat. May kung anong mainit na humahaplos sa aking mukha. Isang dahan-dahang pagpapadaloy ng mga daliri mula sa aking noo, pababa sa aking pisngi, bago marahang huminto sa may gilid ng aking panga. Ang haplos na iyon ay may dalang pambihirang ingat, tila ba natatakot na sa isang maling galaw ay bigla akong maglaho na parang bula. Nang dahan-dahan kong imulat ang aking mga mata, ang sumalubong sa akin ay ang mga matang kay tagal kong kinasabikan na makita.

Ang pilikmata ay makapal, ang mata ay bahagyang paangat ang dulo, ang ilong ay maliit pero tuwid, at ang labi ay may bahagyang pulang kulay — parang katas ng pinigang mansanas. Isang ganda na hindi malilimutan. Biglang may kumislap na panganib sa mga mata ni Lia. Nakatingin siya sa litrato ng babae na parang gusto niya itong lamunin ng buo. “Sino ang bruha'ng ‘to? Bakit ngayon ko lang siya nakita?!”

Chapter 110 Bubuhayin ko na sana ang sasakyan nang biglang lumabasn ang kambal mula sa pintuan. Tumakbo sila papalapit sa akin, dala ang kanilang natural na pagiging masayahin at mausisa. Napatingin sila nang maigi sa akin, na parang may iniisip. "Look, John! Magkapareho tayong tatlo ng mata, kulay blue," sabi ng batang babae habang tinuturo ang mga mata ko.

“Nang makapa ko ang unan ay hinila ko ito at itinakip sa aking mukha. Dahil sa mataas na sikat ng araw ay halos hindi ko na maimulat ang aking mga mata dahil sa labis na pagkasilaw. Maya-maya ay bigla akong napabalikwas ng bangon nang maalala ang babaeng kaniig ko buong magdamag. Laking dismaya ko ng sa pagmulat ng aking mga mata ay nakita ko na bakante ang kalahating bahagi ng higaan at ang tanging naiwan ay ang bakas ng dugo na sumisimbolo ng kainosentihan nito.

Mukhang takot itong tumalon mula sa mataas na bahagi dahil nakita nito ang sitwasyon niya. Bawat hakbang niya ay ramdam niya na ang bawat parte ng katawan niya ay nanginginig pa rin sa takot at sa sakit. Isa pang luha ang kumawala mula sa kanyang mata nang makarating siya sa dulo ng eskinita.

Mas malala roon. Ang mga ilaw ay patay sa ilang bahagi, kumikislap sa iba, parang naghihingalong mata. Ang sahig ay may bakas ng paghila ng katawan, may mga markang iniwan ng paa na puno ng dugo. Ang mga pader ay may tama—hindi mula sa baril, kundi mula sa katawan na itinapon, mula sa galit na walang pakialam kung may masisira.

Sumisigaw ng kapangyarihan at karangyaan ang postura nito. Halos malaglag ang panga ko sa lubhang pagkagulantang lalong lalo na nang dumako ang mga mata nito sa akin. Nakikipaglabanan ito ng titig pero sobrang talim ng mga mata nito na animo'y may kamandag at nanunuklaw. Ibang iba ang mga matang ito sa dating mga mata na kilala ko. Sobrang ibang iba na ang tipo ng tingin nito!

Tiim pa rin ang bagang at mahigpit na nakakuyom ang mga kamao. "Wait babe!" SAMANTALA... SA DI KALAYUAN sa bungad ng tubuhan ay may dalawang pares ng mata ang nagmamasid. Hinithit ng isa ang sigarilyo at tinapon sa lupa ang upos. "Huy, patayin mo yung baga nyan. Baka mamaya magliyab pa yang mga tuyong dahon dyan magkasunog pa dito." Sita ni Rodel sa kasamang si Tikoy.