Mga Gamit Sa Bahay Tagalog Novels & Stories

Parang dinudurog ang puso ko ngayon. “Wala na tayong hanapbuhay...paano na ang mga gastusin natin dito sa bahay? Ang mga utang natin...ni hindi pa nga tayo nakakabayad ng renta rito sa bahay,” humahagulhol na sambit ni Mama.

But she also doesn’t want to expect anything. NOTES: (1) Tagu taguan, maliwanag ang buwan... - is a traditional Filipino game also known as hide and seek. (2) Matthew 19:6

GEN'S POV "GEN!!!" Matinis na tili ni Mama mula sa hagdan ng bahay namin. Kasalukuyan akong nasa kwarto ko at nag lilinis ng marinig ko ang boses na iyon ni Mama. Lumabas ako ng kwarto't bumaba sa sala ng bahay namin. "Ma 'yung boses mo." Saway ko sa kanya. Di ako nito pinansin, parang bata 'tong patalon-talon at niyakap pa ko nang makalapit na ko sa kanya.

SINUGOD kaagad siya ng nag-aalab na halik ni Martin nang makapasok sila sa bahay nito. Isinarado nito ang pintuan gamit ang paa dahil abala na ang kamay nito sa paghubad ng kanyang damit. Napadaing siya nang hawakan nito ang basang pagkababae. "Baby, your so wet," saad nito habang ikinikiskis ang isang daliri sa kanyang kaselanan. Napaliyad siya ng ipasok nito sa kanyang butas ang daliring iyon.

Bagay na nagbigay ng tuwa sa puso ng dalaga. “Mga naiwang gamit ninyo yan ng mama mo nung bigla kayong umalis. Sininop ko kasi nga alam kong babalik ka rito at saka baka kung saan dalhin ng papa mo,” ilang kahon ang pinakita ng Tita Azon ni Tala nang nagpunta sila sa stockroom. Sinilip niya ang dati nilang bahay, ilang metro mula sa kanilang ancestral house. Malinis naman at maayos ito, maliban sa halos wala na itong gamit sa loob. Paminsan-minsan lang daw nauwi doon si Bayani. “Pag kailangan ng pera at naghahanap ng ibebenta,” reklamo ni Azon.

Napanganga siya nang makita ang napakaraming klase ng baso, pinggan, mangkok, platito, pasandok, tinidor at kutsara. "What the hell?" napakurap-kurap siya habang iniisip saan ba roon ang dapat niyang kuhanin. "Walangya naman oh! Sa bahay iisa lang ang pinggan at ito na rin ang mangkok. Jusko!" mahihilo na yata siya kakaisip kung ano ang kukuhanin. "Bahala na nga!" kumuha na lamang siya ng dalawang pinggan, dalawang baso, dalawang kutsara, at dalawang tinidor.

Tumango naman ito. The entire salon was gorgeous, halatang hindi basta-basta ang nagdisenyo, mula sa mataas na kulay brown na kisame na napapalamutian ng sari-saring hugis sa gilid, sa gitna niyon ay ang hindi kalakihang chandelier na gawa sa shells, perpekto ang pagkahulma na kagaya ng isang bulaklak. Ang malalaking haligi na nakatindig sa kada sulok ng bahay ay pareho ang disenyo ng sa kisame. Bricks naman ang materyal na ginamit para sa pader, medyo mamula-mula ang kulay niyon kapares ng sa sahig na mukhang puwede na siyang manalamin sa kintab. Napaisip tuloy siya kung paano iyon napapanatili ng may-ari. Ang furnitures at iba pang palamuti na maayos na nakahimlay sa paligid ay mangingimi

Balak ko bumawi ngayon, ayaw ko talagang ma-disappoint sa akin si nanay at tatay. Nang natapos na 'ko sa pag-aayos ng gamit ko ay lumabas na ako para daluhan si nanay sa hinanda niyang almusal. Nakaupo na kami at kumakain na ng Sinangag, Itlog at Hotdog, pambansang ulam ng lahat ng tao sa bansang Pilipinas ang kinakain ko. Paborito ko kasi ito sa umaga, samahan mo pa ng kape o kaya ng gatas. Depende naman sa mood ko kung ano gusto kong inumin sa dalawa. "Nanay asan po si Tatay?" Hanap ko sa tabi niya dahil madalas silang magkatabing kumain sa mesa.

sabay abot niya ng isang papel na merong guhit ng isang bahay. “Gamitin niyo sana 'tong disenyo na 'to. Doon sa Batangas kung saan nakatayo ang isang puno ng Acacia kayo magsimulang dalawa.” “Binibini.. bakit mo 'to sinasabi sakin?” naiiyak na wika na ni Isa sakaniya.

Maupo sa sahig at laklakin ang milktea na dala niya. Psh. Anong bahay ba naman 'to? Wala man lang TV o kahit radyo. Ni wala man lang computer o laptop. Ibang-iba sa mga bahay ng ilang taong tumatawag sa akin. Nakakatamad tuloy tumambay rito.