Mini Dictionary Design Novels & Stories

Floor-to-ceiling windows ang nakaharap sa bangin at dagat, na para bang sinadyang gawing bahagi ng bahay ang buong burol. Minimalist. Functional, with a very light vibe in it. ’Yong tipong lugar na hindi kailangang magpakitang-gilas dahil alam nitong kaya niya. Sa isang pader ay naka-frame ang mga blueprint. Hindi paintings. Hindi art. Kundi mga orihinal na plano ng Grey Estate. Nandoon ang mga disenyo, patents, lumang structural drafts. It was a silent evidence of everything from the start.

Nilibot ko ang paningin ko sa kabuuan ng bahay, fully furnished na ito konting gamit nalang ang kailangan naming idagdag. Umakyat na ako sa hagdan para tignan ang kwarto sa taas. May dalawang pinto akong nakita. Binuksan ko ang unang pinto na mas malapit sa hagdanan. Tama lang ang laki niya at may sarili na ding maliit na banyo sa loob. The color of the room is cream and the accent color is light pink. It’s a minimalist room and I like it. Pumunta naman ako sa sunod na kwarto at mas malaki iyon kaysa do’n sa isa. The color is just like the other one. Malaki ang space niya and it has a connected small balcony. Kay ate nalang itong kwarto na ‘to dahil alam kong kakailanganin niya ang malaking

Ang makintab at manipis nitong labi ang umaagaw sa kanyang atensyon ngunit kayialngan niyang mag focus sa sasabihin nito dahil alam niyang tungkol ito sa negosyo. “P-pwede ko naman baguhin.” “You should. Simplehan mo lang yung tipong malinis ang pagkakadesign. We advise you to redo it in a minimalist style and the logo?” Taas-kilay nitong pabitin. Muli nitong tinignan ang kanyang portfolio na kanina pa niya iniabot. “It’s not catchy. Tunog pangalan ng babae.” Komento pa nito.

Bumuntong hininga ako bago ako nagdesisyon na dalhan siya ng kape. Maingat at tahimik akong pumunta sa kwarto ni Hydeo. Pagpasok ko doon, natagpuan ko kaagad ang mabango, malinis at panlalaki niyang kwarto. It is color dark blue theme. Mas malawak siya kumpara sa aking kwarto pero hindi oa ang design. It is minimalist. Aesthetic. Sobrang neat. Infairness, kahit lalaki siya, ang organize niya ah?

Matapos ‘yon ay dumeretso kami sa apartment niya. I’ve been here before, pero wala akong oras para pagmasdan ang kabuuan ng lugar. Kaya naman ngayong nagkaroon na ako ng pagkakataon ay hindi ko maiwasang hindi mamangha. Ang laki ng apartment niya para lang sa kaniya. Miski ang kitchen niya ay kasinlaki na halos ng kitchen sa bahay namin kung saan kasama namin si dad. I also love the minimalist look. Hindi masyadong masakit sa mata with all the black, white, and red accent.

Bahagya siyang natigilan bago napadako ang tingin sa bahagyang nakabukas na pinto ng master bedroom ni Mikael. Marahan siyang kumatok bago dahan-dahang pumasok. Malawak at elegante ang silid ni Mikael. Modern minimalist ang disenyo nito—madidilim na kulay, malalaking glass windows, at kakaunting dekorasyon ngunit halatang mamahalin ang bawat gamit. Mula sa floor-to-ceiling windows ay tanaw ang tahimik na artificial lake sa likod ng Altaverde villa.

Walang bagay na hindi naayon sa mini room ni Leon para sa kung anong klase itong tao, ang magarbong uri. Iniwan niya ang takong sa gilid ng pinto at dumiretso sa silid-tulugan. Doon ay ang mayroong maliit na opisina kung saan puro tela at malaking kuwaderno na marahil puno ng disenyo ni Leon. Ang pagkabagot ang napalitan ng bahagyang pagkaengganyo hanggang sa tuluyan na siyang naaliw sa mga disenyo ni Leon hindi lamang para sa mga babae kasuitan kundi may panlalaki.

Gayunpaman, walang tao sa silid. Wala roon, walang bakas ng ibang tao maliban sa kanya. Isang bakanteng silid ito, pinalamutian sa istilong minimalist na may tanging king-sized na kama na nasa gitna at natatakpan ng malinis na puting bed linen, na sumasalungat sa maitim na headboard nito. Nakasara ang mga kurtina, kaya lumikha ito ng madilim at kulay-amber na liwanag mula sa sinala ng mga ilaw ng lungsod.

sagot niya na parang simpleng bagay lang ‘yon, sabay senyas na umakyat ako. At hindi ako handa sa nakita ko sa loob. Para siyang floating house. Pwedeng tumira ang isang pamilya doon. Ipinakita niya sa akin ang bawat sulok, parang batang ipinagmamalaki ang bagong laruan niya. Maganda, elegante pero walang sobrang arte, minimalist ang atake. May apat na cabins, malaking kusina at lounging area na parang mini-living room—kumpleto sa malaking sofa at dining table. Lahat malinis at classy.

Pagkapasok ko sa loob, agad akong natigilan. Napakalawak ng opisina, na may dark wood interiors at glass walls na tanaw ang buong city skyline, habang ang minimalist shelves at black-and-gold accents ay nagbibigay ng elegante at malamig na atmospera, at sa gitna ng katahimikan ng silid ay may isang swivel chair na nakatalikod sa akin, nakaharap sa malawak na bintana kung saan tanaw ang lungsod sa ibaba. Tahimik ang buong silid. Tanging mahinang tunog lang ng aircon ang naririnig ko.