Mistake And Regret Quotes Mga Nobela at Kwento

"Come again, Sir." “I’m sorry. I’m sorry. I’m sorry.” Rinig na rinig ni Igneel ang pag-iyak nito. Nagpakawala siya ng malalim na hininga saka ihinarap ang babae. “Hindi ako galit o ano pa man. Sana ay magbigay ito ng leksyon sa iyo. We are born to make mistakes and that’s what makes us human, and most of the time, the most effective way of learning is from a mistake. Stuffing up is a normal part of life. If we didn't make mistakes we'd never learn anything. But if you're worried about bouncing back, or find yourself only paying attention to the things that go wrong, there are ways you can turn it around. Mistakes teach us what doesn't work and encourage us to create new ways of thinking and

At naramdaman ko ang pagtulo ng luha mula sa aking mga mata. 'Yung mga salitang iyon ay hindi lamang simpleng mga salita ngunit ang mga salita iyon ay tila tinatawag ang lahat ng nabaon kong damdamin mula sa nakaraan. "I regret it Dawn, I regret not being able to save my grandchild. I regret hurting my own son. I regret hurting a woman like you na walang ginawa kundi mahalin ang anak ko ng buo. I regret insulting your dignity at nagsisisi ako na tinanggalan kita ng karapatan na mahalin ang anak ko. Kung pwede ko lang itama ang lahat ay gagawin ko pero hindi ko magawang ibalik ang nangyari na Dawn ngunit isa lang ang magagawa ko..."

Sapat na iyon para patawarin ko siya. Afterall, we're just mere people. Imperfect and flawed. Sometimes we make mistakes because of too much emotions. Like death, it's inevitable. We can't stay pure, that's a fact. But the important thing is, recognizing your mistake and learning something from it, so you can act accordingly next time.

For this family, I am ready for do everything even if it means sacrificing myself for them. ~the end~ "Always remember, mistakes are a natural part of life's learning process. Learn from them, grow stronger, and never be afraid to try again. Every mistake is an opportunity to correct and improve oneself."

"I was a man who thought I had everything because I had billions in the bank. Pero nung dumating ka, narealize ko na barya lang pala ang lahat ng 'yun kumpara sa pakiramdam na may uuwian akong katulad mo." Isinandal niya ang kaniyang ulo sa balikat ko. "And to think na sinisante mo ako noon dahil lang sa isang typo," pang-aasar niya. "That was my biggest mistake, and my greatest blessing," sagot ko habang hinahapit siya palapit. "Kasi kung hindi kita sinisante, baka hindi mo ’ko kakausapin. At kung hindi mo ’ko kinausap, baka hanggang ngayon ay naghahanap pa rin ako ng perfection sa mga maling bagay."

Walang salitang lumalabas. Napabuntong-hininga siya, parang nag-shift ng gears pati sa emosyon. “Tungkol sa nangyari kanina… hindi ko dapat ginawa ‘yon. Hindi dapat ako nakialam nang gano’n sa isang ka-trabaho. Mistake. Hindi na mauulit.” Ang salitang mistake ay tumama sa akin na parang balde ng nagyeyelong tubig. Pagkakamali.

paalam niya rito at akmang tatalikuran na ito nang pigilan nito ang kaniyang braso dahilan para mapatingin siyang muli. "I had my own fair share of mistakes," she said. "I regretted some while I took responsibility for others. If I could only bring back the time I wasted, I would gladly make my decisions right." Tumiim ang titig niya. She could see sadness and pain on her eyes. Hindi nga lang sapat ang emosyon na nakikita niya sa mga mata nito upang lusawin ang yelong nakabalot sa kaniyang puso.

"And you know what's even more funny? Umaasa pa rin ako na isang araw magiging okay din tayo. Magbabalikan din tayo. Na babalik ka pa rin sa akin. Na sa akin ka pa rin uuwi..." "I am so sorry," patuloy na paumanhin ko. "I know I was wrong." "Nag-bar ako. Nagkulong sa kwarto. Nagmukmok sa opisina. Nag-ubos ng oras sa site. Tumanggap ng sunod-sunod na projects. I was happy. I tried to be happy. I was so happy but regrets chased me." "I'm sorry..."

Takot akong makita siya kasi alam kong nandito pa rin 'yong sakit ng nakaraan na pilit kong kinakalinutan. "Look.....I am so so sorry.......I-I regret... letting you go....10 years ago...... I tried to find you. I really tried hard......j-just to find and see you again.... I hope you can forgive me. Lhala, I know w-what I did was wrong-"

“Hindi mo na ba itutuloy ang pagsira kay Damon?” Bumaba ang tingin ko sa mansanas at umiling. “Hindi na maibabalik ang buhay ng mga magulang ko. Nagkamali na akong sinubukang sirain at patayin si Damon. I just realized that two mistakes cannot make a thing right. A wrong deed cannot be rectified by another wrong deed. Kahit naman maghiganti ako, wala namang magbabago. Isa pa, alam kong ako at ako pa rin ang talo dahil magawa ko man siyang gantihan, sa huli ay ako pa rin ang mas masasaktan.”