Mixed Up Novels & Stories

Hindi lang sya dumistansya, lumabas pa talaga sya sa unit ko na para bang ayaw niyang ipaalam ang magiging pag-uusap nila ng caller. I was getting confused as the minutes goes by... Halos mag twenty minutes na pero hindi pa din nabalik si Neon sa loob kaya nagdesisyon akong sundan siya, paglabas ko ay nakita ko siya hindi kalayuan sa unit ko nakatalikod siya kaya hindi niya agad napansin ang presensya ko , dahan-dahan ang ginawa kong paglapit kaya unti-unti kong narinig ang malutong niyang pagmumura.

tanong ko habang nakasandal ako sa hamba ng p***o, pinipigilan ang tawa ko. "Aella, can you check this documentation layout ng outfit niya?" kamot-ulong sagot niya, ang kaniyang taglish na pananalita ay punong-puno ng frustration. "I mean, standard rules dictating that prints shouldn't mix with other heavy prints, right? Itong floral skirt ba ay mechanical match sa pastel pink shirt na may unicorn? The color validation looks so confusing to me."

"Hindi ba puwedeng magkamali sa unang araw? Gusto ba niya perfect agad?" Sa sobrang inis at pagkadismaya, hindi na niya napansing may paparating sa kabilang direksiyon. At sa eksaktong pagliko niya sa kanto ng hallway... BAM! Diretso siyang bumangga sa matigas na dibdib ng isang lalaki. "Aaaaaa!" Napaatras si Crystal habang muntik nang mahulog ang kahon ng mga gamit niya.

Nagawa pang ilagay ng bata ang hintuturo sa kaniyang baba para mag-isip habang palipat-lipat ang tingin sa kanilang dalawa. Magkasabay silang nagkibit-balikat at ngumiti. Huwag lang kasi silang pagsalitain na dalawa dahil medyo may pagkakaiba na ang kanilang boses. Medyo matinis na malamya kasi ang kay Katarina, samantalang malamya na magaspang naman ang sa kaniya. “Mama-lola, help me. Hindi ko po mahanap si mama at tita sa kanilang dalawa.”

Parang may tablang bumara sa lalamunan ko na ikinatapon ng cellphone sa sahig,napahawak ako sa dibdib dahil parang mawawalan ako ng hininga,sumisikip ang dibdib ko. Bakit? Bakit may cellphone si Gino ng ganon,bakit iyon nandito sa mga gamit niya,ano ba ang connection niya sa babaeng iyon? Mas lumalala na naman ang galit ko,huminga ko ng malalim at muling kinuha ang cellphone na nahulog kanina meron itong crack na hindi naman malala masyado.

Kabanata 10 HINDI MASABI ni Sheeva kung magpapasalamat ba siya’t naputol ang isa na namang masamang panaginip o maiinis dahil sa sunud-sunod na mararahang katok sa pinto ng kaniyang silid. Umungol siya subalit hindi siya napagbigyan ng kaniyang lalamunan sa paraan na gusto niya. Lubog pa kasi ang kaniyang boses dahil kagigising lamang ng kaniyang diwa kung kaya’t hindi siya makaingit ng bongga at suwayin ang mga alaga niyang fennec fox sa pagkalatok sa pinto. She frustratingly stirred in her messy bed. Bahagya niyang iminulat ang isang mata atsaka sinilip ang battery operated na compact digital alarm clock sa night table sa gilid ng kaniyang kama.

Ngumiti nalang siya dito bilang sagot pagkatapos ay tumalikod na ito sa kan'ya. Nasa tapat na naman siya ng pintuan ng opisina ni Ried kaya hinawakan na niya ang doorknob at pinihit ito pabukas kaso gano'n nalang ang gulat niya sa naabutang eksina sa loob. Ried is making out with another girl inside his office. Kaya naman pala hindi ito sumagot ng kumatok siya sa pinto kasi may ibang pinagkakaabalahan. Hindi man lang ito nag-abalang tumigil sa ginagawa kahit may nakakita na sa kanila.

Epekto lang siguro ito ng stress kaya ako nagkakaganito. No way. Inisa-isa niya sa utak niya ang lahat ng kapintasang nakikita niya kay Andy. Mayabang, antipatko, mukhang tsikboy, player at higit sa lahat, may Alexa na ito. Kaya humahanap lang talaga siya ng sakit ng ulo. Erase. Erase. Erase. NATAHIMIK SI ANDY.

'Ang ganda ng pagkakataon. Iminuwestra ko ang aking katawan upang lumundag pababa ng gusaling ito, “Not too fast.” Hindi ko naituloy ang naging plano ko dahil hindi ko na maigalaw ang aking buong katawan at kahit ang aking paghinga ay hindi ko na masyadong makontrol. Nakatuon parin ang aking mga mata sa papalayong pigura ng mga pinuno ng Quicklnt, papalayo nang papalayo, hanggang ni anino nila ay hindi ko na makita. Nag-uumapaw na sa galit ang kaloob-looban ko, at mas nagtindi pa ito nang marinig ko ang boses ng isa sa mga nilalang na nasa likuran ko lamang,