Month Of Love February นิยาย & เรื่องราว

Inilipat na lamang niya sa kaniyang laptop para may copy pa siya. “Yamz, I miss you very much. Ilang taon na rin ang nakararaan, pero hindi pa rin nagbabago ang pagmamahal ko sayo. Hanggang ngayon, ikaw pa rin ang laman ng puso ko. I love you Yamz.” Hindi mapigilang mapaluha ni Darrius, habang haplos-haplos ang litrato ng babae sa kaniyang laptop.

Lahat ay tinuturing na kaibigan ni Tyra kaya kapag may bigla itong pinapakilala ay hindi na ako nagtataka at hinahayaan lang pero kapag talikod ni Tyra kapag hindi ko nagugustuhan ang pakikitungo ng mga ito kay Tyra ay agad ko ng tinatakot ang mga ito para hindi na muli pang lumapit kay Tyra. Alam ko na noon pa na gusto ko si Tyra, higit pa sa kaibigan. Alam ko ring gusto ako ni Tyra at sapat na iyon sa akin. Hindi ako nanligaw dito hanggang hindi ito nakakatungtong ng tamang edad kahit na isang taon lang naman ang agwat namin. Nang makatungtong si Tyra sa tamang edad ay doon ko siya officially niligawan and after 6 months sinagot niya ako at exactly April 20, 11:11 pm.

Binura na din niya lahat ng mga pictures nila sa cellphone niya para wala ni isa mang ala-ala na maiiwan sa kanya tungkol kay Rex. She looked herself on the mirror and started to talk to her self. "Sobrang laki na mga eyebags mo Roxanne Sanchez! Mugtong mugto na din ang mga mata mo. Pumayat ka na din. Kawawa ka naman self! Kalimutan mo na siya! He don't deserve your love!You need to move on! Move on! Kailangan mong harapin muli ang buhay! Don't dare to love again! That's bullshit! Don't ever fall to those damn guys out there! Lahat sila'y manloloko! Walang kwenta! You need to promise it to your self Roxanne! Kaya mo yan! Ajah!"

“Just how much are you in love with that guy?” Sumandal siya sa couch at tumingala sa kisame, sa dilaw na ilaw ng bar. May halo na iyon. Sinisilaw siya.“I’m a romantic fool, okay? Ako na ang magsasabi bago mo pa malaman kay Erin o sa iba kong pinsan. Ram is my first everything. I already imagined myself growing old with him. That’s how much.” “Jeez. You’re fucked.” “I am. That’s why . . . I feel empty and angry and confused and hurt and a lot of different things. I never saw this coming. This scenario never once crossed my mind. Never.”

"Mas pipiliin mo parin ba yang lalaking yan kaysa sa amin ni Janella?" My mom pauses. And she ends the call and leave me hanging. ** The next morning. I went to the flower shop as usual. Isang ordinaryong umaga para sa ordinaryong katulad ko. Mga bandang alas dyes na pero marami paring tao sa shop na bumibili ng mga bulaklak. February kasi ngayon, buwan ng pag-ibig kaya't malakas ang bentahan ng bulaklak kapag Valentine's Day.

Parang lason na halik na habang buhay ko itong maalala na dahilan kung bakit napaamin na ako sa sarili sa totoo kong nararamdaman para sa kaniya. Mahal ko nga talaga siya… Mali. Simula nang magkita kami sa safe house niya ay alam kung nahulog na ako sa kanya subalit mas ginusto kong magalit at kamuhian siya kaysa aminin sa sarili kong mahal ko siya. This never ending hate has now ended and now, I’m literally in love with him just because of his poison kiss.

Ayoko kase na patuloy syang manahimik nalang at patuloy na masaktan hindi nya pwedeng yun lagi. ".....most specially, im man!" Singhal nya kaya pakunot ako ng noo. "Damn third what a stupid reason e ano naman? Love is a beautiful thing, its not only made for a man and a woman! You can love whoever you want and you can be who you really are!" Singhal ko na ikinatahimik nya. "Ayokong mawala sya----" "Wala ka bang tiwala? Sa friendship nyong dalawa?" Singhal ko kaya napatahimik sya, and i think i already convinced him.

Hindi ko kasi mapigilang magkwento bilang ang daming naging ganap sa loob ng maglilimang buwan na. So ayon, liligo muna ako. - Ilang minuto lang naman ang itinagal ko sa banyo at sa wakas ay tapos na akong maligo. Bilang month of February ngayon at mayroon ngang A heart day celebration ngayon sa Winston, niremind kami ng Student Council to wear our status. What does that mean? Kada status, may kaakibat na kulay ng damit. At ito ay:

“Pagkatapos ng isang linggong pahinga, halos magaling na siya. Makakalabas na siya sa susunod na linggo.” Kinuha ni Louis ang tasa. “Sa susunod na linggo? Pero akala ko sa 9 ang kasal niya?” Inangat ni Nolan ang kilay niya. “Anong magagawa namin? Inurong namin sa kalagitnaan ng buwan. Magandang araw din naman ang araw ng mga puso para ikasal, hindi ba?” Natigil si Louis pagkatapos ay tumawa at mabagal na sumimsim ng tsaa. “Tama ka. Magandang araw nga ang February 14.”

Parang bawat ilang minuto niya iyong naririnig. Para bang gusto nitong bumawi sa lahat ng panahong pinili nitong itago ang nararamdaman. Nakatakda na rin ang wedding nila. February. Anim na buwan na lang. Excited si Harlyz. Halos lahat ng detalye ng kasal ay gusto niyang personal na asikasuhin. At nakakagulat man, halos lahat ng gusto niya ay sinasang-ayunan ni Raven.