Morning Devotion Message Tagalog Novels & Stories

Escape “Madaling araw ka na laging umuuwi anak, baka naman pinapagod mo nang sobra ang sarili mo?” nag-aalalang tanong ni mama habang naghahain ng almusal. Kagigising ko lang at pagpunta ko rito sa kusina ay ganiyan agad ang bungad ni mama sa akin. Isang oras nga lang ang tulog ko kagabi at inaantok pa ako ngayon.

(this people are ability users) the boss introduced them one by one and the group turned loud when they saw Christian “tangina! May bata! Gagawin mob a yang pampataba sa lupa pag mamatay?” (Crap! A child! Will he be useful as a fertilizer when he died?) Christian flinched when he heard the statement. He knows that there will be a backlash when they find out that a child will tag along

Tanong ko dito bahagyang naguluhan. Binalingan niya ang dagat at kitang kita ko ang pag-igting ng panga niya kaya nangunot ang noo ko. "I wanted to watch the sunset but I saw an angel sleeping peacefully here and didn’t even mind if someone might saw her." Angel? Tama ba ang pagkakarinig ko o hindi ko lang masyadong naintindihan ang sinabi niya.

Those people in the cafe and the song they sing earlier, it's all familiar. All that I am with all creation Hanging on every word that You've spoken And it will not be shaken Clinging for life to all Your promise Hanging on every word that You say My lips turn to smile and find its way to say, "Thank You, Lord." Kinagabihan ay pinagdaop ko ang aking mga palad saka nagsimulang magdasal. Ilang buwan akong nag-isip-isip at namroblema pero ngayon ko lang naalalang magdasal.

Nagkwentuhan pa kami nila Mama at Papa tungkol sa kung ano-anong mga bagay bago ko naisipang magpahinga na. Nagising ako sa sinag ng araw na dumadampi sa mukha ko. Pagtingin ko sa orasan ay alas syete na ng umaga. Nag madali akong bumangon at magbihis dahil ayokong malate sa klase ko. "Goodmorning 'nak. Nalate ka ata ngayon." bungad sa'kin ni Mama sabay abot ng baunan ko.

malambing na wika nito kaya naman bigla kong namiss si Mommy. “Si Jeo po? Gising na po ba?” tanong ko kay Ate pero ngumuso lang ito kaya nakita kong pababa na ang asawa ko. “Good morning,” bati nito pero si Ate Kleng lang ang bumati pabalik. Wala ako sa mood para suyuin siya, sobrang aga pa para mainis pero heto ako at nabibwisit sa pagmumukha niya.

masayang aniko. "Naku! Kailangan mo nang mabasa iyon at nang makaligtas ka pagdating ng Diyos dito sa mundo!" Nakinig muna ako sa mahaba-habang kwento ni lolo sa nabasa niyang bible verse bago ako tawagin ni mama sa may terasa kung saan naroroon ang videoke-han. Doon ako tumatambay kapag nagla-laptop ako kasi nakikita lang ang dagat sa gilid ko kasama ang hardin ni lola.

Mahinang tanong ko. Nang tumango siya ay para bang gusto kong maiyak at magtatatalon sa tuwa. Mabuti na lamang at pinigilan ko ang sarili ko at muling nakinig sa kaniya. Hindi ko aakalaing mangyayari pa ang araw na ito sa 'kin. Ang araw kung saan may magsasabing maaaring buhay pa ang mga magulang ko. Sa loob ng ilang taon ay wala akong ibang naririnig kung hindi ang salitang "condolence". Wala pa mang bangkay na natagpuan na maaaring magpatunay na wala na nga ang mga magulang ko ay inassume agad ng mga taong wala na sila. Ngayon, masasabi kong may pag-asa. Ramdam ko. At sana lang tama ang pakiramdam ko na 'to. Sana lang buhay pa sila. I will do anything just to bring them back. I want to hug

But after minutes and quarters I have waited, nothing happened. Heh? Eh? My forehead creased as I look back to the sky and shift down to the ground. Did I say the wrong words? Or is it not the right chant? I took a deep breath and puffed. “Labi sin umagsapa, Manbalanga’y dada say umayus. Agew ya taw-en ay lumabas. Silaw di bulan, danan ay manpaila. Las-ang ay naginek, kansyon di dagem san umayag,

Tumindig si Don Fonso nang makita siyang papalabas ng pinto. "Good morning, iha," ang magiliw na bati nito sa kanya. Aywan kung bakit parang naiilang siya ngayon sa butihing amo gayong wala pa naman itong alam tungkol sa nakaraan niya. "G-good morning din po, sir," ang magalang na tugon naman niya. "Pasensiya na po kayo. Medyo natagalan po ako sa loob."