Morning Thoughts Novels & Stories

siya ng isang image na maraming red roses may quotes na naka indicate " Good Morning..Let's begin the day with positive thoughts.Yan ang pinadala niya kaya ito din ang i-sisend ko sa kanya"Good Morning,what a gift can I give to a wonderful person like you this morning?Ah..may I give you a PRAYER and a WISH that God will continue to take care of you,bless you with good healt and happiness,not just for but for all the rest of your life. Thanks baby.tipid na sagot niya.You eat?take care❤️?.You too my love❤️❤️❣️.I'm home. So how is your health? I got passed out in the office earlier. Hope your okay??.I'm fine the doctor said low blood and stress.You need some rest babe try and get some sleep no

Sambit ko sa sarili ko habang binubuklat at binabasa ang business plan. Nakailang ulit na ba akong basa dito? Dahil maaga pa naman pwede muna siguro akong umidlip. Pinagpuyatan ko talaga yun kagabi para maaga kong matapos at maipasa ko na sa kaniya ngayon. “GOOD MORNING” nagising ako dahil sa sigaw sa office. Kinusot kusot ko muna ang mga mata ko para makaaninag agad ako ng malinaw.

She told herself she was overthinking. Na hindi lahat ng katahimikan ay pagtataksil. Na hindi lahat ng distansya ay paglayo. Pero may mga bagay na hindi mo kailangang hanapan ng ebidensya para maramdaman. At iyon ang pakiramdam na unti-unti siyang pinapalitan—kahit hindi pa umaalis si Raf Nagsimula ito sa mga maliliit na bagay. Mas bihira na ang good morning messages.

A nightmare again. Naramdaman ko ang pagtulo ng luha sa mga mata ko. I thought I was moving forward but everytume I sleep I always get a nightmares. They always show up. It was not in my will. I want that nightmare to be gone. I looked at the clock and I saw the time. It just 4 am in the morning. Tutal hindi naman na ako makakatulog ulit ay napag-isipan kong mag-jogging na lang. Para marelax ko rin ang utak ko.

Not yet. The air in the house felt like it could shatter. I headed to my study instead, the only place where I could pretend to be in control. Pero kahit gaano ko gustong ibalik ang focus sa mga contract at mga board memos, lahat ng tingin ko sa screen, mukha pa rin niya ang naiisip ko. I thought last night changed things. And maybe it did. But this morning? This morning revealed something else: the cracks we refused to see.

Nang mapatingin ako sa kabilang parte ng kama ay wala na roon si Pierre. Napatingin ako sa orasan sa tabi ng kama at pasado alas-nwebe na pala ng umaga. I rarely woke up this late. It must be because I had exhausted my brain overthinking last night. I rubbed my face and let out a tired sigh before glancing at the other side of the bed again. I sat there for a moment, staring blankly at the empty space beside me. Then I shook my head. No. I wasn’t going to spend another day torturing myself with thoughts I couldn’t even confirm.

Morning Regret Dahan-dahan akong nagising, mabigat ang talukap ng mga mata ko, at ang unang bagay na naramdaman ko ay ang matinding sakit ng ulo—isang matalim na pagtibok na sumasabay sa tibok ng puso ko. Parang disconnected ang katawan ko sa isip ko. May sinag ng araw na pumapasok sa maliit na siwang ng kurtina, matalim at nakakasilaw. Napapikit ako, umiwas sa liwanag.

Nakarating na kami sa taas kaya pumunta na ako sa sarili kong kwarto dito sa kanilang mansyon at hindi na siya pinansin dahil na guguilty lang ako alam kong naguguluhan siya pero pag ka abut ko sa kwarto ko ay agad kong sinara ang pintuan at napa dausdos sa likod ng pintuan pago ilagay sa dalawang tuhod ko ang mukha ko, aaminin kong nahihirapan ako sa sitwasyon ko hindi ko alam kung ano ang pumapasok sa isipan ko, may pumapasok sa isipan ko na umatras at lumayo na ulit at ewan lahat ng nagpapahirap saakin pero ang kabilang isipan ko naman ay ayaw umayon dahil ma iisip ko na naman na sasaktan ko ulit si cleopard kaya gulong gulo ako wala akong magawa kundi ang umayon sa agos ng tadhana para s

DENZEL Pagkagising ko kinabukasan ay agad akong napatitig sa kisame ng kuwarto habang nakahiga pa rin sa kama. Hindi ko alam kung bakit pero pakiramdam ko ay magaan ang pakiramdam ko pagkagising ko. Matagal na panahon na rin simula nang huli akong nagising nang ganito. Karaniwan kasi ay trabaho agad ang pumapasok sa isip ko. Mga meeting, investors, reports at kung anu-ano pang problema sa negosyo. Pero ngayong umaga, ibang mukha ang paulit-ulit na pumapasok sa isip ko.

Elizabeth's Point of View But I was wrong. Every morning, I could feel the world spinning. Walang mintis sa umaga ang pagdalaw ng masamang pakiramdam at ang pagkahilo ko ng walang dahilan. Nahihilo ako palagi at naduduwal pagkakagising ko pa lang. Kahit na iniiwasan ko nang uminom ng alak sa gabi, kahit na hindi na ako nagpupuyat at nagpapakastress masyado. Hindi pa rin bumabalik sa normal ang katawan ko. I still feel sick in the morning.