Morning Thoughts Novels & Stories

I came back in my apartment. I fell in my bed. I can't fight all the thoughts that's bothering me. That Ben and Ms. Mina is in one room. Dirty Mina! The only way to evade my anxious mind is to sleep. My body wide spread all over the bed. I became conscious of my every breath, and finally I felt drowsy again. I felt my body sinking in my bed. Im sleepy again. (Yung mga naka italic na words ay mga unspoken cloud of thoughts ng main character)

Sambit ko sa sarili ko habang binubuklat at binabasa ang business plan. Nakailang ulit na ba akong basa dito? Dahil maaga pa naman pwede muna siguro akong umidlip. Pinagpuyatan ko talaga yun kagabi para maaga kong matapos at maipasa ko na sa kaniya ngayon. “GOOD MORNING” nagising ako dahil sa sigaw sa office. Kinusot kusot ko muna ang mga mata ko para makaaninag agad ako ng malinaw.

She told herself she was overthinking. Na hindi lahat ng katahimikan ay pagtataksil. Na hindi lahat ng distansya ay paglayo. Pero may mga bagay na hindi mo kailangang hanapan ng ebidensya para maramdaman. At iyon ang pakiramdam na unti-unti siyang pinapalitan—kahit hindi pa umaalis si Raf Nagsimula ito sa mga maliliit na bagay. Mas bihira na ang good morning messages.

A nightmare again. Naramdaman ko ang pagtulo ng luha sa mga mata ko. I thought I was moving forward but everytume I sleep I always get a nightmares. They always show up. It was not in my will. I want that nightmare to be gone. I looked at the clock and I saw the time. It just 4 am in the morning. Tutal hindi naman na ako makakatulog ulit ay napag-isipan kong mag-jogging na lang. Para marelax ko rin ang utak ko.

Not yet. The air in the house felt like it could shatter. I headed to my study instead, the only place where I could pretend to be in control. Pero kahit gaano ko gustong ibalik ang focus sa mga contract at mga board memos, lahat ng tingin ko sa screen, mukha pa rin niya ang naiisip ko. I thought last night changed things. And maybe it did. But this morning? This morning revealed something else: the cracks we refused to see.

I wasn’t going to spend another day torturing myself with thoughts I couldn’t even confirm. Bumaba na ako ng kama at nagtungo sa banyo. I took a long shower, hoping the warm water would somehow wash away the heaviness in my chest. But it didn’t. Pagkatapos kong magbihis ay bumaba ako upang mag-almusal. The house felt unusually quiet today, or maybe it only felt that way because my thoughts were so loud. I sighed and forced myself to stand. I should stop thinking about Pierre, or the necktie, or the woman from the boutique.

Morning Regret Dahan-dahan akong nagising, mabigat ang talukap ng mga mata ko, at ang unang bagay na naramdaman ko ay ang matinding sakit ng ulo—isang matalim na pagtibok na sumasabay sa tibok ng puso ko. Parang disconnected ang katawan ko sa isip ko. May sinag ng araw na pumapasok sa maliit na siwang ng kurtina, matalim at nakakasilaw. Napapikit ako, umiwas sa liwanag.

"Too much thinking, not enough sleeping." Lalong lumakas ang liwanag ng umaga, na nagbibigay-liwanag sa mga maliliit na alikabok na sumasayaw sa hangin na nananatiling tahimik matapos ang gabi. Bawat isa ay kumikislap na parang maliliit na bituin, sumusunod sa mga agos ng hangin na hindi ko nakikita pero parang nararamdaman kong may koneksyon sa akin.

naiiyak na wika niya. And that information from her made me think of an immediate conclusion. At sigurado ako sa sarili ko. Tama ako, at kailangan kong humanap ngayon ng patunay na tama ang lahat ng iniisip ko tungkol sa mga nangyaring ito ngayon. ATHENA'S P. O. V I was able to wake up late the next morning. Alas siyete y medya na ng umaga. I didn't set up an alarm before I slept last night, maybe that's why.

Elizabeth's Point of View But I was wrong. Every morning, I could feel the world spinning. Walang mintis sa umaga ang pagdalaw ng masamang pakiramdam at ang pagkahilo ko ng walang dahilan. Nahihilo ako palagi at naduduwal pagkakagising ko pa lang. Kahit na iniiwasan ko nang uminom ng alak sa gabi, kahit na hindi na ako nagpupuyat at nagpapakastress masyado. Hindi pa rin bumabalik sa normal ang katawan ko. I still feel sick in the morning.