Mother Superior นิยาย & เรื่องราว

Saka ako lumingon ulit sa lahat ng madre at isa-isa silang lahat na pinakilala kay Logan, ang huling pinakilala ko ay ang Superiora. Magaan at magiliw ang naging pagtanggap ng mga ito kay Logan. Habang ito naman ay seryoso kahit may sumilay pang ngiti sa gilid ng kanyang labi. Siguro nagtataka ito kung bakit puro nagpapasalamat sila mother sa kanya.

I can't understand a thing. "Old lady Schwarz. Yan ang tinatawag ng marami sa kanya. She is the CEO of the supermarket chain in German. But I heard that her only daughter is the CEO." Sabay kibit-balikat. Napakunot ang noo ko. Bakit naman nakipag-usap si Mama sa ganong klaseng tao? C.E.O. of the supermarket chain? "Napansin ko nga na palaging umaalis si Mama pero hindi ko naman 'yan alam."

Tugon nito. "Naku, kakalabas lang niya. Palagay ko ay naglalakad-lakad lang sa paligid kumikirot daw kasi ang paa niyang may depekto." Saad ng Ginang. Nakadama naman ng lungkot si Harmie para sa kanyang Senyorito. Bukod sa damage ang isang paa nito na nalagyan ng stainless ay may iba pa itong tama dahil sa nangyarinv aksidente.

sagot sa akin ni Mama. Bigla akong nakaramdam ng awa kay Mama. Oo nga pala, tatlong taon niya akong inalagaan na mag-isa. Wala siyang katuwang sa lahat nang problema. Pinagsabay ni Mama ang pagbabantay sa akin sa hospital, ang pag-palibing kay Papa at ang pagma-manage ng Emperio Melicio. My mother is a warrior. She’s a queen of an empire that you cannot take down. She’s a true hero for me.

Napapasabak ako sa englishan lintek na yan. "Ngayon ko lang po nakita face mo, Mommy.You're really beautiful, Mom." Saad n'ya na lalong ikinangiti ko.Buti pa yung anak magaling magpangiti ng babae yung isa kasi jan mambwisit lang ata alam.

saad ni Mother Superior na sinalubong ako ng mahigpit na yakap. "Mother Superior," saad ko na tinanggap ang mainit na yakap ng madre. "Naku, mabuti naman at nadalaw ka rito sa bahay ampunan," saad ni Mother Superior. "Siya nga pala Mother Superior, may dala ho pala akong pasalubong sa mga bata, ito ho," saad ko sabay abot sa madre ng malaking supot. "Toasted siopao, naku siguradong magugustuhan nila ito, halika at puntahan natin ang mga bata sa loob," saad ni Mother Superior kung kaya't sumunod na ako.

Amoy na amoy ko ang pinaghalong minty mouthwash at kape sa bibig nito. “Yes, our Mom. Is there any problem?” saglit akong hindi maka-imik dito at halos maduling sa mainit nitong hininga at mapulang labi. Bumalik lang ako sa huwisyo ng saglit na dumampi ang labi nito sa pisngi ko.

"Dati, nung buhay pa si Maam Ana… ibang-iba si Sir Rome. As in, hindi siya yung tipo ng tao na malamig, suplado, at yung taong halos hindi mo matignan ngayon. Dati, approachable yan. Lalo na kapag kasama niya si Maam." "Oo," sabay sang-ayon ni Clara, at tumango. "Naalala ko pa dati, bumaba pa si Sir noon para iabot personally yung flowers sa misis niya sa harap ng maraming tao. Sobrang sweet nila, tapos laging may pakain si Maam Ana dito. Wala siyang arte kahit mataas na tao siya. Kumakain pa nga yan sa pantry natin." "Down to earth talaga," dagdag ni Florence, halos pabulong. "Kaya ang sakit nung nalaman nating pinatay siya."

Malalim ang asul na mata nitong puno ng pagnanasa nang saglit na mapunta sa akin ang tingin nito. Napahigpit ang kapit ko sa kamay ng babaeng nasa tabi ko. Daig ko pang ikinulong sa loob ng cooler nang magsimulang gumalaw ang aking tuhod at kamay. Hanggang sa manginig na ang buong katawan ko ngunit hindi ko iyon pinahalata. "Hello, Mr. VIP!" Malawak ang ngiting bati ni Mama Melly. Ngumiti naman ang lalaki.

Pinunasan ko ang aking luha at baka magtaka ang mga katrabaho ko. “My mommy works here. She is beautiful with long hair and has a sexy body.” Ang matinis na boses na iyon na pamilyar sa akin ang bumungad sa akin. Boses iyon ni Vivienne. Sigurado akong boses talaga yun ng anak ko. Teka, anong ginagawa niya rito? Bakit nandito siya? Sino ang kasama niya?