My Classmate Novels & Stories

nakangiti niyang sagot sa akin. "Mabuti nalang at may mabait pala akong classmate. Thank you Selena ha?" muling wika ko. Tumango naman siya sabay sulyap sa kanyang wristwatch. "Don't worry, hindi lahat mga istudyante dito kagaya ni Butter na masama ang ugali." nakangiti niyang sagot sa akin. Hindi ko naman napigilan ang matawa.

E teacher. ''Look who's here?'' Napa-tingin ako sa nag-salita and It's Jessica. Yung muse sa classroom namin at sa likod niya ay iba pang classmate naming girls. Kelan pa nila ako napansin? Hindi ko alam na hindi ko gustong alamin. "Akalain mo nga naman? Ni hindi ko alam na classmate kita?'' Sarkastiko niyang sabi. Sige bes! Pagka-landakan mo!

Tumango ako kay Colton bilang sagot. Lihim akong napangiti sa kanyang ekspresyon at binuksan ang aking cellphone. Doon ko napagtanto na may mensahe pala sa sa akin mula sa isa kong kaklase na babae sa major subject namin. Wala akong kaclose sa aking mga kaklase kaya papaanong may nagsend sa akin ng mensahe. Sashia Angelica Juarez: Hello, I am your classmate on our major subject. The teacher told us that she won't meet us today so we won't have classes for this afternoon.

Napakagat pa ito ng labi na ikinatawa ko. "Hi! Ralf," bati ko sa kan'ya nang makalapit siya. "Bakit pala hindi ka pumasok sa klase kanina?" tanong kaagad niya na may pagtataka sa mukha niya. "Ah, kasi," hindi ko alam ang sasabihin ko. Narinig ko naman ang pagtikhim ni Bea sa tabi ko. "Si Bea pala, bestfriend ko. Bea, si Ralf classmate ko," agad kong pakilala kay Bea para maiba ang usapan.

mapait na tanong niya sa akin na siyang bahagyang ikinagulat ko. “You know Yannie?” tanong ko rito at sandali akong natigilan at namilog ang mga mata ko nang maalala kong minsan ko nang nakita si Bam noon kaya siya pamilyar sa akin. Siya ‘yong bagong classmate at kaibigan ni Yannie na minsan ko nang nakita. At bukod doon, naalala ko rin bigla ‘yong babaeng palaging nagbibigay ng cake at cupcakes sa akin sa school. “Ikaw?”

Sumang-ayon ang mga kaibigan ko. Lumingon kaming apat nang may magsalita sa tabi namin. “Kilala nyo ba sila?” tanong ng isang kaklase naming babae. Nagkatinginan kaming magkakaibigan. “Oo,” sagot ko. “Kilala namin si ate Jinchi at ang kasama niya.” “Kung kilala niyo sila, bakit hindi sila nakapagtapos?” tanong niya habang tumatawa.

sabi niya sa akin kaya naman wala akong nagawa kung hindi ang hayaan na lang siya. Habang nasa daan ako ay hiningi niya ang number ko at binigay ko naman sa kanya. He was my classmate when I was in high school. Matalino rin siya at sa US siya nag-aral ng college. Matagal rin kaming hindi nagkita pero nakilala niya ako habang ako itong hindi ko na siya gaaanong makilala.

Hayyyy, iyun talaga ang hindi pwede! Hindi ko maiwasang mapasulyap sa kaibigan x classmate kong si Marian. Katulad ko mukhang malungkot din siya. Ang pogi ni Peanut. Daming nagkakagusto sa sa kanya at isa na yata ako doon.

sagot ko, pero parang kinakabahan na ako kasi hindi naman sya umaabsent ng ganito. Nag-plano kaming mag-lunch, bihira lang kaming tatlo magkakasama. Ang gulo-gulo na ng buhay ko lately ang mga school works ko, si Uncle Azriel, at ang secrete relationship ko kay Miguel. “Si Miguel ba ‘yung professor mo? ‘Yung gwapo?” singit ng isang classmate namin , nakangisi siya. Tinaasan ko siya ng kilay. “Oo, siya nga. Bakit?”

Tumango naman ang mga ito. All of my classmates are really proud, honor man o hindi. I really love them dahil kahit may galit na tinatago ang bawat isa saamin ay hindi umaabot sa punto na hindi na nila tinatrato ng tama ang tao na yun. I know na mahal din naman nila ang classmate namin, among my batch ay ito ang pinaka hindi ko malimutan. Mga pang lalait at ang pagiging s****p at plastic.