My Enemy Novels & Stories

My bored voice was visible. "I belong to Organisation de la mort! And you don't know that, right? Fight me and I know this time that I can beat you up. You bitch!" @Bwi_laber

Nilampasan ko din ang lalaki pero ramdam kong napahinto siya pero umirap ako sa kawalan. By the way high way. That mangkukulam is my ENEMY SINCE BIRTH. And her eww name is Linnaea Aneven Miller. Wag niyo ng itanong kung bakit naging mortal kong kaaway ang mangkukulam na yan dahil sagad sa buto ang galit at inis ko dyan. Pero makakaganti din ako sa kanya balang-araw. Ramdam ko. Ramdam na ramdam ko. Hhmmpp. Huminto ako at napahawak ako sa dibdib. Kalma self. Kalma.

utal-utal kong tanong, takot at handa nang tumakbo sa oras na tumango at magsabi siya ng oo pero tumawa lang siya. "He will never be my friend, kahit sa susunod kong buhay hinding hindi ko siya magiging kaibigan. He is my enemy and I am glad that I was able to take you away from him. He must be devastated now while I am very much glad to have you."

aniya. "Paano kong sinusubukan mo lang akong linlangin? Kalaban ako at bakit mo sa akin sasabihin ang mga bagay na iyon?" Yumuko siya saglit at ngumiti nang mag-angat ng tingin sa akin. "You're wrong, Syrie, you're the only one who think I'm an enemy, pero ako, hindi kita tinuturing na kaaway," seryoso niyang sabi.

At kahit na anong pagsisisi ko sa ginawa niya ay hindi ko na maibabalik pa ang buhay ni Mama. Di na umabot ng ikalawang sigundo nagbago na ang isip ko. Umalis ako mula sa kanyang harapan ng muli siyang nagsalita. “I will settle everything, whatever you ask.” Napatigil ako ng marinig ko ang sinabi niya. Lumingon ako sa kanya na nakataas ang kanang kilay at nagbigkas ng maanghang na salita, “You are my enemy, from the start”

“Then what is the point. That I defended myself. Or that I embarrassed your precious first love.” Sumikip ang panga niya. “You enjoyed it.” Hindi ko itinanggi. “Maybe.” Lumapit siya ng ilang hakbang. “You are playing a dangerous game.” “Only because she started it,” sagot ko. “I did not splash water on myself.” Tahimik siya saglit. Kita ko ang conflict sa mata niya. Parang may gusto siyang sabihin pero pinipigilan niya.

Dahan-dahan niyang iniyuko ang kaniyang ulo para idikit ang kaniyang mga labi sa akin—isang malalim, matamis, at mapagpalayang halik na tila ba nagsasabing natapos na ang pitong taon naming pag-iisa. Nang humiwalay siya nang bahagya, hinawakan niya ang aking pisngi at bumulong, "The corporate enemies are handled, and the media is shut down. Pero alam nating dalawa na hindi pa ito ang katapusan... kailangan nating ibigay kay Liam ang pamilyang nararapat para sa kaniya." saad pa ni Raiven at muli akong hinalikan.

Kita kong pinaliitan siya ng mata. Nanlaki ang mata ko. “May krimin siyang ginagawa noh? Diba?” I asked. Tumawa ang lalaki. Lumapit siya sa akin. “May mga kilala akong mga kalaban nila na nawawala hanggang ngayon. Wala nga lang ibedensya pero malaki ang kutob namin na sila ang may kagagawan non. Masasama ang mga Vergara,” bulong niya.

mariin kong saad. “Ang corny niyo naman. If it’s really true, edi sana hinayaan ka niya na masaksak lang at hindi ka na dito dinala,” saad nito. “No, you do not know how she gave me condition before she give me help,” tugon ko rito habang nakapatong ang isang kamay ko na walang sugat sa grills ng rooftop. “Dude thinks about this, if she really hates you and doesn't care about you at least she will never help you even if it has a condition. The enemy is your enemy. The enemy doesn’t give any conditions,” he said seriously.

aniya, umayos siya ng tayo. Nangunot ang noo ko. Ayun na 'yon? Tss. “Hindi pwedeng mangyari 'yon. How come na nagustuhan mo 'ko, when in the first place, you are my...” pinutol ko ang sasabihin ko at huminga ng malalim, “Enemy,” dagdag ko. Nagulat ako nang sumilay ang nakakalokong ngiti sa labi niya.