Nag Aaway Mga Nobela at Kwento

Hindi ba't nakapaka-imposibleng mangayari ang isang hindi kapani-paniwalang bagay? "Well, if that's the fact. Maybe I should go back in Manila. I want you to be happy, Hugo," tugon ni Gayle. Pero ang totoo niyan, labis niyang na-miss si Hugo. Kaya nga siya umuwi, akala niya magiging masaya ito sa pagbalik niya pero siya pala ang nasorpresa sa sinabi nito. Iba talaga 'pag puso na ang kalaban.

Hinahayaan ko na lang kaysa mag-away pa kami. Hinanap ko kung saang lupalop ito naroroon. I was driving along the road of Makati ng mapadaan ako sa isang mall. I thought, at first, guni-guni ko lang ang lahat. Isang bulto ang nakita kong kahawig na kahawig ni Marga. I was about to ignore her pero ng pakatitigan ko, it was really Marga! So, I suddenly stop. Sa tapat nito mismo.

🌀 Nahuli sa Bitag Naramdaman ni Jun Tibas na sumikip ang espasyo sa paligid niya— parang sinisipsip ang hangin, at may puwersang dumidiin mula sa lahat ng direksyon, kaya hindi siya makagalaw. Wala siyang nagawa kundi manood, habang dahan-dahang bumabagsak ang stink bomb papunta sa kanya. BAF!

Napasinghap siya at pinagmasdan lang ako. Napataas ang sulok ng labi ko. "Pasok tayo sa loob?" aya ko na para bang pagmamay ari ko itong lugar niya. "Whoever you are, please leave. I...I am not really—" "Oh, please. Call me Nove. Nagawa na natin 'to, 'di ba? And...pinalayas ako sa amin because of you. You're rude. Now you want me to leave..."

Nag-iisa at walang kasama Tanging iyak ko na lamang ang nag-iingay sa loob _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

Sino bang nag aaway? Masakit ang ulo ko dahil halos hindi naman ako halos nakatulog. Tumayo ako pero nanatiling nakapikit dahil kasalukuyan pa akong inaantok! Grabe, daig ko pa ang may hangover! "SINABI NG BAWAL KAYO-" Agad akong nag mulat at kunot-noong pinakinggan ang ingay sa labas, teka- sina Hailey at Penny 'yon ah?

singhal ko kay Nigel. Paano ba namang hindi ako magagalit ay ilang buwan niya ng sinasabing makakaisip siya ng paraan para makaalis kami rito pero hanggang ngayon ay wala pa rin siyang naiisip na solusyon! At hanggang ngayon ay nandito pa rin kami sa madumi at mabahong lugar na ito na parang asong nakakadena!

Sana, huwag ka nang magalit kay Mama. Para akong nanigas sa kinauupuan ko habang tulala na nakatitig doon. May kung anong bumayo nang malakas sa dibdib ko at mas lalong tumindi ang paninikip nito. Naramdaman ko na lang ang mabilis na pag-init ng sulok ng mga mata ko. Naalala ko. Naalala ko ang araw na ‘to. “Mama? Hindi. Nasa Canada ang Mama ko. Katulong lang namin ‘yan. Pauwi na nga siya, e. Hinatid lang niya ‘yong librong naiwan ko kanina.”

🎶🎶🎶And maybe someday we might just find the way And we can love forevermore 🎶🎶🎶 "Please wag, nagmamakaawa ako sayo. Hindi ko kaya kapag nawala ka." Ang umiiyak niya na pagmamakaawa saakin habang yakap niya ako sa hita. Pinunas ko ng aking kamay ang luha na tumutulo sa aking mga mata.

awts! "Buang! Anong nabuntis? Wala! Tska wala akong jowa buang ka talaga, aalis ako kasi sa New York na ko magtatrabaho, para maiahon na kayo ni kuya sa hirap." ramdam ko ang pagtulo ng luha ko. "Kaya ikaw, huwag kang magpapaapi ah? Lumaban ka kapag may nang-aaway o bubully sayo." Tumango-tango ako habang yakap siya.