Naglaho の小説・ストーリー

“Tama ka naman, kaya nag tatakha ako na pinakwalan ka niya” Na tawa ako. “Sa tingin mo papakawalan ako non nang walang nakukuha kay Rocco? May porsyento siya sa perang tina transfer ni Rocco sa bangko ko” “Every month?” “Yes” “Hindi kaya mag hirap ang gagong ‘yon?” “Kahit ten years niya akong bayaran hindi ‘yon mamumulubi, barya lang sakanya ‘yan” “Sabagay, he is a billionaire, kung mag hirap man he got the skills and the mind to go back on top, effortlessly”

Kahit sinong lalaki siguro maakit sa ganitong mukha. "Tapos na!" Nagulat nalang siya na bigla itong nagsalita. "Tapos na?" 'Tapos na pala... pero parang bakit sobrang bilis.' "Mmm." Nakangiting sagot ni Ling Yiran, pagkatapos umatras siya ng mga dalawang hakbang para tignan ang ginawa nia. "Ang galing ko pala eh! Oh nakatipid na tayo ng 10 yuan."

Paikot ang pwesto at nasa likod ng mga kasali ang mga usi lang. May pagkapareho ang card game na ito sa larong pares. Magsasabay-sabay kayong ilapag ang isang card n'yo patalikod na tingin mo ay hindi mo kailangan o walang kapareha sa hanay ng iyong mga baraha. Maaari mo ng ilapag sa iyong tabi ang mga barahang may kapares na upang ang ilan na walang pares na lamang ang iyong hawak. Nasa inyong kasunduan kung counter clockwise o clockwise ang magiging takbo ng pasahan ng cards na ibababa at ipapasa n'yo. Ang may matirang pinakamataas na baraha ang siyang talo. Highest is Alas while the lowest is number 2. Maingay at naging enjoyable ang laro na si Max ang kasalukuyang namumuro sa mga panalo.

naka-ngising hasik ko. Boredom Reliever. Sh*t, exciting. @Bwi_laber

mahina niyang bulong, halatang naiilang. Pagkatapos nilang kumain, paglabas nila ay nagsimula nang umulan. Unti-unting lumakas ang buhos. “Biglang umulan,” sabi ni Neriah habang nakatingala. “Ganito talaga sa Laguna,” sagot ni Naomi habang binubuksan ang payong na iniabot ng waiter. Habang binubuhat ni Cormac ang bata, napansin ni Naomi ang bahagyang paninigas ng kaliwang binti nito.

punto ko. Humugot ako ng malalim na hininga at pinakawalan ito. Nababahala ako sa nangyayari, hindi ako mapakali. “Delikado pa rin ang Gran Aria at ang NERA.. hindi natin alam kung talagang pinoprotektahan nila ang bundok ng Ellagoro at si Noah, wala siya kanina, nagriring iyon cellphone niya pero hindi sumasagot.”

Ngunit ang aking mga pagsisikap ay palaging walang saysay kahit gaano pa ako kahirap. Iyon ay, hanggang sa napansin ko si Kevin na nag tap sa isang fortune telling app. Isa itong simplistic na app na may mga naka bold na titik na nakasulat sa screen. Isinulat nito, "Ipaalam ang iyong kapalaran dito sa isang 100% na rate ng katumpakan!" Tumawa lang ng mahina si Kevin. Matapos iyon, nilagay niya ang pangalan ko.

Tukso n'ya. Agad nangamatis si Nathalie, pasigaw n'ya itong itinanggi. "Kalokohan! sinong may pagnanasa sa'yo? Bulag lang ang magkakagusto sayo!" Mahinang tumawa si Nigel, ibinotones at inayos n'ya ang kanyang damit. "Wala naman sigurong masama kung aaminin mo na lang, hindi ba? Dadalawa lang naman tayo dito, hindi mo kailangang mahiya."

SAGA MARAHAN kong hinaplos ang pisngi ni Marlon habang mahimbing itong natutulog. Pareho kaming n*******d sa ilalim ng kumot, magkalapit ang mga katawan namin at dama ko ang init na nanggagaling sa kaniya. Hindi sinasadyang mabaling sa orasan ang paningin ko. "Gosh, it's almost eleven! I need to prepare for lunch."

Napahigpit ang hawak ko sa bote at muling tumungga. Fuck! Hindi maganda to. Hindi pwede. *****