Naglaho Novels & Stories

“Tama ka naman, kaya nag tatakha ako na pinakwalan ka niya” Na tawa ako. “Sa tingin mo papakawalan ako non nang walang nakukuha kay Rocco? May porsyento siya sa perang tina transfer ni Rocco sa bangko ko” “Every month?” “Yes” “Hindi kaya mag hirap ang gagong ‘yon?” “Kahit ten years niya akong bayaran hindi ‘yon mamumulubi, barya lang sakanya ‘yan” “Sabagay, he is a billionaire, kung mag hirap man he got the skills and the mind to go back on top, effortlessly”

Kahit sinong lalaki siguro maakit sa ganitong mukha. "Tapos na!" Nagulat nalang siya na bigla itong nagsalita. "Tapos na?" 'Tapos na pala... pero parang bakit sobrang bilis.' "Mmm." Nakangiting sagot ni Ling Yiran, pagkatapos umatras siya ng mga dalawang hakbang para tignan ang ginawa nia. "Ang galing ko pala eh! Oh nakatipid na tayo ng 10 yuan."

Paikot ang pwesto at nasa likod ng mga kasali ang mga usi lang. May pagkapareho ang card game na ito sa larong pares. Magsasabay-sabay kayong ilapag ang isang card n'yo patalikod na tingin mo ay hindi mo kailangan o walang kapareha sa hanay ng iyong mga baraha. Maaari mo ng ilapag sa iyong tabi ang mga barahang may kapares na upang ang ilan na walang pares na lamang ang iyong hawak. Nasa inyong kasunduan kung counter clockwise o clockwise ang magiging takbo ng pasahan ng cards na ibababa at ipapasa n'yo. Ang may matirang pinakamataas na baraha ang siyang talo. Highest is Alas while the lowest is number 2. Maingay at naging enjoyable ang laro na si Max ang kasalukuyang namumuro sa mga panalo.

Ngunit ang aking mga pagsisikap ay palaging walang saysay kahit gaano pa ako kahirap. Iyon ay, hanggang sa napansin ko si Kevin na nag tap sa isang fortune telling app. Isa itong simplistic na app na may mga naka bold na titik na nakasulat sa screen. Isinulat nito, "Ipaalam ang iyong kapalaran dito sa isang 100% na rate ng katumpakan!" Tumawa lang ng mahina si Kevin. Matapos iyon, nilagay niya ang pangalan ko.

Tukso n'ya. Agad nangamatis si Nathalie, pasigaw n'ya itong itinanggi. "Kalokohan! sinong may pagnanasa sa'yo? Bulag lang ang magkakagusto sayo!" Mahinang tumawa si Nigel, ibinotones at inayos n'ya ang kanyang damit. "Wala naman sigurong masama kung aaminin mo na lang, hindi ba? Dadalawa lang naman tayo dito, hindi mo kailangang mahiya."

SAGA MARAHAN kong hinaplos ang pisngi ni Marlon habang mahimbing itong natutulog. Pareho kaming n*******d sa ilalim ng kumot, magkalapit ang mga katawan namin at dama ko ang init na nanggagaling sa kaniya. Hindi sinasadyang mabaling sa orasan ang paningin ko. "Gosh, it's almost eleven! I need to prepare for lunch."

"A-anong kahibangan iyang pinagsasabi mo?" "Kung matalino ka naman ay bahala ka ng isipin kung anong klase ng lohika ang nailapat ko roon. Your number please. Huwag mo akong paghintayin." Aba at demanding rin masyado ang kumag. Nang makabuo siya ng pasya. "Hindi ko ibibigay sa'yo ang numero ko at...mas lalong hindi ako sasama sa'yo sa SBD—"

Nag-flash sa screen ng desktop ang mga litrato ni Sanchez kasama si Marina in every place na pinupuntahan nila. “Nakuha ko yan, kasi baka may umaaligid na naman sayo, hindi ba sinabi mo na this past few days marami kang inaasikasong illegal person? Kaya naghanap ako ng reason na baka kaya kinuha si Ms. Hiladgo ay dahil baka dahil sayo, they captured her para makuha ang atensyon mo, what do you think?”

Nagawa na niyang hilahin ang lamesita patungo rito nang mapuna ang pagpatong nito sa tuhod ng papeles. Kanina pa niya inaalok ng mauupuan ang lalaki. Pero mariin lang itong tumatanggi. Animo'y napapaso ito na mapadikit sa kahit na ano at sino na nasa loob ng kanilang pamamahay. "Hindi na A-Agata." Nagawa pa nitong lumunok ng sariling laway nang isatinig ang pangalan niya. "Tapos na rin naman ako sa sadya ko rito."

LIA POV Naiwan akong nakatitig sa sahig ng koridor habang dahan-dahang pinupulot ang mga de-lata at pakete ng noodles na nagkalat. Medyo may kalawang ang hawakan ng balde ko, at ang tunog ng pagbagsak ng bawat sardinas ay sumasabay sa mabigat na tibok ng dibdib ko. Don Alejandro Cruz.