Nakaka Inspire In Tagalog 소설 & 이야기

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

Nakasimangot Siva at masama ang tingin kav Caramel. "Leigh, suwayin mo yang aso mo. Manang mana sayo, magnanakaw ng halik." "Jascha, I didn't realize you'll come here early. Hindi ba may convention pa sa Bacolod?" "Naroon na ako kahapon, ikaw, bakit hindi ka nagpunta?"

Parte 'to ng buhay. "Nakaka inspired naman. No wonder kung bakit talagang ikaw ang pinakasalan ni Kenzo. Napaka totoo mong tao." Parang napuno ng guiltiness ang sistema ko nang banggitin niya ang word na totoo. Hindi ko matanggap na dumating sa point na buong mundo maririnig ang mga kasinungalingan ko. —————

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

"ENG SHEREP!" "AKIN 'YONG NAKATUXEDO!" "NAKATUXEDO NAMAN SILANG LAHAT GAGA!" "WHICH MEANS THEY'RE ALL MINEEE!" Napahilamos na lamang ako sa aking palad, umagaw ang mga tili nila ng atensyon sa madla. NAKAKAHIYA!

sagot ni Abigail, puno ng inspirasyon. Nang magdaos ng isang event para sa kanilang proyekto, nagdesisyon si Nikolo na ipakita ang kanyang tunay na damdamin kay Abigail. Sa gitna ng kaganapan, tumayo siya sa harap ng lahat at tinawag si Abigail. “Abigail, gusto kong ipahayag na ikaw ang dahilan kung bakit ako nagtagumpay. Ikaw ang aking inspirasyon,” sabi ni Nikolo, ang boses ay puno ng damdamin.

“N-nicole” Mukang narinig naman n'ya ang sinabi ko at agad s'yang tumakbo papalapit saakin at niyakap ako ng mahigpit. “Wahhh!!! Katanaya! Huhu ang tagal kong nagtiis para hindi ka malapitan ng ganito!”

i feel I'm safe! "Shh i said Don't cry, nasasaktan ako pag umiiyak ka." Bulong n'ya saakin. ---

dagdag ko pa. Nakita ko ang marahan niyang pag-ngiti. "Tuparin mo rin ang pangarap mo para sa sarili mo. Hindi naman sa masamang maging inspirasyon mo ang ibang tao, pero gawin mo rin inspirasyon ang sarili mo para kapag nawala ang taong nagbibigay motibasyon sa'yo ay makakapagpatuloy ka,” pangaral niya sa'kin. "Basta kayo ang inspirasyon ko!" sabi ko. "Kung wala kayo ni Mama, hindi ko na lang alam!"

Nakakalasing. Napako ang tingin ko sa mga labi niya, naaalala ko ang pakiramdam at lasa nito. Oh God, gusto kong gawin ulit, kailangan kong maramdaman ulit iyon. Kung paano niya ako hinalikan hanggang sa hindi na ako makahinga. "N-ninong... Don't. Please... just let me cum already," singhap ko, habang kinakalmot ang mga daliri ko ang armrest.