Nakaka Inspire In Tagalog Novels & Stories

sagot ni Nicka na nakatakip pa rin ang kamay sa ilong nito. " Ako, amoy imburnal? what the heck! naligo ako at nagpabango, papaano ako mangangamoy imburnal eh hindi man lang ako pinagpawisan ngayong araw." angal ni Arnel sa sinabi ni Nicka sa kanya. " Ang baho mo talaga, Loves. Pwede ba, maligo ka na muna. Hindi ko gusto talaga ang am.. waahh!! waahhh!!" wika ni Nicka na bigla na lamang napaduwal.

"Dahil wala akong tiwala sa kanya," "Paano mo siya tinanggap kung wala ka pa lang tiwala? Bonak lang?" saad ko pa, nakakunot naman ang noo nito na parang nagtataka. "Bonak? What is bonak?" Bobong anak. "Bonak means, bilisan mo na lang bumalik dahil bubuo pa tayo ng anak." Ngumiti ako sa kanya nang tumango-tango ito, bobong anak nga.

"Hindi ka ba marunong magbasa o hindi ka talaga nakakaintindi ng simpleng Ingles? Gusto mo bang itagalog ko pa?!" Tatlong linggo na akong nakatengga at walang maisulat at ngayon lang ulit ako nagkaroon ng inspirasyon. Oo! Inspirasyon! Tapos bigla pa talagang may mang-iistorbo akin. Ang kapal ng mukha! Kapag nga ayaw sumagot o walang sumasagot. Isa lang ang ibig sabihin nun. Ayaw magpa-istorbo ng taong nasa loob o wala talagang tao! Wala bang utak ang taong ito?

kibit balikat niya "Hindi pa" anito 'Hindi pa'. Ibig sabihin lang may tyansa pa siyang ipag patuloy ang pag lalandi dito at kailangan niyang mag madali na madevelope sa kanya si Gab bago pa siya maunahan ni Millet! Napangiti siya. "Anong nginingiti-ngiti mo dyan" naka kunot ang noo na tanong nito. Nakatungin na rin pala ito sa kanya.

Important "Claire andito na yung- PALAKA!" Humiwalay sa yakap kaagad sa akin si Evan nang marinig namin ang boses ni Ana. She wear a playful smile while looking at us. "Asan yung palaka?" I playfully ask even if I am nervous. Hindi niya pinansin ang sinabi ko at nagpatuloy. "Nako, sabi na nga ba magkakabati din-"

Parang pinipiga ang puso ko sa loob. “H’wag naman pati si Mama. Huwag naman pati siya. Maawa Ka naman sa ‘kin.” Huminga ako nang malalim bago muling pinunasan ang mga luha kong walang humpay sa pag-agos. “Sa buong buhay ko, ngayon lang. Ngayon lang ako magmamakaawa nang ganito. Pakiusap naman...” Umiling ako kasabay nang muling pagtulo ng luha galing sa aking mga mata. “Huwag si Mama. Huwag mo Siyang kunin sa ‘kin. Hindi ko kaya.” Mas lalong akong umiling kahit hilam na hilam na sa luha ang mata ko. Kahit nahihirapan na akong huminga dahil pakiramdam ko’y may malaking bago na nakadagan sa dibdib ko. “Pakiusap, hindi ko kaya. Hindi ko alam ang gagawin kung wala si Mama. Hindi ko kakayanin mab

naiiyak kong salita “Basta ang importante ay ligtas ka at ang apo ko.Ligtas kayo dito sa isla,” nakangiting wika ni Maay at niyakap ako. Umalis na rin si Mamay at ako naman ay umakyat nasa taas. ……

natatawa kong sagot. “Siyang tunay. Sabi ko naman mag-aral muna at gawin lang inspiration ang crush. Tingnan mo nga mag kinse pa iyang pinsan mo kaya panay pangaral ko baka masayang ang pagpapakahirap ng Tita Candy mo sa Kuwait, kung maagang mag-asawa,” “Siguro ‘nak kamukha mo ang Mama Nadine mo,” aniya nagkaroon ng ningning ang mata pagkabanggit sa Mama Nadine.

I'm stuck. Sinalubong ako ni Manang ng yakap pagbaba ko pa lang ng sasakyan. "Jusko, Iha! Nag-alala naman ako sayo, akala namin na kidnap ka uli dahil bigla kana lang nawala!"

wika nito "Naku Best wala talaga.. Tsaka wala naman akong dapat na ililihim noh...lagi kaya tayo magkasama kaya imposibleng may mga bagay pa na dapat kong ilihim sa iyo, sa talas ba naman ng radar mo imposible na may makakalusot na tsika sa iyo. !" Nakangiti kong wika dito. Patuloy kami sa paglalakad hanggang sa makarating malapit sa mansion