Nakakatakot Na Multo 소설 & 이야기

Dahil napagtanto niyang hindi siya makakakuha ng bayad sa upa mula sa mga magulang ko, napagdesisyunan ng landlord na hayaan na lang ito. Habang hindi tumitingin pabalik, umalis na ang nanay ko. Dahil sa galit, nagsalita ang landlord, “Wala ba kayong malasakit? Dalawang buwan na kayong hindi kinokontak ng anak ninyo. Hindi ba kayo nag-aalala na baka may masamang nangyari sa kanya?” Ngumisi ang nanay ko. “Malakas ang babaeng iyon. Kung may mangyayari, magugulat ako!”

nahihiwagaang tanong ni Anastacia dahil miski siya ay hindi niya rin matukoy kung multo ba ang nakita niya sa repleksyong ng salamin. "Multo? Paano naman magkakamulto dito. Baka nawaglit ka lang at lumabas na iyong tao. Hayaan muna iyon at hwag munang pakaisipin pa." ani ni Maximo para hindi na lang matakot ang kanyang asawa. At isa pa maaga naman kaya dapat wala siyang ikatakot man lang.

"You should do something for me in return." Tila naunawaan ni marigold ang sinasabi ng boss. 'Reparation lang pala e. ' "Um... m-magkano po ba ang multa?" Napaisip bigla si Chardon at tila naglo-loading ang utak nito.... Anong multa? Biglang humagalpak ng tawa ang binata na ikinagulat ni margold. "Is your mind really that simple?"

Bumagsak! Nagkaroon ng malakas na banggaan nang sumalpok ang itim na kabaong sa mga multo. Agad itong nawasak sa mga piraso, at tumalsik sa lahat ng direksyon ang mga tipak ng kahoy. Gayunpaman, ganap na hindi nasaktan yung mga multo. Napaatras lang sila ng isang hakbang. ‘Halos mga Grandmaster na sila!’

Nakatingin siya sa likod niya habang sinasabi ito… Sila ay papalapit na ng papalapit. “Dali! Dali! Kulang pa ba ito sayo? Mayroon pa ako! Sa aking bangko! Paandarin mo na ang kotse, kuya at mag wiwithdraw pa ako para sayo pag dumating na tayo sa mas ligtas na lugar.” Walang kabuluhan lahat ng sinasabi niya ngayon, ang kanyang mukha ay sobrang kabado at namutla na ng sobra, na para bang nakakita siya ng multo.

Ngunit ngayon, ang sandatang iyon ay mistulang punyal na siya mismo ang tinamaan. Tatlong malalaking kontrata na ang nasira nang sunod-sunod. At dahil sa sistemang siya mismo ang nagtatag, lahat ng puhunan ay mula sa kanya. Sa isang iglap, ang sampu-sampung bilyong piso na inilaan niya ay tila naglaho na parang bula. Kung tutuusin, ang limampung milyong piso na multa ay wala lang — isang patak lang ng tubig sa gitna ng malawak na dagat ng pagkalugi.

wika niya saka binigyan ito ng matamis na ngiti. “Nakakahiya man sabihin pero madi-delay ng ilang araw ang bayad ko. Nagka-problema kasi sa pinapasukan niya ang anak ko,” wika nitong tuluy-tuloy na magsalita na para bang kung hihinga ito ay magagalit siya. “Wala pong problema. Huwag na rin po ninyong alalahanin ang multa,” nakangiti niyang sabi.

"Kailangan mong kumilos agad pag nalaman mong may ganyang kalokohan! Kalimutan mo ang highway—papatayin ko pa siya kahit sa UN headquarters!" "Urgh..." halos sumabog sa inis ang traffic police. "Oo, oo, naiintindihan ko ang nararamdaman mo, at wala akong komento tungkol dito, okay? Pero sa huli, ang mapapatawan ng multa ay ang asawa mo. Binawasan na rin namin ng puntos ang lisensya niya. Kumalma ka lang at hintayin mo ang anak mo na sunduin kayo. Ayos ba?"

Hindi niya magets kung ano ang sinasabi ng lalaki. Napalunok si Lex bago sumagot, "Hindi ba’t tinulungan ka ni Shawn? Ngayon, gusto niyang idemanda ang manufacturer, sinasabing peke ang produkto at kailangang magbayad ng sampung beses na multa." Napako sa kinatatayuan niya si Ruby. Hindi niya inakala na may ganitong plano si Shawn. Kung ang halaga ng produkto ay 30 milyon, ang sampung beses na multa ay aabot ng 300 milyon!

"maay naririnig po kasi akong kaluskos. hindi naman ho siguro multo iyon noh?" Nagpanggap akong natawa. "bakit naman magkakamulto d'yan? ikaw talaga manang fe," tatalikuran ko na sana siya ng bigla akong may maaalalang sabihin sa kaniya. "that place is private. huwag na huwag mong tatangkaing pumasok d'yan o kahit sino pa sa inyo. siguro naman alam niyo kung paano ako magalit?" "o-opo, seniorito. naiintindihan ko po."