Nakakatakot Na Multo Novels & Stories

Pagkaraan ng ilang segundo ay napabuntong-hininga siya. Pagkatapos ay tumingin sa pulis. "Magkano ang multa?" Nanlaki agad ang mga mata ko. Parang nanalo sa raffle. At sa sandaling iyon... Hindi ko pa alam na ang lalaking kakahingi ko lang ng pambayad... ang magiging dahilan kung bakit magbabago ang buong buhay ko. t o b e c o n t I n u e d

Wala masyadong kapit-bahay, nasa gitna na yata ito ng gubat. "Nakakatakot naman dito.W-wala bang multo dito puro puno ang paligid." "Merong multo dito." "Huh? Saan?" tanong ko at hinahanap kung asan ang multo "Katabi ko ang multo." Psh! >________< "Hehehe wala.Walang multo dito, aswang lang."

"Kung hindi dahil sa aking superyor na katalinuhan at pamamahala upang malaman ito, natatakot ako na ang publiko ay naitago sa kadiliman." "Ginagamit ngunit hindi alam ito, kahit na nagpapahayag ng pasasalamat sa kabilang partido." “Ngayon, ang Shalom Technology ay kailangang mag-reimburse nang naaangkop! Alinsunod sa halagang iyong naibenta, kailangan mong bayaran ang pinakamataas na multa, limang beses ang halaga! Gusto kong malaman ng lahat ang madilim na bahagi ng Shalom Technology at masira ang iyong reputasyon!”

sagot ni Harvey. Natawa si Mari. “Hindi mo ba talaga naiintindihan? O nagpapanggap ka lang?” “Ang linaw na ng pagkakasabi ko!” “Kung nag-rerenovate kayo sa teritoryo namin…” “Bibili ka ng mga materyales at hihingi ka ng pahintulot sa amin bago kayo magsimula…” “O magbabayad kayo ng 150,000 dollars na multa!”

Kaya naman, ang dalawang lalaki sa backseat ay walang magawa habang tumitig sila sa likod ng ulo ni Zephyr na para bang nakakita sila ng isang multo at paminsan minsan silang nag buntong hininga. Maingat siya sa kotseng ito, ito ay hindi hihigit sa $15,000, at trinato niya ito na parang isang ginto habang nagmamaneho siya ng walang ingat sa mga milyong milyong-dolyar na luxury sports car dati, wala siyang pakialam kung masira ito at trinato niya ang mga ito na parang basura. Mga kotse ang lahat ng ito, ngunit magkaiba ang kapalaran nila…

"Kukuha ako ng abogado para sa ‘yo." Nanlaki ang mata ko. "Whaaaat? May lawyer-lawyer pang nalalaman? Dili na lang pwede mag-sorry? Ay, Diyos ko, ma'am, wala akong pambayad sa attorney! Magbabayad pa ako ng multa? Hay naku, sayang ang pang-Jollibee ko!"

“Minumulto ‘yon!” Ngumuso si Robbie. “May multo?” Naalala niya na mayroon siyang narinig na mga ‘di pamilyar na boses noong siya ay nasa loob ng kastilyo at napagtanto. “Ah, kaya pala nakakarinig ako ng mga kakaibang ingay. Ano ba ang isang multo? Nakakatakot ba ‘yon? Hindi ba’t sinasabi ng mga guro na walang multo sa mundong ‘to?” “Robbie, lumayo ka mula sa kastilyo.”

“Nakasulat dyan lahat” “Ang pagmamaneho nang walang lisensya sa Pilipinas ay isang seryosong traffic violation sa ilalim ng Republic Act No. 4136 (Land Transportation and Traffic Code. At narito ang mga Multa at Administratibong Parusa.

"If you don't process this properly, I will sue this station for negligence." Dahil dito, napilitan silang ikulong si Imelda. 10 days detention at 500 pesos na multa. Galit na galit si Imelda sa loob ng selda. Para sa kaniya, ahas ang kaniyang anak. The betrayal was real.

“Huwag mo ring sabihin na totoo yung sinasabi mo?” Kumunot ang noo ko at hindi mapigilan ang aking sariling matawa. Seryoso ba siya? Humugot ako ng malalim na hininga at napailing. Ilang sandali lang ay umayos naman siya sa pagkakatayo. Napairap ako. Kalalaking tao, takot sa multo. “Huwag mo akong pagtawanan, baka nakakalimutan mo, malaki ang kasalanan mo sa akin.”