Nakakatakot Na Multo Mga Nobela at Kwento

Naitanong ko na lamang dito habang seryosong nagmamaneho. "Ganito lagi ang set-up natin hindi ba? 'Yung tipo na akala mo hindi tayo magkakilala. Wala ni isa man sa atin ang nagsasalita, parang may nakalagay sa gitna natin na sign na bawal magsalita. Ang magsalita multa ng isangdaan" Napangiti naman ako sa naalala niyang iyon. Maging siya pala ay naalala rin niya ang mga tagpong ito.

Nananahimik nga lang ako dito tapos bigla-bigla kang sumusulpot na para bang multo. "What? Hindi kita ginugulat, wag kang feeling."

Naitikom lang niya ang mga labi at umiyak nang tahimik. "Let's say, takot ako sa sarili kong multo dahil ako humahanap ng mga babaeng magagamit ko nung halos problemado na ako na sobra sa asawa ko. I needed comfort and love and understanding and I found it in random girls I've bedded. Ayoko na gawin mo 'yon. If you don't want me anymore just say it straight. I don't want you to cheat, find another man who will comfort you in times that I don't. Yun lang naman. Siguro ito ang karma ko. Takot na takot akong gawin mo ang ginawa ko pero magkaiba ang sitwasyon. Ako, alam kong hindi na ako mahal ng asawa ko, kumakapit lang ako pero ikaw, mahal kita," paliwanag pa nito sa kanya.

parang nakakita ng multo na sambit ni Rafa. Bigla itong nataranta dahil hindi niya inaasahan na dadalawin siya ng mag-ina niya. Hindi man lang kasi ito tumawag na pupunta ito. Kaya naman tumayo siya para salubungin ito. “Sorry, nakaisturbo yata kami sa inyo.” kalmado pero alam niya na may kakaiba sa boses ni Nathalie. “No, honey. Actually tapos na ang meeting nami–”

"Bakit kailangan pang magbayad ng multa?" "Kasi, lumampas ka sa red light," sabi niya. "Argh!" sumigaw si Shire nang mapasubsob sa ilalim niya. "Tumigil ka na diyan, Juliane!" "Sa bahay naman, puwede ba huwag mo na akong tawaging ‘Juliane’? Parang ang weird lang pakinggan." "Ano pa nga ba ang tatawagin kita kung hindi Juliane?"

Nagulat pa ang huli nang ipagtinik siya ng lalaki. “Bakit ba nagpapasalamat si Kap?” naalalang itanong ng babae. Ngumiti si Nathan. “Kasi nagbayad ako ng penalty.” “Magkano ang ibinayad mo?” tanong niya habang sumusubo ng kanin na may sauce ng kare-kare. “Sinagot ko ang tanghalian nila,” parang wala lang na sagot ni Nathan. Nanlaki ang mga mata ni Cielo. “P500 lang ang penalty sa first offense, Nathan!”

Ng isang multo? Nanindig ang lahat ng balahibo niya sa katawan kaya akma siyang sisigaw. "Hey, hey no!" tinakpan ng multo ang bibig ni Ruth. Hindi siya nakagalaw. Ang init ng palad nito. Bakit ganoon?

Buti nalang talaga hindi niya narinig. "Pasensiya na po Señorito, nagulat lang ako." Hingi ko ng paumanhin pero sarkastiko lang itong napailing. "Nextime, think carefully. Dahil ang multo ay parang hangin lang, hindi naman nahahampas o nahahawakan. I've seen two before, dito rin sa condo na ito. They're wearing long white dress and their hairs were long and black kaya---"

NAPAHINGA nang malalim si Cataleya saka nilingon ang taong nasa likuran niya. “Alam mo Lukas para kang multo talaga. Bigla ka na lang sumusulpot eh. May kailangan ka ba sa akin?”

*nagtalukbong ng kumot "Hey," nararamdaman ko na ngayon ang mga kamay nito sa balikat ko. Fuck! Bakit ba ako minumulto? Gosh, naalala ko tuwing alas tres daw ng madaling araw gumagala ang mga kaluluwa. No. No. No. Dapat natulog na lang ako huwaaaaa. "Ahh! Don't touch me! Waaaaah multo! Multo! Lubaya---"