Nanay Na Nagluluto Novels & Stories

Chapter 58: Tuba/Lambanog Challenge Kina hapunan ay naghanda na ang lamesa sa labas, may kasama pa itong pulutan na tinatawag nilang nilagpang na manok. Bago sa paningin ko ang naturang pagkain, pero mukhang masarap naman. Sa amoy pa lang ay masasabi mong masarap ito. Hanggang may dumating na apat na kalalakihan na may dalang apat na galon. Pinagwalang-bahala ko lang ito hanggang nilagay nila ito sa mesa kung saan ang pulutan. Habang tinitingnan ko ito, nakita kong may lumalabas na bula. Siguro ay isa iyong dishwashing liquid. Hanggang tinawag na ako ng aking future biyenan na nakaupo sa mesa. Kahit nagtataka ako, pinuntahan ko pa rin ito hanggang nagsalin siya sa baso, puno, at binigay iyon

magiging katulong ko siya? Napailing iling na lang ako at umupo sa harap ng lamesa, habang siya naman ay nanatiling naka nakatayo at tila hindi alam ang gagawin. "Mas maganda kong ipag luto mo na lang ako ng makakain " "Sir, wala ho akong alam sa pagluluto"nahihiya pang sambit nito. "WTF!.. Nagbibiro ka ba sa edad mong 'yan? "

sagot niya habang nagmamaktol na parang bata. Napakamot ako bigla sa aking ulo. Hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag sa kanya, ang ibig kong sabihin. May sayad talaga siya sa utak. "Zed, please. Kailangang-kailangan mo na talagang umuwi. Sa panahon ngayon, maraming mga halang ang kaluluwa ang umaaligid sa paligid. Baka ikaw ang mapagdiskitahan nila. Gusto mo bang magalit sayo ang girlfriend mo?"

nangingiting tudyo nya dito. Umayos ito ng upo at nagmulat ng mata. Medyo yumuko at nangalumbaba na nakatukod sa isang hita ang siko. Lumingon ito sa kanya ng bahagya. " Atleast hindi naman ako katulad ng mga yon noh! Nagpapakatotoo pa rin naman ako ah! Hindi kagaya ng mga yon na sobrang plastik.!" sabi nito.

Umakyat si Kevin sa kanyang mga paa, malinaw na hindi nasaktan. Agad na lumapit si Violet para yakapin siya. "Kevin, alam ko na ang nararamdaman mo sa akin noong nasa loob pa tayo ng bodega! Noon, nangako ako sa sarili ko na papakasalan kita basta't makayanan ko ang pagsubok!" Sa wakas ay nahayag na ang katotohanan. Patay na rin ang mamamatay tao na pumatay sa akin.

"Well… Aino, ang lugaw ngayon ay hindi… hindi ako ang nagluto…" Tumingin si Aunt Lewis kay Sean. Natahimik si Aino. Matapos siyang magulat sandali, tinanong niya si Sean, "Ikaw ba ang nagluto nito?" Labis siyang humanga sa matandang lalaki. Agad na ngumiti si Sean na may paumanhin. "Hindi… hindi ako ang nagluto. Bumili ako. Masarap ba?" Tumango si Aino. "Oo, masarap."

“Gusto kong kumain ng mga ulam na luto ni Esteban araw-araw." Anna instantly smiled. "Hindi na nagluluto si Esteban sa bahay. Kumuha siya ng katulong na dalubhasa sa pagluluto. Kaya napakaswerte mo ngayon. Na-miss ko nga ang mga luto niya.”

Kumusta po? Mommy: Are at ako'y nagluluto. Ikaw ga ay nakakain na? Tutulog ka nanaman nang hindi kumakain ha. Mommy: Nagtapsi kami kanina buong klase paglabas. Pero kakain ako ulit. May kanin pa naman ako. Magluluto ako ng buffalo wings"

Kahit marami siyang kaya sa akademya, sining, at kahit sa pananahi, ang pagluluto ang pinakamalaki niyang kahinaan. “Pancit canton at itlog lang ‘yon, Natalie.” Taas-kilay na tugon ni Mateo. “Ayaw mo ba? Sige, magugutom na lang ako.” “Okay na! Sige na!” Nang makita niya itong muling nag-aalburuto, mabilis siyang tumungo sa direksyon ng kusina. “Magluluto na ako. Basta huwag ka lang magreklamo mamaya!”

JANIYA'S P. O. V PANAY ANG TAWA NAMIN NI MAMAY HABANG MAGKATULONG KAMING NAGLULUTO SA KUSINA. And of course, nagkwekwentuhan din kami. Marami-rami lang kaming lulutuin ngayon dahil bukod sa miss na miss ko na ang mga luto n'ya, gusto n'ya rin daw ipatikim sa mga anak ko ang luto n'ya.