Novel & Cerita Nanay Na Nagluluto

sagit nito sa kaniya. Dahil nga iniisip ni Annie ang kalagayan ni Lucas na hindi pa rin gumagaling hanggang sa mga oras na iyon ay wala siyang ibang maisip na lutuin, isa pa ay wala na rin namna siyang gaanong mga pagkain na pwede niyang lutuin doon kaya no choice na siya kundi pancit canton na lang at itlog ang niluto nya para rito. Isa pa ay natatandaan niya na noong huli niya itong ipinagluto ay napahiya siya ng husto kaya ngayon ay iyong madaling lutuin na lamang ang niluto niya para hindi na ito magreklamo pa.

Sinong nag luto nito? Tinignan ko yung paligid, ba't ang tahimik yata? Teka nga wag nyong sabihin na si Trixie ang nag luto nito? Pinaglutuan nya ba ako? Eh papatayin nya yata ako sa ganito! Napahawak ako sa ulo ko, 'to talagang si Trix nag aaksaya ng Itlog! Kinuha ko yung rice cooker at binuksan, nanlaki ang mata ko ng makitang punong-puno 'yun ng bigas... Niluto ba 'to? Eh ba't yata hilaw?

“Wala iyan basta ikaw ang nagluto. Kahit ito ang ulam ko kada araw. Ayos lang sa ‘kin basta…baby, ikaw ang nagluto.” “Iba talaga kapag tinamaan ni kupido. Parang si Sir Mattheus lang. Kapag luto ni ma'am Brenda, pinagdadamot sa ‘min. Kulang na nga lang itago sa baol,” sumabat si ate Lucy, na kinasamid ko kaya mabilis akong umiinon ng tubig. Wala sa hitsura ni dad Mattheus, na madamot sa ulam, kapag si mommy Brenda ang nagluto. Ang cute naman noon isipin.

Nadatnan ni Frances si Jony na nagluluto. Lihim siyang natuwa sa kaniyang nakita. Tila para bang isang minuto lang ay nawala kaagad ang inis sa kaniyang katawan. Lumingon si Jony sa kaniyang direksyon. “Nandiyan ka pala. Pinagluto kita,” anito sa nakangiting labi. “Tulad kahapon?” tanong niya dito. Lumapit siya sa pinaglutuan nito at tiningnan ang niluluto nito.

" Ako ang nagluto ngayon, pwede mo bang tikman kung ayos lang ang mga putaheng inihanda ko? " " Teka nga, bakit ikaw ang nag luto? A-anong mayroon? " Natatarantang naglakad si Anna patungo sa mesa at umawang ang bibig niya sa mga putaheng nakita. " Whoa, ikaw ang nagluto ng lahat ng ito? "

Hindi nga iyan marunong sa gawaing bahay, pagluluto pa kaya? Hello? Hindi ko kakainin yan! Kaarawan kasi ngayon ni Nanay Selya at napagpasyahan nilang idaos ito sa tabing dagat. Gabi na at luto na rin sa wakas ang mga pagkain. Halos mga trabahador na lalaki ang nagtulong tulong magluto at para itayo ang simple at malaking silungan na ito. Parang nagdebut nga si Nanay sa galing nila magdecorate.

Biglang singit naman ni Justine kela kuya. "I don't care. Pag-luto ni baby ang pinag-uusapan. Talo-talo na 'yan!" Napangiti ako, sarap na sarap sila kapag-ako ang nag-luluto, Ibang putahe kase ang ginagawa ko para hindi naman nakaka-umay.

dagdag niya. "Hindi mo pa nga natitikman. Minsan lang akong magluto kaya 'di ko masasabing magaling ako at masarap ang luto ko." Nang luto na ang ulam ay si Brent na ang naglagay sa mesa. Mainit daw ito at baka mapaso ako. Habang kumakain kami ay para siyang nababaliw dahil bigla-bigla na lang sumisilay ang ngiti niya habang pinagmamasdan ako.

sabi ko pa sa kanya. “Excuse me lang, Miss Yanne. Pero matabang naman talaga ang luto ni mana–” “Sino ba ang nagsabi na si manang ang nagluto?” tanong ko sa kanya. “H–Hindi ba si manang–” “Ako, ako ang nagluto,” sabi ko sa kanya dahilan para manahimik siya. “Kaya pala matabang,” narinig ko na sabi ni ninong kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“Hindi na ako magluluto!” Napatingin si Samantha mula sa pagba browse sa menu ng chichirya. “Ano raw?” sigaw nito, hindi sigurado kung narinig ba niya nang tama. Ngumisi si Ayumi, ‘yung ngising mahirap desisyunan kung cute ba o delikado. “Hindi. Na. Ako. Magluluto.” “Girl…” bulong ni Samantha, “hindi ka naman inuutusan”