Nanay Quotes Novels & Stories

Annah. "Diba sabi ko sayo nay, di 'yan maaarte," Lyn. "Naku kayo talaga, di lang pala kayo magaganda ang babait pa saka may galang," Nanay Arlyn. "Hihihi mahiya man ako uyy," Annah. "BWAHAHHAHA sige na kain na kayo," Nanay.

kinikilig na wika nito sa Nana Sally. "Sana pinasalubungan mo ako ng porener at ng makatikim na ako ng langit. Balita ko mga malaki ang mga ano nila," natatawang sabi rito ng kanyang Yaya. Napailing ako talaga naman kapag nag-umpisa bumanat si Nana ay walang filter ang bibig nito.

matatag na saad ko Napahinga ng malalim si Nay Nena at alam ko naman na hindi ito sangayon sa sinabi ko. “Mabuting tao po si Josh at may paninindigan para sa mga bagay na sinangayunan niya, gaya ng kasal na ito. Maswerte po ako kasi kahit paano, binigyan kami ng pagkakataon ng Diyos para makasama ang isa’t-isa kahit pa sandali lang!” dagdag ko pa kaya naman ngumiti si Nay Nena kahit pa alam kong pilit lang ito.

Nanatiling nakatayo si Kael, ngunit hindi ito nakasagot. Ibinaba ni Naya ang kaniyang tingin. Wala nang kahit anong galaw sa mga mata niya, na para bang isa na iyong tuyong lawa na matagal nang nawalan ng tubig. “Kaya walang halaga ang mga pangako,” mahinahon niyang sabi. “Kapag lumipas na ang panahon, nagiging mga salita na lamang ang mga iyon.”

Napansin ko na nakatingin na sa amin ang ibang nasa paligid namin pero ayaw ko naman na hayaan lang sila na pagsalitaan kaming mag-ina ng hindi maganda, “Ikaw na matanda ka, huwag kang makisali-sali dito sa usapan. Mukha kang walang pambayad kaya dapat tinitikom mo ‘yang bibig mo.” “Why don’t you watch your mouth?” inis kong sabi. Gulat na gulat ang nanay ko sa sinabi ng saleslady. Hindi kasi siya talaga sanay ng nakikipagsagutan.

“Masyado na akong matagal na tumatakbo mula sa totoong buhay ko. It's time for me to face my reality.” “Basta kapag inaway ka ng gagong iyon, isumbong mo sa amin ha,” tila pagbibiro naman ni Nate ngunit puno ng kaseryosohan ang mukha nito. “Kayo ang una kong pagsusumbungan kapag nagkataon. Pangako ‘yan.” “O siya, tama na ang lungkutan na ‘yan,” singit ni Inay Marya. “Hali na’t magyakapan na tayo.”

Tinitingnan nila ang magandang tanawin ng Maynila, na liwanag ng mga ilaw at puno ng buhay. “Alex, hindi ko akalain na makakarating ako sa puntong ito,” sabi ni Yana, hawak ang kanyang kamay. “Noong inakusahan ako ng plagiarism, akala ko tapos na ang lahat para sa akin. Pero salamat sa ‘yo, sa aking mga magulang, sa mga kaibigan, at sa lahat ng taong naniniwala sa akin — narito ako ngayon, at nakakatulong ako sa mga tao.”

“Aray huhuhu” “What day is it…And in what month?...This clock never seemed so alive…I can't keep up, and I can't back down…I've been losing so much time…” Natawa ako sa naging reaksyon ni Yana. “Yes baby, ‘yong parang hindi ka makahinga kapag kaharap mo ako… ganoon pa rin ba ang nararamdaman mo?”

Xavier Iglesias 'I don't think you're thinking straight' 'Nababaliw ka na ba?' 'Anong pinagsasasabi mo?' Nawawala ka na ba sa katinuan?' Iyan lang naman ang mga katagang inaasahan kong maririnig ko mula kay Naya. Kung tutuusin ay hindi ko alam kung ano ba ang pumasok sa kokote ko at nagawa kong sabihin iyon.

“Hindi po, Nay. Sigurong pagod lang po talaga.” Pero totoo naman—pagod talaga ako. Hindi lang sa katawan, kundi sa isip, sa puso, sa lahat-lahat. 'Yung tipong kahit gaano ako katatag, nasasaktan pa rin ako. “Mas mabuti pa'y magpahinga ka na lang, anak,” wika ni Nanay habang marahang hinihimas ang braso ko. “Teka lang at ipaghahanda kita ng pagkain. May tinolang manok diyan, yung paborito mo.” Akmang tatayo na sana siya ngunit agad kong napigil ang kamay niya.