Narrate A Short Story Novels & Stories

"Ang sabi ko kung close ba kayo ng daddy? Kasi palagi ka niyang kinukwento kahit noong nasa US pa kami. He would tell me stories about you tapos kapag tinitignan ko siya he would just smile at me, na parang sobrang miss ka niya. Na parang gusto ka niya palaging makita." Tiningnan ko si Lidie, hanggang ngayon ay napapaisip pa rin ako kung limang taon talaga ang batang ito, iba siya magsalita para sa edad niya. Hindi siya tulad ng ibang bata na iba mag-isip at magsalita. Minsan ay iniisip ko ngang matanda na ito na natrap lang sa katawa ng isang paslit. "Kinukwento niya ako sa iyo?"

At sa gitna ng lahat ng iyon, ang kwento ay patuloy na umaandar—hindi sa biglang lakad, kundi sa matatag na hakbang. Walang wakas, walang simula—isang mahabang paglalakbay lang na dahan-dahang binubuo.

Hindi saya. Hindi pa. Pero malapit. Pag-asa. Maliit pa lang. Kasya pa sa palad. Pero sapat para muling maniwala na baka... Baka hindi pa tapos ang kuwento ko. At baka, pagkatapos ng napakahabang gabi, malapit na ring sumikat ang araw.

Bigla akong natigilan. May narinig akong kaluskos sa damuhan—hindi kalayuan. Naalala ko ang kwento ni Imelda… tungkol sa babaeng pinatay sa lugar na ito. Kumaba nang malakas ang dibdib ko. Nanlamig ang mga kamay ko. Tumakbo ako. Tinakpan ko ang tenga ko, ayokong makarinig ng kung ano man. Alam kong kwento lang iyon… pero bakit parang totoo?

“Maraming taon na ang nakalipas, palaboy lang ako noon. Mainit ang sikat ng araw, at ilang oras na akong naglalakad at naghahanap ng kahit kaunting makakain at lugar na mapagpapahingahan.” Inihanda ko ang sarili kong pakinggan siya dahil alam kong importante ito. “Ilang araw na rin akong walang laman ang tiyan. Pakiramdam ko, anumang oras ay babagsak na lang ako sa gitna ng kalsada at mamamatay.” Sandali siyang tumigil bago ipinagpatuloy ang kuwento. “Naupo ako sa gilid ng daan para magpahinga. Doon ako nakita ng nanay mo, si Ursula.”

Dahil hindi naman kami ganun katagal na magkakilala. Lumapit ako sa kanya at bahagyang hinaplos ang kanyang likuran to lessen his pain. Hinayaan ko siyang ipagpatuloy ang kanyang kwento habang ako'y nakikinig lamang. Ito ang natatanging paraan ko ang makinig. Hindi na masyadong mainit at kita ko sa langit ang iba't ibang gumuguhit doon na nagiging kulay kahel. Hudyat na hapon na at malapit nang lumubog ang araw.

“You wanted your bedtime story right? Now, come here. Since you’re still not sleepy, how about Mommy tells you a new story?” Agad na kumislap ang mga mata ng bata at mabilis na umayos ng higa, nakapuwesto sa tabi ng ina na parang naghihintay ng sorpresang matagal nang hinihintay. “Wow, I love new story, mommy! What kind of story are you going to narrate po?” “A fairytale,” tugon ni Trixie habang hinahaplos ang buhok ng anak. “About a princess… her sleep, and her fragile heart.”

“Walang problema. May isang maganda at maliit na jewelry boutique ilang hakbang lang mula rito. Bilhin n’yo ang singsing—at itutuloy natin agad pagbalik n’yo.” Para kaming dalawang karakter sa isang fairytale nang sabay kaming tumakbo ni Wilbert papunta sa kalsada. Ang gabing hangin na mas malamig na ngayon ay lalo pang nagpapatingkad sa tensyon at kasabikang bumabalot sa amin.

Ito ay kwento ng healing, acceptance, love, at second chances. Sana habang binabasa ninyo ang kwentong ito, may kahit isang linya, isang eksena, o isang karakter na nagpaalala sa inyo na hindi kayo nag-iisa sa inyong sariling journey. Hanggang sa susunod na kwento. Maraming salamat sa inyong suporta. With love, Cassie 🤍 DISCLAIMER This story is a work of fiction created for entertainment purposes only.

balita ni Yuna na nanunulis ang nguso habang nagkukuwento. "Sabi nya rin na magsasalitan kami sayo.Sa kanya ka sa ibang araw, Tapos sa akin ka sa ibang araw parang ganun ang gusto niya.Tapos eh pag linggo lang tayo pwedeng magsama samang tatlo At mula ngayon.Ituturing na raw niyan akong kapatid.At mamumuhay daw tayo ng payapa.Tayong tatlo" Kwento pa ni Yuna. Pero ang paraan ng pagkukwento niya ay parang walang buhay, na para bang nang iinis at nanunuya lang.