Novel & Cerita Nasa Loob Ang Kulo Meaning

Nasa loob pa rin naman siya ng bakuran ng ospital. Nakatitig siya sa kalangitan na puno ng bituin. Ang buwan na sobrang liwanag na nagbibigay ng liwanag sa hindi natatamaan ng ilaw. Ilang minuto ang tinagal niya na nakatitig doon, pero ang liwanag ay natakpan ng ulap kaya nawala ang liwanag ng buwan sa paligid.

----3 weeks later---- Xandra Pov: Kasalukyan akong NASA Terrace Ng may maramdaman akong yumakap sakin Mula SA likod. "Gabi na bat NASA labas ka pa?" Tanong Ni Deib habang naka patong Ang ulo nya SA balikat ko. "Hinihintay Kasi Kita. HIndi ako maka tulog hangga't hindi Kita katabi."Nakangiting Sabi ko..

My exact dream. From the pink dress... to the mountain...to the telescope. Telescope Everyone in Eleazar Hacienda knows how much she loves the stars. Kapag malinaw ang langit sa gabi, automatic na nawawala si Loo sa loob ng bahay. Madalas siyang makita ng mga trabahante sa malawak na damuhan malapit sa bukirin, nakahiga sa picnic mat habang katabi ang telescope niyang halos ilang taon na niyang ginagamit.

Nasa isang delikadong lugar siya at kailangan niyang mahanap ang labasan. Naghanap siya ng mahabang oras ngunit wala siyang mahanap na mekanismo na magbubukas sa batong pader sa itaas sa kanyang ulo. At nung nag-aalala na siya… Click! Ang tunog ng isang mekanismo ang pumukaw ng kanyang pansin, at muling bumukas ang lagusan na nasa itaas ng kanyang ulo.

Nasa Loob ng dokumento, nakalista pati ang kulay at brand ng mga panloob na damit na karaniwang sinusuot niya. Ang saya! “Nananabik ka na ba?” tanong ni Theodore nang makita ang ngiti ni Luna. “Sobra!” sagot ni Luna at humalik sa hangin bago itabi ang telepono. Sa Villa ng Cortez. Ipinarada ni Giovanni ang sasakyan at naglakad sa daan, at nakita si James Cortez na nag-aayos ng mga bulaklak sa bakuran.

NASA isang kagubatan si Cataleya. Walang humpay ang pagtakbo niya sa masukal na daan. Hindi siya maaaring tumigil dahil mahuhuli siya ng maraming tao na humahabol sa kanya. Ang lahat ng mga ito ay gusto siyang mahuli ang buhay.

Nasa isang bihirang estado ng katahimikan ang isipan ni Lorina ngayon, at ayaw itong gambalain ni Luna. Matapos siyang tumayo roon ng ilang sandali, naisip niyang baka mapansin siya ng kanyang ina, kaya tahimik siyang lumisan sa bakuran. Pagkalakad ng kaunti, humarap siya sa punong tagapamahala at sa mga staff na nag-aalaga sa kanyang ina at mahinahong nagsabi, "Pasensya na po at naabala ko kayo sa pag-aalaga kay Mama." aniya.

Papaanong ang mga sumpa na tinutukoy nila ay tinuturo ang isa lamang sa kanila? Like the story they said, he is begging and asking for help. I can't believe it. Something was brewing in my mind. And even if I tried to remove it, or erase it, I could do nothing. He doesn’t look cursed and he also doesn’t look miserable. This image has only one meaning, the moon is the goddess, at ang mga Lobo ang mga binabantayan niya.

Nasa loob ko parin siya at wala na atang balak umalis. “Siguraduhin mo lang na you’re mine, Thaigo dahil kapag inulit mo ang ginawa mo. Puputulin ko yang malaki mong ti—” Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang maramdaman ko ulit ang pagtigas ng kanyang pagkalalaki sa loob ko. “Are you ready for the second round baby?” Nakangising sabi niya sa akin.

Nami-miss kong yung mga panahong nagku-kwentuhan kami sa gabi habang nakatingin sa mga bituin. Nakakalungkot isipin na hindi niya na naabutan kung paano ko naabot ang mga pangarap namin. At sa tuwing nalulungkot ako tumitingin ako sa mga bituin dahil yun ang palaging sinasabi ni Lolo sa akin. Iniisip ko nalang na isa na si Lolo sa mga bituing nasa langit at nagbibigay liwanag sa gabi.