Natutunan Ko Na 소설 & 이야기

natawa naman ito "Ano ka ba? Magkakaanak na tayo lahat nahihiya ka pa rin ba sa akin? Come on Sweetie, tutulungan na kita! H'wag ka nang mahiya." natatawa niyang bigkas sabay hawak niya sa akin. Hindi na ako nakapalag pa nang bigla niya na lang akong hubaran. Nahihiya man pero pikit mata na nga lang akong nagpatulong magbihis sa kanya!

aniya pa. Natuwa naman ako sakanyang sinabi kaya hindi ko napigilang mapangiti. Next time? Meaning to say, magkikita pa kami ulit at mag dadate? Gusto ko ang ideya na yon. “okay.” pacute kong turan. Para akong nakuryente ng hinawakan nya ako saaking isang kamay.

Sabi ni Fatima "Hi Fatima" Bati nong Nathan sa kaibigan ko at tumingin saakin "Hi andrea.. hindi mo siguro ako maalala" Sabi niya kaya taka akong tumingin sakanya "Sabi ko na nga ba" Sabi niya ng mapansin ang pagtataka sa mukha ko

paliwanag nya "Magaling ka sa lahat ng bagay na ginagawa mo cuz. Napapabilib ako sa'yo." Nabaling ang atensyon nila kay Nate na winaksi na ang milk bottle. Malamang ay busog na ito. Nagpupumilit itong tumayo sa kandungan niya saka ngumiti at tinaas ang kamay papunta sa kuya Peter niya. "Kuya, gusto ata magpabuhat ni Nate sayo."

“Paano ako hindi mag aalala? Muntik ka ng mapahamak! Paano kung nahuli ng dating ang asawa mo? Diyos ko… hindi ko kayang isipin! Makakapataý talaga ako ng tao!” Hindi ko mapigilang ngumiti. Walang kupas ang pag aalala at pagmamahal nito sa akin. Sumenyas ako kay Natnat na lumapit. Niyakap agad ito ni tita. Maliit pa si Natnat noong umalis ito ng bansa para sumama sa foreigner na napangasawa. Isa si tita sa nag alaga sa akin noong nanganak ako. Mahirap pero kinaya ko dahil sa kanila ni mama.

“Let’s hope not.” Nagtapos ang tawag sa marahang click. Nanatili akong nakatigil, ramdam ko ang malakas na tibok ng puso ko. Natasha. Leon. Ang daungan. May pinaplano siya—at hindi na naman ako kasama.

“Really? Sumusuko ka na?” “Hindi ako sumusuko, Denmark.” Natawa ako nang mapakla pagkatapos kong sabihin iyon. “I just realized na hindi ka worth it pagtuunan ng pagmamahal”

NATASHA "Salamat. Mauna na ako,” paalam ko kay Pamela at hindi ko na pinansin ang patutsada niya. Maging ang mga tingin niya sa akin na tila ba naasar siya gayong wala naman akong ginagawa.

Kaagad naman siyang tumango “Oo naman! Naka-moved-on na ako sa kanya! Tangap ko nang hindi kami para sa isa’t -isa ni Darren. Marami na din akong nailuha sa kanya kaya naman quota na ako sa lalaking iyun.” Nakangiting sagot niya ditoi

“Kakaiba ang lahat ng tao dito. Mababa ang IQ, mahina ang katawan, at masama ang vibe. Kailangan ko na talagang umalis. Hinding-hindi ako mamamatay kasama ang mga taong ito, lalo na at hindi maganda ang trato nila sa akin.” “Well, okay naman siguro ang mga magulang ko,” dagdag ko sa aking sarili, habang palihim na sumusulyap sa mga magulang ko, pareho silang nakatingin sa akin ng nag-aalala. “Hindi pa ako sigurado. Kailangan kong patuloy na mag-obserba.” Lumambot ang titig ni Natalie at ngumiti siya na naging dahilan para hindi gumanda ang pakiramdam ko. “Yunice, nakilala mo na ba si Dory noon?”