Nawala Na Naman 소설 & 이야기

Napa tawa naman ang lalaking kausap. "Okay, okay! Time out na. Nag sa suggest lang naman ako baka lang naman mag pwede. Ako na kasi ang nahi hirapan sa lagay mo eh. Panay ang habol mo sa kanya hindi ka naman pansin. Bakita kaya hindi na lang ako ang nag pag ukulan mo ng pansin? At least ako alam mong kaya kitang baliwin sa kama at ilabas ang lahat ng demonyo mo sa katawan na halos iyong mag maka awa na habang sumi sigaw." salag nito sabay ngisi na tila nakaka loko.

(Where are you now? "Women dou hen xiangnian shushu, yinwei women he ta hen qinjin, jiejie, women keyi ba ta dai huilai, ta bu ying gai zai nali, nage nuhai fengle." wika ni kuya Ash sa kakambal niya nakita ko na pinunasan nito ang mukha ng kapatid niya. (We both miss uncle because we are close to him, sis, we can bring him back here and he shouldn't be there that girl is crazy.)

tugon naman niya Natawa naman ako sa kaniyang sinabi at agad naman akong umiling sa kaniya, “Of course, I’m okay Kim, okay? Don’t worry about me, tsaka wala namang maling sinabi si Tita sa akin—and it’s true naman na may ginawang kasalanan si mom, and I don’t care about it. problema na niya yun,” tugon ko naman sa kaniya Ngumisi naman sa akin si Kim nang sabihin ko iyon sa kaniya, nang biglang umimik si yum isa amin.

Nakakatawa man ay hindi ko na lang pinansin. Hindi naman mahalaga sa akin kung ano ang nakikita ng tao o sasabihin nila tungkol sa akin. What I know is, as long as I happy and contented for what I have, who cares? Hindi din naman ako mamatay kung hindi maganda ang suot ko at kahit magmukha man akong manang or nanay di'ba?

wika naman ni Jen. " Ahh, I want to get my first sahud because aalis na ako dito" wika ko Naman. " Me too, I'm so tired. My nails, hair and my dresses Hindi na normal lahat" reklamo Niya naman sakin. " Sinabi mo pa, I'm so excited to get out of this h*ll" wika ko Naman habang nagmamasid lang Kay jen. " You can both get out of this h*ll right now" bigla Naman akong napatingin sa likuran ko ng marinig kung may nagsalita sa likuran namin.

Nakahawak yung kamay ko sa edge ng counter. “Yung phones, Mayari. Lahat may phone out. Half of those pictures umiikot na. Pero walang makakapansin. Yun lang yung mercy sa whole mess na ‘to. Yung story na na-settle na ng lahat, small change of plans lang, konting confusion sa harap, walang worth talking about.” Umiling siya. “Pero kung magkaiba kayo tignan, kung anyone could see sa pictures na pinalitan niya yung isa sa inyo...”

hehehe ang gross naman nun. Sabagay lahat naman tayo ay tumatae kaya walang dapat na ikahiya. Unless na mabango ang tae mo ay malamang na na iiba ka talaga. Pwede mo na rin gawing business yun para yumaman ka. Hahaha

"Bakit hindi mo subukan?" Ibinahagi ni Subject Three iyon ang parehong walang muwang na pag-asa—na ang magandang itsura ay maaaring makapagpaayos ng mga bagay. Pero imbes na pasalamatan, sumimangot si Damion, "Bakit ka nakaayos? Sinusubukan na mangakit ng ibang lalaki, hindi ba? Kailangan ng anak natin ng pera para sa lahat at nandito ka sinasayang ito sa bagong damit? Hanggal ka!"

Nawala rin ang kulay sa mukha ng mga bisikleta. Hindi nila maintindihan kung anong klaseng nilalang ang kanilang nasaktan. "Nasa mabuting kalagayan ako ngayon Huwag mong isipin na may gusto kang pumatay ng sinuman. Maaari kang mag-scram ngayon," anunsyo ni James.

"Naiinis ka na naman?" "Pwede bang alisin mo yung 'na naman'?" Hinigpitan ni Cindy ang hawak sa bote ng mineral water hanggang sa marinig ang tunog ng plastik. Kitang-kita kung gaano siya naiinis at walang mapaglabasan ng galit. Ano na naman? Para namang wala siyang kakayahang lumaban. "May isang talent show na sikat ngayon. Gusto mo bang ibalik ang imahe mong inosente?"