Novel & Cerita Nawala Na Naman

Wala man lang matinong cover-up o shorts! “N-Niro…”

wika ko sakaniya. " Grabe ka Naman makat*nga sakin master , T*nga karin Naman nung sumunod ka sakin at Akala mo anak mo yung kinarga mo may pa emote emote ka pang nalalaman" natatawa nitong sambit. Napapikit nalang ako ng dahil sa inis tsk. " Where we can find her" walang emosyon kung sambit. Di ito umimik dahil tinawagan Niya ito, this man is so d*mb! Meron Naman pala siyang cellphone bakit di Niya tinawagan.

Wala pa yan Mag hintay ka lang at madame pa akong ipapagawa sayo. Para naman akong baliw dito na nakangisi na kaharap ang laptop ko. To be continued. _________________

, "nag-eexaggerate ka, Gracias" Naiisip ko ang unang beses na iniwan niya akong mag-isa isang gabi, walang abiso, walang paumanhin. At ako na naghintay sa kanya. Isang mainit-init na sabaw sa pagitan ng mga kamay. Isang pelikulang nasimulan na. Isang buhay na marahang naghimulmol, at na tinanggihan kong makitang mamatay.

Sorry sa lahat. Sinundan niya ito ng isa pang maikling tala para siguraduhin na walang hindi pagkakaunawaan: [By the way, tinawid ko ang alimony at pumirma sa tabi. Gaya ng sinabi ko sa text ko, hindi ko kailangan ng pera. At… ikinalulungkot ko ang larawang ipinadala ko sa iyo. Naisip ko lang na dapat mong malaman.]

hindi kaya? "Natahimik ka yata, Karlos? mukhang marami kang iniisip ngayon. At mukhang marami ka ring gustong itanong ngayon sa akin." Halos napahampas na lamang ako ng malakas sa manibela at napasapo sa aking noo gamit ang sariling kamay.

"Networking? Ano iyon?" My Ghad! Mauubusan na yata siya nang mga banat sa dead-signal nitong lalaking ito. "Ang bagal mong...hay! Huwag na nga lang. Napaka-slow ng brain cells mo. I am trying to make your stomach appeared some butterflies too. Pero alam mo. Mauubusan na ako nang hininga, ng mga pamatay kong words of wisdom ay matagal bago mo pa iyon maintind—"

Natuwa naman ako kahit papaano. ----#HIOR----

natawa Naman siya ng dahil sa sinabi ko, kaya kumunot Naman Ang noo ko habang nakatingin sakaniya. Ano bang nakakatawa sa sinabi ko? Mukhang Ewan talaga itong professor na ito mukhang may sira siya sa utak. “I’m not interested in you.” wika Naman Niya na nag pa init ng ulo ko, mukhang lalala ata Ang sakit ko dahil sa sobrang inis ngayong Araw. “Pwede bang umalis ka na lamang, Sumasakit Lalo Ang ulo ko e” wika ko Naman dito.

Natawa naman ito "Sorry, hindi ko naman akalain na mabait ka pala eh. Ito naman, high blood kaagad! Akala ko pa naman, masaya ka sa nakikita mo kanina pero bakit feeling ko nako-konsensya ka yata?" nakangisi nitong tanong. HIndi naman ako nakaimik