Never Let Go Mga Nobela at Kwento

Ani noon, "Once more, I was left to manage my own issues and feelings. It feels like the past. I've never truly had a close friend or lover. I've never had a companion to sit with in the dark as I go through "those" episodes. There were moments that could have been counted, but I suppose that's all there is to it. Nobody is going to repeat those shits. They must be exhausted because of that, and I fully understand that."

“Ehh! Ehh!” hiyaw ng mga kaibigan niya sabay sa tugtog na bumabalot sa loob ng nasabing club. “Puts your hands up in the air! Put your hands up!” hiyaw rin ng iba. “Woohh!” sigaw ni Kariel, habang sumasayaw at sumasabay sa indak ng musikang pinapatugtog ng Dj. Ganun din ang mga kaibigan masaya, at halatang nag-e-enjoy sa gabing iyon. Ilang linggo na ring hindi siya nagagawi sa bar kaya’t sabik siyang magwala sa gitna ng dance floor, ang bawat galaw niya ay swabe at puno ng saya. Kahit hindi siya umiinom ng alak, dama niya ang kalayaan at kaligayahan ng gabi. Hindi maipinta ang ngiti sa kanyang labi at ang kanyang mga mata’y kumikislap sa ilaw na sumasalamin mula sa dance floor. Pansamantala

"Sure. I'll send it to you with the details on how we can run that give away. Grabe sa lahat ng authors na hawak ko, ikaw ang pinaka mapagbigay." Imbes na magalak sa sinabi niya at tumahimik nalang ako. I'm not that good; I have flaws. A nightmare that is still within me. And I'm afraid to speak with them. I'm afraid they might leave me. They are the only strengths I have. I want to treasure them. Like how I treasure my Lola, Lita, and Jay. "Call me when you're done. Thank you Carl." "Sure thing! Call you later, bye."

As expected. “Kung magsisinungaling tayo,” sabi ko habang hinihigop ang latte, “at least mag-set tayo ng rules.” Nag-angat siya ng kilay. “Rules?” Tumango ako. Siguro kailangan na ‘yon. “Rule #1: No touching unless required. Rule #2: No flirting. Rule #3: No real dates after this unless needed. Rule #4: Wag mo akong yayayain mag-stay over sa condo mo. At Rule #5…”

“Bakit ikaw ang taong hindi ko kayang kalimutan kahit hindi naman kita kilala?” Mapait siyang napangiti. Dahil sa buong buhay niya… siya ang lalaking laging may kontrol. Kontrolado niya ang negosyo. Kontrolado niya ang kanyang emosyon. Kontrolado niya ang kanyang mga desisyon. Ngunit isang babae lamang… ang sapat para guluhin ang lahat. Biglang tumunog ang cellphone niya.

“Sa buong araw na magkasana tay, I will hold your hand, hindi ko siya bibitawan kahit na anong mangyari.” “What if you lose?” Tinignan iya ito. “ I never lose, baby.” ito naman ang ngumisi. “Are you sure? Paano kapag natalo ka?Anong consequence?” “If I lose, I will be your slave for a month.” “For a month lang? hindi pa pwedeng two months?”hirit pa nito. “nope. one month.” “sus, natatakot ka lang matalo eh.” pang-aasar pa nito.

Humigpit ang hawak niya sa kamay ko. Nagpatuloy sa pag-awit si Luna. Maya-maya nagsimulang kumilos paikot sa amin ang mga babaeng Malyari at nagsimulang sumabay sa awit habang marahang sumasayaw. Naramdaman ko ang pamilyar na init sa kaloob-looban ko na unti-unting kumakalat sa katawan ko. Alam ko na iyon ang kapangyarihang nasa akin nang ipanganak ako. Nang tingalain ko si Zion, nakita kong unti-unti na ring nagbabago ang kulay ng mga mata niya. Napansin ko na natataranta siya. Siguro dahil pilit niyang pinipigilan ang paglabas ng kapangyarihan niya. Humilig ako sa kaniya, hinalikan siya sa pisngi at bumulong, “Let it go. Magtiwala tayo sa kanila.” Huminga ng malalim si Zion hanggang maramd

Iyon nga lang medyo tagilid kami sa ugali niya. Naglilinis ako sa sala ng maalala ko iyong pinanood namin kagabi sa F******k ni Linda. Ngumiti ako bago tumikhim at sinimulan kong kantahin ang theme song nito. Kinuha ko pa iyong walis tambo at ginawa ko itong microphone. "Let it go! Let it go! I can't hold it back anymore. Let it go! Let--" Natigil ako sa pagkanta ng makarinig ako nang pagtikhim sa likuran ko.

She needs something to lessen the awkwardness. Tumama ang mata niya sa stereo ng kotse, at agad siyang nakaisip ng ideya. Muli siyang lumunok, bago tuluyang yumuko upang i-on ang stereo, at agad namang nabalot ng ingay ang paligid. She leaned back on her seat, while listening to the song that is currently playing. Never Let You Go by Justin Bieber Napangiti siya, bago sandaling ipinikit ang mga mata. Pakiramdam niya, biglang napuno ng saya ang buong sistema niya, kumpara sa mga naranasan niya nitong mga nagdaang araw.

Tumayo ako sa inuupuan ko at pumunta sa stage para mag-gitara kahit tapos na ang gig ko wala naman ng gaanong tao sa bar 6:00pm to 2:00am / 2:00am to 6:00am ang open nito. I'm Mr. Lonely, that's always been there, man Like, took all the bullshit Yeah, I woke up in the middle of the night And I noticed my love wasn't by my side Tryin' ta figure out what I do to make it go bad, cause ever since my love left me My whole life came crashing and I'm so May bago akong nabuong kanta na sumagi sa isip ko. Napatingin ako sa taong pumalakpak sa akin nakita ko si Helga nakatayo sa harap ko.