Next Of Kin In Tagalog Novels & Stories

kinunutan ko ng noo si papa at umiling "No, i won't allow that one, kung papipiliin nyo ako na mamatay dito o makipag sapalaran sa next operation, you know what I'm gonna chose pa. Mamatay sa operation" nag face palm sila at hindi malaman pano gagawin sakin

curious na tanong ni Andrea “Wala na akong pamilya, Andrea! Ganito kasi yun, namatay ang Mommy at Daddy ko sa isang aksidente. Kasama nila kami ng kapatid ko that time sa kotse nung mabangga kami. Galing kaming Tagaytay noon, sa resthouse namin. Tapos ayun, binangga kami ng isang wreckless at lasing na driver. Our parents died on the spot tapos yung kapatid ko, nadala pa sa ospital pero, namatay din. Ako nakaligtas after months na na-comatose ako at sa totoo lang, sana nga, namatay na lang din ako!” mahabang kwento ni Mario at tila nga may humaplos sa puso niya nung marinig niya ang kwento na iyon ni Mario

Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. May isang larawan doon si Dad. Constantine Sandoval. Kay Mommy. Thaliana Ramos. Pictures of Mr. Morteo and Castillano Cardinal are also there. Mga lugar. Ang address ng mansyon namin, the hotel in Boracay, the house of Mr. Morteo. Ang bahay ni Castillano Cardinal ay naroon din. Isang address sa Batangas. Kung ano-ano pang konektado sa mga iyon.

IKATLONG TAUHAN “Selene” KAAGAD niyang dinalo ang kotse ng kanyang ama’t hindi na ininda pa ang isiping basang-basa na siya. “Deianira!” Huli niyang narinig ang sigaw ng kanyang ina bago niya sinara nang pabalibag ang pinto ng kotse. Walang pag-aalinlangan niyang isinuksok ang susi sa pinaglalagyan niyon.

dagdag pa ni kuya. Sige Lyn tawagan mo si Kiel papuntahin mo siya dito sa probensiya. Utos ni kuya Kaya tinawagan ko Ang aking pamangkin na si Kiel. Ring....ring...ring. Hello...Kiel Ikaw ba Yan?Saad ko sa kabilang linya. Si tita Lyn mo ito pwede bang punta ka rito sa bahay. May papagawa Kasi ako ng dito sa interior Ng bahay.

Nasa ibabaw siya ng kama ni Señora Rosanna at naka… nakahubăd. “Papa!” My mother screamed horrifyingly. Nakatingin siya sa amang nakadilat at puro saksak ang katawan. Nilapitan ni mama ang ama at hinila ang kumot na nasa sahig para takpan ang katawan nito. Mama cried next while hugging her dead father’s body. “Lo siento, papá… (Sorry, Papa…) Perdón por llegar tarde… (Sorry for being late…)” “¡Encuentra al que hizo esto! (Find the one who did this!)” utos ni papa sa mga tao roon. Now he’s talking in Spanish.

Kaya pa ba niyang basahin iyon? Hindi pa man ay parang gusto na niyang pasalamatan si Samantha sa pagsasabi nito sa kanya. At habang binabasa niya ang huling kasulatan at parang gusto na niyang panawan ng ulirat. Lahat ng sinabi ni Samantha ay totoo at tugma ayun sa nakasulat dito. Ito ang sinasabi ni Samantha na provision para kay Miguel ni Moises. At nakapaloob doon ang pangalan nilang mag-anak. Ang pirmahan ay sa pagitan ng mag-amang Mortiz at ng Mamang niya andun din ang pangalan ng Papang niya. At naganap lahat ng pirmahan ilang araw pagkatapos ng kasal nila. Maaring dala-dala ni Miguel ang kasulatang iyon nang umuwi sila sa Bulacan kinabukasan ng kasal nila at doon pinapirma ang Mamang

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

“Y-Yes, baka sa katapusan ng buwan siya makipagkita sa atin.” “Really?” she said excitedly. “I can’t wait to meet your brother. Sa apat na buwang relasyon natin, wala pa akong nakikilala kahit isa sa kamag-anak mo. Tapos, heto tayo at ikakasal na agad.” “I told you, my parents are dead already. Si Kuya Poll na lang ang immediate family ko na mas ginustong manatili sa... sa probinsiya.”

To my surprise, it was a short note. I will end everything. I will entrust our son’s future to you. Always . . . Always love him because he really loves you. I love you. I love you both. I am hoping that someday, you’ll forgive me for everything I caused you. I can’t tell you this loudly because I know you won’t listen. I don’t know if you will be able to read this . . . but if ever you read this, I will be very glad to leave this world because I know I never missed saying and making you know how much I love you and how much you mean to me. Sumusuko na ako, Katherine. Those were his three Tagalog words. Minsan na nga lang siya nag-Tagalog, bakit ang sakit pa?