Nice Photography Caption Novels & Stories

E, wala naman akong masyadong alam na lugar dahil minsan lang ako lumabas. Na-distract ako nang may mag-notif. Si Travis, may bago siyang pinost at naka-tag pa ako! Kaagad ko iyong pinindot para tignan. Napangiti ako agad nang makitang iyong iyong original picture na galing sa kanya at painting ko iyon. May caption pa iyon na, "My photography and her painting." Kaagad akong nag-react ng heart at nag-comment, "Thank you, my art appreciator!"

P'wede kong gawin kahit anong gusto ko? Binuksan ko ang camera at naghanap ng anggulo para kuhanan ang sarili ko kahit wala akong make-up at kakagising ko lang. Kita ang kulay kremag headboard ng kama at ang puting kurtina na mahaba dahil purong glass ang dingding. Dalawang picture na magkaiba ang pose ang ipinost ko. Isang nakangiti na labas ang itaas na ngipin at isang nakanguso sabay nakakindat ang isang mata. Nilagyan ko pa iyon ng caption na, "I'm back!" Hindi ko na iyon dinagdagan pa. Gusto ko lang ipaalam sa mga taong nag-aalala sa akin na okay lang ako at nakabalik na ako!

Agad kong pinindot ang profile niya to view his stories. Nanlaki ang mga mata ko nang bumungad sa akin ang mukha ko. Nakatingin ako sa camera habang punong-puno ang bibig ko. Then it has a small caption, "she's hungry and cute,," Napataas ang kilay ko. Bakit naman nila pinagkakaguluhan ito? Eh picture lang naman 'to! And besides, I am really cute. No doubt. ---- 💫

Bahagya lang ako nanonood sa social media ko gamit ang cellphone na dinala ko talaga sa banyo. At kahit isang balita tungkol sa nangyari kaninang umaga lang ay wala man lang akong nakita. Kinunan ko ng mga litrato ang ambiance ngayon. Aesthetic kasi ang datingan kaya maganda na rin i-post sa i*******m. 'What a good ambiance to relax.' pagtipa ko ng caption at pagkatapos ay pinost ito. Wala pang minuto ay nakakuha agad ng maraming reactions ang in-upload.

Gulat akong napatingin sa kanya. “One more papa.” Tili ng anak ko. Lumipat siya sa binti ko. Hindi agad ako nakagalaw ng sabay nila akong halikan sa magkabilang pisngi kasabay ng tunog ng camera mula sa hawak ni Nicah na cellphone. “Wow! Ang ganda. Ang saya niyo pong tingnan.” Kinikilig na sabi ni Nicah bago pinatingin ang kinuhanan niyang litrato.

Nag-upload lang siya ng larawan ng tasa ng kape sa desk niya. Sa gilid ng picture… Bahagyang kita ang suot niyang singsing. Caption lang ang isinulat niya. “Peace is expensive. Good thing I can afford it.” Walang pangalan. Walang patama. Pero sapat na iyon. Ilang segundo lang… Sunod-sunod na ang comments. “ATE SINO NAGBIGAY NG RING?” “Soft launch ba ’yan?” “Waiting sa reveal!” “Pahingi ng update!”

If he wasn’t popular, I don’t think there would be paparazzi shots of us. Kaming dalawa. Smiling at each other. With that guy from the cafe. Nature with Nate: handsome, adventurous, smart, fun, and apparently, not single anymore. "What the heck?" Who the fuck is Nature with Nate and why is this article calling him by that odd name? Mabuti at medyo blurry ang picture and only half of my face can be seen dahil medyo nakayuko ako. Why wouldn’t I? My coffee spilled on my shirt! "Alam mo ano iyong vlogss?” She asked me.

Bumungad sa kanya ang larawan ni Jhaira—hubo't hubad, at hindi nito makita ang ekspresyon o mukha dai Kasabay ng mensahe ang maiksing caption mula kay Arjay: "She's mine now. Stop looking for her."

baling ni Nica sa akin, hindi pa rin nawawala ang ngiti niya, “wag mo nang pansinin ‘yang si Rey, nagpapapansin lang ‘yan. As I was saying, ang gwapo ni Mr. Solano. Alam mo ‘yung parang male lead sa mga reading app? Ganon! Yung tipong kahit may hawak lang na ballpen, mukhang photoshoot na agad!” Natawa si Rey. “Nica, baka naman nag-i-imagine ka lang. ‘Yung ‘mukhang photoshoot’, baka dahil sa kilig mo ‘yan.” “Hindi ah! Grabe, Rey. Alam mo ‘yung parang may sariling spotlight kahit ordinaryo lang ‘yung araw? Ganon siya! Parang ang sarap... sarap niyang tingnan.” Napiling na lang ako habang binubuksan ang PC ko. Sanay na ako sa mga kwento ni Nica tungkol sa mga gwapo pero sa totoo lang, hindi ko

Kahit saang sulok ay may nagbebenta. Napalingon ako kay Nico na abala lang sa paglilibot ng paningin sa paligid. Napansin ko na ang pinapanood niya ay hindi ang malaking stage sa harapan kundi ang mga taong nanonood. His gazes were soft. One thing that I rarely see. I love it when he looks like he’s appreciating his surroundings. Because when he appreciates his surroundings, his eyes are the most expressive. His eyes would look like it’s smiling. It would look so sparkling every time.