Night Changes Novels & Stories

I don't need to mess this up, kahit para na lang kay Liam. I want to freshen up. Kaya naman tumayo ako ro'n sa kinauupuan namin. Tiningnan ko ang aking relo at nakita kobg quarter to twelve midnight na. Nag punta ako sa banyo at tinitigan ang repleksyon ko sa salamin, bumuga ako ng hangin at inayos ko ang buhok ko. Nang matapos ako ay babalik na ako sa aming mesa.

- Talliah Jae's POV. Nagising ako ng walang katabi, pag tingin ko sa orasan ay mag 10pm na. Ibinalot ko ang sarili sa comforter at tumayo upang hanapin si Ice ngunit nalibot ko na ang buong kuwarto ay wala sya, napalingon ako sa counter ng maliit na kitchen, May pasta and juice na nakatakip at may nakadikit na notes. Ilang oras na kaya siyang nagpapahangin sa labas?

Chos lang. “Ano?” Inilapit ko ang bibig ko sa tenga niya at mahinang binugahan siya ng bad breath ko. Char. Normal lang naman ha! Kagigising ko lang eh, wala naman perfect na tao. Lahat naman mabaho ang hininga pagkagising. Hmp. “Pang-dinner ka. Plus, midnight snack.” bulong ko sa kanya at napabunghalit ng tawa.

He was always stuck into that never ending loop of frustrations and regrets. Muling tumungga ng alak si Nick mula sa hawak na bote. Well, it’s just two o’clock in the afternoon but he’s more than ready to sleep. Because only when he’s asleep does he find a little bit of peace in his chaotic life.

A nightmare again. Naramdaman ko ang pagtulo ng luha sa mga mata ko. I thought I was moving forward but everytume I sleep I always get a nightmares. They always show up. It was not in my will. I want that nightmare to be gone. I looked at the clock and I saw the time. It just 4 am in the morning. Tutal hindi naman na ako makakatulog ulit ay napag-isipan kong mag-jogging na lang. Para marelax ko rin ang utak ko.

Hindi na nila kailangan pang usisain ang iniisip ng isa't isa. Matapos ang ilang minuto ay bumangon ang dalaga at hinagilap ang mga damit niya. Nahagip ng mata niya ang digital clock sa bedside table ni Nick. And it read 10:30pm. Damn it! Hindi niya na naalalang tawagan ang mga magulang niya, siguradong nagaalala na ang mga ito kung saan na siya napunta! Isa pa, gagabihin nanaman siya ng uwi, maaga pa ang meeting niya with the COO of Tuazon Food Inc. bukas. Shit!

"Ahmm... Night class. Ano siya... May klase tayo sa gabi pero--" "Hindi ordinaryo 'di katulad sa day class," dugtong ni Mendel nang putulin niya ang pagpapaliwanag ni Souzi kaya't sa kaniya naman nabaling ang tingin ko. "Ang night class ang pinakatinutuunan ng pansin ng lahat ng estudyante rito. We are all allowed to kill each other from 10:00 pm to 4:00 am. Sa mga may maraming mapapatay ay siguradong makakatungtong sa top 20, o mas maganda kung mapapabilang ka sa Octapetala," seryosong pa niyang pagpapaliwanag. "Mendel, ano ba? Masyado mo namang binibigla si Shitarika." ~Cali.

She's standing right there in front of me looking confused while brushing her teeth. I sighed. Naglakad ako papunta sa lamesa at uminom ng baso tubig. "I'm going to play." I finally answered and fixed my mask and hood. She walk towards me with a smile on her face not minding the bubbles staying on her mouth. "What game?" She asked. The siren turned on. Napatayo siya ng maayos at tinignan ang buong paligid. Good evening Lyxians! The 9pm rule is occuring... CCTV or any recorder was turned off until 6 in the morning. Enjoy the night, Lyxians!

It was Friday night and the following day was Roselle's first day off. "Goodnight Mrs. Mitchell…" She mumbled softly as she tucked the older woman into her blankets after falling asleep. It was already 9:00 in the evening but her eyes were about to close. She turned off the light and opened the dimly lit lampshade in the corner before she slowly stormed out from the master's bedroom.

May Noise Level Monitor sa wall. At may Shift Schedule na naka-print sa whiteboard sa hallway. ​SHIFT 1: 0600 - 1400 (Nanny 1) SHIFT 2: 1400 - 2200 (Nanny 2) SHIFT 3: 2200 - 0600 (Atticus/Tin) ​"Shift 3?" I pointed at the board. "Babe, that's the graveyard shift. Matutulog tayo niyan." ​"Babies don't respect office hours, Tin," Atticus said grimly. "We need to be vigilant."