Night Changes Mga Nobela at Kwento

May nagtatanggol sa amin ng anak ko at natutuwa ako na maging kaibigan niya. - Nakatulala lang ako sa kisame ng dorm. Hindi ko alam kung ilang oras na akong gising, pero hindi ako nakatulog nang maayos kagabi. Bawat pindot ng notification sa phone ko ay parang nilalamon ako ng kaba. Bawat scroll ay may mga pangalan ako na hindi kilala, mga salita na parang kutsilyong paulit-ulit sumasaksak sa aking kaibuturan. Ilang beses ko nang in-off ang notification ng app, pero kagabi… nag-trending kami.

Ang gabing iyon ay hindi lamang naging sandali ng pagnanasa—ito ang naging tulay upang magtagpo ang dalawang pusong matagal nang naghahanap ng isa’t isa sa gitna ng gulo at ingay ng kanilang mga mundo. Ang pangakong “One More Night” ay hindi na lamang isang kahilingan. Ito ay naging simula ng isang bagong yugto—kung saan ang Hari at Reyna ng negosyo ay hindi na lamang magkatunggali, kundi magiging kakampi, magiging kanlungan, at magiging pag-ibig ng isa’t isa. At sa kabila ng mga panganib na naghihintay sa kanilang pagbabalik, pareho nilang alam na handa silang harapin ang anumang bagyo—basta’t magkasama sila.

Kung muli kong sirain ang mga plano niya, susubukan ba niya akong patayin? At kung mangyari ‘yon… lalabas na rin ba ang taong tunay na pumatay sa akin noon? Pagsapit ng gabi, nagpalit ako ng malambot na pajama, naglagay ng pabangong lotion, at naamoy kong mabango na ang buong kama. Siguradong hindi makakatulog si Nica, dahil alam niyang ako ngayon ang nasa dilim, at siya naman ang nasa liwanag.

My heart. I returned to my room at eight o'clock because my senior made me go home late. Actually, this is not a strenuous exercise. But because of the results of the interrogation of the national husband Nathaniel, the seniors went mad because they can't afford to buy an Onitsuka brand. Very bad. Because I was tired all day, I lay in bed surfing on the phone until I fell asleep. When I wake up, it's almost eleven o'clock. Activities after waking up in the middle of the night are not washing my face or bathing, but surfing on social networks to read the news.

Maglasing sa gabi, pumasok sa opisina pagsapit ng umaga at kapag gabi ag inom ulit. And that was all thanks to that fucking woman whom he could't fucking forget.

The fragile serenity of the dawn did not last. When Elena stirred hours later, the heavy warmth that had anchored her all night was gone. She opened her eyes to find the other side of the grand mattress empty, the sheets already cold. The lingering scent of Zachary’s expensive cologne was the only physical proof that the intense, earth-shattering passion of the night before hadn't been a dream.

Aside from joining beauty pageants ay nagpapartime din siya sa isang cafe na malapit lang sa university na pinapasukan niya, ilang metro lang din ang layo kaya't nilalakad lang niya. Pagdating niya sa kanilang bahay ay madilim pa ang ilaw. Alas-otso na siya ng gabi nakauwi mula sa part time job niya, pero bago 'tong gabing to kasi usually laging pinagbubuksan siya ng nanay niya pero maski ang ilaw sa front door nila e wala pang sindi. Binuksan niya ang pinto nila gamit duplicated key na hawak niya at saka ini-on ang switch ng ilaw. Kinuha niya ang phone then dialed her mom's number. Nagriring lang ang phone nito pero di sinasagot kaya't kinakabahan na siya. Palabas na sana siya ng bahay para

Bakit kasi ang harot mo, Allanna? Kinagat ko na lang ang pang-ibabang labi ko't naghilamos. Matapos kong ayusin ang aking sarili ay lumabas na ako't dumiretso sa locker area para kunin ang gamit ko. Mabuti na lang at wala pang mga empleyado dahil maaga pa. Saka ang bukas naman kasi ng bar ay mula alas-syete ng gabi hanggang alas-tres ng madaling araw. In-check ko muna ang cellphone ko kung mayro'n bang mensahe galing sa pamilya ko. Pero ganoon na lang ang pagkadismaya na wala man lang ni isang text o missed call na galing sa kanila.

Nagising ako at nasilaw pa ako sa sobrang liwanag hindi pala naisara ang bintana. Anong oras na ba? Isip ko at napalingon sa paligid, sa kabilang single na kama kung saan nakahiga si Jane, bakas na natulog ito doon. Kinapa ko ang cellphone ko at pagtingin ko sa oras alas onse na, napahawak ako sa ulo ko dahil ang kirot.

Belle’s P.O.V. The office was eerily quiet after dark, the hum of computers long faded and the polished floors reflecting the soft glow of city lights filtering through the glass walls. I knew I had left hours ago. Hindi dapat nagsusunog ng kilay ang mga katulad kong intern, lalo na kung hindi naman bayad ang nilalaan kong oras para lang matapos ang project na ibinigay sa akin ni Sir Nathan. Kauumpisa ko pa lang sa trabaho kaya kailangan kong pag-igihan para mas malaki ang tiyansa kong mapabilang sa mga regular na empleyado ng kompanyang ito.