Romans & histoires Night Changes

Matapang na tanong ni Andrew kay Lorenzo. "Gusto ko lang makatiyak na uuwi nang maaga si Joan." "Biyernes ngayon," sabay pa nilang bulalas ni Andrew. "So?" "Bonding moment namin ni Andrew. Kaya, bukas pa ako uuwi." "What?" Napakunot ang noo niya dahil OA ang pagbigkas ni Lorenzo sa mga salitang iyon. Gayunpaman, sinabi pa rin niyang kina Andrew ako magu-overnight.

Mabilis nitong nabuksan ang main gate at malalaki ang hakbang na tinahak nito ang pintuan. Napalunok siya. "Jayden, don't tell me you are serious about this. Comeon, it's already past 2am. Lahat sila tulog na, guguluhin mo pa? Pwede naman nating pagusapan mamaya..." Suhestiyon niya upang malihis ang atensiyon

The city lights blurred into a kaleidoscope of colors as Damon navigated their car through the quiet streets, the late-night air thick with the scent of jasmine and exhaust fumes. It was almost midnight, the moon a pale disc hanging low in the sky, casting an ethereal glow over the sleeping city. Soirye, nestled against Damon's side, felt a wave of contentment wash over her. The day had been a whirlwind of activity, a mix of work, laughter, and shared intimacy. Now, as they pulled into their driveway, a sense of peace settled over her.

Dumaan muna sila sa bulletin board na nakadistino sa mismong locker ng mga staff. “Night shift na tayo sa susunod na buwan. Nilipat na tayo. Magbabago na raw ang rotation simula ngayon. Isang buwan tayong day shift at isang buwan na rin sa night shift. Nagrereklamo na siguro ang night shift,”ani Evangeline habang abala sa pagtingin tingin sa listahan ng bagong schedule sa taon na iyon. Hindi niya na masiyadong nasundan ang mga pinagsasabi ni Evangeline. Abala ang utak niya sa pagkumbinsi sa sarili na kalimutan na ang malaking ahas na nakapa niya kagabi.

Nakangiting sabi niya dito. Nagtutupi ng damit si Zynn na nilabahan niya kahapon. Mamayang gabi ang pasok niya sa work. Mayroon kasing nightshift ang trabaho niya. Isang buwan at susunod namang buwan ay umaga na ang pasok niya.

Ahva POV Nagising ako bigla na para bang may narinig akong sigaw ng isang babae. Hindi ko lang alam kung sa panaginip o totoong narinig ko ngayong gabi. Napatingin agad ako sa malaking orasan na nasa dingding ng dorm. Alas dose na pala ng gabi. Tahimik ang paligid, halos rinig ko pa nga ang mahinang hilik ni Amon sa kabilang kama, at ang mahina namang paghinga nina Nyra at Cael. Kahit si Penumbra, na karaniwan ay madaling magising sa kahit anong ingay ay tulog na tulog rin.

Ni hindi na niya maalala kung kalian siya huling natulog sa kanyang kwarto. Because when he starts working at night, the next thing he knew is, Its already Morning. Iyon lang ang daily routine ni Axel. Work-House-Work Aminado naman itong hindi niya napagtutuonan ng pansin ang kambal. Ito na rin siguro ang rason kung bakit ang layo layo ng loob nito sa mga anak niya

nakangiting bati ni Sven habang lumalapit. Halata ang pagod at bahagyang pamumutla sa mukha nito, ngunit kahit ganoon, nananatili pa rin ang init at lambing sa mga mata nito kapag nakatingin sa kanya. Para bang walang nangyari kagabi. Bahagyang ngumiti si Nevaeh, ngunit may halong panunuya ang ngiting iyon. “Maaga?” tanong niya. “It's almost eight. I think it's more accurate to say that you're the one who stayed up all night.”

Napapansin niyang parati itong nakangiti kapag kausap ang matandang lalaki na iyon. "Night," bungad nito sa kanya kaya umarko ang kilay niya, "9:00 PM nga pala ang uwi ko mula sa isang araw. Papasok ako sa ospital at magti-training. Straight paglabas ko ng university, diretso na ako, "That's MWF."

“What was that? Tsk!” Nakaramdam ako ng pananakip ng dibdib kaya binuhay ko ang lampshade at nagsalin ng tubig sa aking baso. Nang mainom ko iyon ay isinandal ko ang aking likod sa headboard na aking kama. Muli kong inalala ang napanaginipan ko kanina. That dream again. Hindi ko alam kung bakit ko na lang iyong napapanaginipan. Nakakapagtaka lang kasi nandoon si Twelixs. Do I like her kaya hanggang panaginip ay naaabot na n’ya? “Aish! This driving me crazy!” mahinang ani ko bago inis na ginulo ang buhok. Kinuha ko ang phone na nasa ilalim ng unan ko para tingnan ang oras. “12:12 am…”