Nightmarish Creatures Novels & Stories

"Lalong tumindi. Nararamdaman ko siya. Nararamdaman ko ang bawat hininga niya, ang bawat... tagumpay niya. Natalia, she didn't just take Vlady. She’s building something. Isang hive mind." Biglang yumanig ang lupa. Mula sa mga anino ng mga kalapit na puno, lumabas ang mga pigura. Sila ay mga tao—o dating mga tao. Ang kanilang mga mata ay wala nang pupil, purong lila lamang, at ang kanilang mga balat ay may mga pilak na wire na lumalabas sa kanilang mga leeg. "The Shadows," bulong ni Natalia. "The infection is spreading."

What kind of witchcraft did she put on him? Mariin siyang napapikit nang may imahe na naman ng babae na umuungol sa sarap na pinalalasap niya ng gabing iyon. He can see the body and hear the moans and groan, whenever he's having a nightmare. Yeah it’s a nightmare.

Wala na siyang nagawa kundi huminga nang malamig dito! Ito ay isang Fire Enchanted Beast! Ang Fire Enchanted Beast ay isang uri ng pambihirang halimaw na madalas manirahan malapit sa mga larva nito. Natural na nagliliyab ang buo nitong katawan habang inaabsorb ang lakas ng kaniyang larva. Walang kaideideya si Darryl na makakakita siya ng isang kagaya nito sa loob ng lihim na tunnel.

“Hindi tayo safe dito. Pakiramdam ko… nilamon tayo ng halimaw, and now nasa loob tayo ng sarili nitong dimensyon. Isa itong illusion, isang kulungan na gawa mula sa pinakamalalalim nating takot.” Nag-ikot siya ng tingin at doon nila napansin ang mga anino. Mga pira-pirasong imahe ng nakaraan, naglalakad sa paligid na parang multo. May hugis sundalo, may hugis bata, may hugis babae—lahat may pulang mata, lahat puno ng pang-uuyam. Cassandra held tightly to her spear, nagliliyab ng pilak, ginto, at bughaw.

Sa tagal kong umiiyak at pag proseso sa nangyari, nahulog ako sa malalim na pag tulog. Kinabukasan, maaga ako’ng nagising dahil sa pag kalam ng sikmura ko. Obviously, I didn't eat dinner last night. Nakita kong may mga pagkain naman kaya kumain na ako mag isa. Si Mama at Diana ay paniguradong tulog pa at hindi ko rin gusto na makaharap sila.

Tumayo ako at lumabas ng kwartong iyon para sana magpatulong sa kung sino mang maid ang makita ko para madala na namin si Col sa kwarto nito dahil inaantok na rin ako. Pero madilim ang buong mansyon. Sa mga dinadaanan ko lamang nagkakaroon ng ilaw at namamatay rin kapag lumagpas na ako. Hindi ko alam na uso rin pala ang motion sensor lights sa mga classic mansions. Malapit na ako sa hagdanan nang impit akong napatili dahil sa taong nakasalubong ko. Kung hindi pa umilaw ang lights sa tapat niya ay baka kumaripas na ako ng takbo sa takot.

Biglang may bumara sa lalamunan kong kanin at parang pumasok na naman ito sa ilong ko. Napatayo ako at kumaripas ng takbo patungong CR. Buti nalang at malapit ang CR dito sa Canteen dahil kaharap nito ang mga sink na pinaghuhugasan ng mga Canteen Staffs. Napa-haching ako sa gilid ng sink, may lumabas na namang demonyo, charot. Naghugas naman ako ng kamay at nagmumog na rin.

LEX ARTHUR One year before. "Dusk Fright features monstrosities of Filipino folklore, one of these is the Tiyanak, a class of limbo-bound, human-consuming, hell babies. And of course, the aswang, the flesh-eating creatures,” pagpapaliwanag ko. Buong pagmamalaki akong nakaharap sa ilang mga bisita namin dito sa conference hall. They were all sitting on the cushioned chair while I lounged on my carriage — I mean, my wheelchair.

Ipinaliwanag naman niya kung bakit ako. "Dahil ang ginawa kong paraan na tinawag na Hemos Nateis Necromania ay ang natatanging paraang nakita ko upang maging tagumpay ang aming hangarin na matapos ang suliranin sa mga bampira. Ito ay paraang pagbubuklod sa mga tinaguriang mga isinumpang dugo. Ayon sa paraang iyon, dapat ay makalikom kami ng apat na ibat ibang isinumpang dugo sa mundo upang magawa ang Hemos Nateis Necromania. Ang apat na ito ay ang dugo ng isang manggagaway, dugo ng isang taong lobo, dugo ng isang bampira at dugo ng isang mortal na tao. Gamit ang aking kapangyarihan, ipinagbuklod ko ang mga dugong ito upang magiging isa at inilagay ko ang kapangyarihang ito sa baog na sinapup

Pinigilan niyang ngumisi ng malawak at matawa sa mga naririnig. All the challenges they've gone through for the past few years made them stronger and fiercer than before. They have developed a personality that they've never thought would exist on them. Zheyn Iana could be labeled as the softest of them all... while Ri as the scariest in girls and Domenic in boys. They are called as The Demon's Hunger by the group who saved them that night.