Nine Days Novels & Stories

Pigil ko. "Hindi pa. May dalawa pa pero tatanong ko na sayo yung pang apat. Pwede ba magpanggap ka bilang girlfriend ko for 9 days? No rules. No strings attached. Kapalit ng titiran mo at kahit anong gusto mo susundin ko. You'll be the queen papayag ako magpaalila sayo. Pumayag ka lang."

Naglagay ako ng dalawang baraha sa aming harapan at nilagay ang sobra sa aming gitna. “Lucky-9 ang laro,” agad na napuno ng pagtataka ang kanilang mukha. “Ang Jack, Hari at Reyna ay sampu ang bilang. Kailangan mo lang ipag sama ang bilang hanggang makabuo na siyam na numbero. Ang numero na mas malapit na maka siyam na bilang sa baraha ang panalo, ngunit maaari rin na manalo kahit hindi naka siyam na bilang, basta mas mababa ang nakuha ng kalaban. Maaari ka ring kumuha ng isa, kung sa iyong paningin ay kulang pa ang bilang mo.” Mahabang lintaya ko.

Habang ang lahat ay nayuko nang mga panahong iyon siya lamang ang walang takot na nakatayo. “Bakit? May dala ka ba para hindi na namingpatusin ang buhay ninyong lahat?” tanong pa nito habang nakahanda na ang hawak nitong baril upang mamaril nang wala sa oras. “Oo meron akong dalang nine,” pagmamalaki niya pa sa kausap. “Nine? Anong nine? Nine hundred? Nine thousand? O nine million?” pangungumpirma nito.

Lahat sinalo ko. He kissed my shoulder. "Prepare for the bomb to explode after nine months." My eyes widened. Oh heck no.

Humagikgik siya. Iginala ko ang paningin ko sa paligid habang patuloy na kumakain. Napansin ko agad ang mga katulong namin na nanonood ng K-Drama habang nagpupunas, nagpapagpag at nagliligpit ng mga gamit. Pinapanood nila ang sikat na K-Drama na ‘Flight Eleven.’ Hango ito sa trahedyang nangyari sa America noong September 11, 2001 na kilala rin bilang ‘9/11 Attacks.’

“Focus on driving. Wala sa mukha ko ang kalsada at mapa.” Namula sa pagkapahiya si Yeonna. She is just starting to work for this arrogant man. At iniisip pa lang niya ang 99 days pang makakasama ito ay parang gusto na niyang panghinaan.

napalunok ako. What? "Nine years..Nine years siyang nag-aantay sayo..." Mahinang natawa siya "See..I know how impatient that man is,but look what is he now,for nine years he's waiting patiently for you" "....while you're still reconciling and choose to heal alone, Hendrix was there cheering you up secretly" "Do you remember those nine years? He didn't leave you..He didn't forget about you.. Walang siyang kinalimutan" Pinahis ko ang luha ko gamit ang daliri..

Saglit siyang natigilan, hawak ang cellphone, walang imik. "Boss, what’s wrong?" tanong ni Nine, sumilip sa screen, saka kumindat sa mga kasama. Walang sinabi si Charles. Dinial niya ulit ang number.

paninigurado nito sa kanya. Kuminang sa kasiyahan ang kanyang mukha sa narinig. Hindi niya talaga kayang itago sa amo ang tunay niyang nararamdaman. Kahit on leave or rest day sila, parte ng responsibilidad nila, na dapat stand-by pa rin sila sa mga store or urgent concerns. Pero kahit pa ganun, natutuwa siyang isipin na nine days siyang mamalagi at makakasama ang pamilya niya.

*Access Denied. Kumunot ang noo ni Nayah. Kung hindi ang petsa ng pagkamatay ng ina nito, ano? Inisip niyang mabuti ang lahat ng detalye. Biglang may nag-flash sa kanyang isipan—ang mismong araw na nahuli siya ni Chance sa loob ng kwarto nito. Ang araw na nagsimula ang lahat. Sinubukan niyang muli. Pinindot niya ang petsa ng kanyang sariling kaarawan. **0-8-1-2-9-8**.