Ninong Mayor Novels & Stories

nabubuwesit na angil nito at muli akong binalingan. Suminghap ako at nagsalita para depensahan ang sarili. "Nabasa po ako, Mayor, hindi po kasi kayo nagpreno. May tubig po sa part na iyon, hindi n'yo ba nakita?" Kay Mayor Yanixx lang ako nakatingin. Kilala siyang makamasa at nakikinig nang paliwanag kaya nga noong unang sabak pa lang niya sa election bilang mayor dito sa lungsod ay walang naglakas- loob na kumalaban sa kanya.

ALLISON P.O.V. "Sige, payag ako, pero kausapin muna natin si Ninong. Tutulungan niya tayo," malungkot na sabi ko. "Sino ba ang Ninong na sinasabi mo, Baby?" tanong niya. "Si Major General Rabarea Anderson—ang bagong PNP Chief ngayong taon," nakangiting sabi ko na ikinagulat nila. "Bigatin pala ang Ninong mo, iha. Paniguradong matutulungan niya tayo," nakangiting sabi ni Tita Karen.

“The ceremony isn’t started yet, Koznetsov. Save your vows for later.” Mabilis akong napalingon sa direksyon ng boses. Nanlaki ang mga mata ko nang makita kung sino iyon. Ang mayor. Hindi lang basta mayor, kundi siya mismo ang mayor namin—kilala bilang isa sa mga pinakabatang mayor sa buong Pilipinas, palaging laman ng balita at social media dahil sa kanyang progresibong pamumuno at matatalas na pananalita. Ngunit ngayong nakikita ko siya rito, sa ganitong oras ng gabi, may kakaiba. Ang presensya niya ay hindi lamang bilang opisyal ng bayan, kundi parang isa ring bahagi ng mundong ginagalawan ni Atticus.

“No, anak. Makinig ka muna. Makakatulong ito sa’yo, hindi ba sabi mo pangarap mo ito. This is it, Elira. Ilalapit kita sa kakilala ko, I will call him. Ngayon ko lang din nalaman na siya ang may-ari. And he is your ninong, anak.” She blinked, trying to register what she just heard. “Ninong?” “Oo. Si Gavin Cordova. He is the CEO. Matagal na kaming magkaibigan, bago ka pa man ipinanganak. Gusto kitang matulungan. And alam ko, sa oras na malaman niya ang tungkol sa kagustuhan mo, he will help you. Ipapasok ka niya, anak. Hindi ba’t gusto mong sumikat?”

Nagbuntong hininga ako at pilit na ngumiti sa apo ng Mayor na si Isaac Kavanaugh. Nagkasakit kasi ang Lolo niya kaya siya muna ang temporary na Mayor. At kanina pa ako inuutusan! Ni hindi pa nga ako nakakakain! “What's your name again?” he asked as he looked at the paperwork on his hands. “Everelle Ponferrada.” “Pakibigay sa chairman, pakisabi na permihan niya ‘yan,” nang-aasar niyang sabi. Pasalamat ka apo ka ni Mayor kung hindi binigwasan na kita kanina pa.

Paglabas ko s banyo ay nakahiga na sa kama ko si ninong kaya kumunot ang noo ko. “M–May kailangan ka po ba, ninong?” tanong ko sa kanya. “Dito ako matutulog,” sagot niya sa akin. “What? What did you say?” tanong ko sa kanya dahil feeling ko mali ang sinabi ko. “N*****x and chill,” sagot niya sa akin kaya kumunot ang noo ko. “Ano’ng n*****x and chill? Ninong, isusumbong na talaga kita kay mommy,” pagbabanta ko sa kanya.

Hindi kaya may alam na siya sa amin ni ninong? “Isang mafia lord ang papa ni Frank, nang mamatay ang papa niya siya na ang pumalit.” Ibig sabihin totoo pala na isang mafia si Ninong Frank. “Umalis ako dahil nakilala ko ang mommy mo, nagpaalam ako ng maayos dahil gusto ko na ng magbagong buhay at magkaroon ng pamilya.” “Dad, bakit masama ba ang mafia?” Inosente kong tanong.

Iyon ang routine niya sa unang tatlong araw ng ikalawang linggo niya sa Davao. “Man, open the door.” madali niyang tinungo ang p***o. ‘Sino naman kaya ang nasa labas? Ang aga pa ah.’ he thought. “Hey, kumusta ka?” agad na bati niya sa taong napagbuksan niya. Mahina niyang sinuntok ito sa braso. “It’s been a while.” ang lalaking nasa harap niya ngayon ay kaklase niya noong kolehiyo; siya na ngayon ang Mayor ng Pasay, si Mayor Niel, kasama ang asawa nitong si Vaness na isa sa mga guest speakers. “Ang aga niyo ah. Bakit?”

At nandun siya. Si Ninong Marco. 40 years old, kaklase ng Papa ko nung high school, may-ari ng construction supply sa bayan, biyudo na isang taon pa lang matapos mamatay si Ninang sa sakit. Siya ang kinuha nilang pangalawang ninong ng bunso ko kasi sabi ni Mama, "Mabait yan, maasahan, parang kapatid na namin."

nagpapatawang tanong ko. “You can read your written vows for each other or recite your vow on the spot,” anang Mayor. Nanlaki ang mga mata ko. “Kaloka, impromptu speech. Hindi ako prepared.” Rinig ko ang mahinang pagtawa ng mga kasambahay na kasama ni tita Nonnie.