Novel & Cerita No More Pain And Suffering

"Pero hindi ho. Wala po akong babawiin na kahit anong kaso. Maraming taon, Tiya. Maraming taon n'yo akong ginawan ng kasamaan. From the moment my parents died. Sinimulan n'yo na ring gawing impiyerno ang buhay ko. Ipinangbayad utang n'yo ako. Ibinenta. You nearly destroyed my life. Muntikan n'yo nang mawasak 'yung buhay ko na dati nang sira nang dahil din sa inyo. Sa inyo ni Tiyo Berting. Kaya kung kakasuhan ko s'ya, gano'n din ang dapat mangyari sa inyo. At hindi na 'to basta-basta perang usapan lang, Tiya. This is all about justice. Hustisya para akin.” Nanlaki ang mga mata n'ya. Parang hindi s'ya makapaniwala. Maybe, she had expected my compassion to override my sense of justice, but she

--- --- "Afraid?" Mahina kong ulit. --- Tumango siya. --- "I wanted a world where you would never suffer." --- --- Napapikit ako. --- Dahil naiintindihan ko. --- Pero hindi ibig sabihin na tama. --- --- "Pero Daddy..." --- Nanginginig ang boses ko. --- "A world without suffering isn't a world without pain." --- Huminga ako. --- "Sometimes suffering teaches people how to care."

Kung meron lang ay hindi ako mag titiis na pasanin to nang mag isa. "Share?" Napaangat siya mula sa pag kakahilig sa balikat ko at tumingin sa akin ng may halong pag kadismaya, "Why would I wanna share my burden? Para maramdaman rin nila ang sakit na nararamdaman ko? ibibigay ko ang sakit sa kanila mabawasan lang ang akin? I don't want that seb. Mas maigi nang pasanin ko ang lahat, kasi alam ko kung gaano kasakit at wala akong balak na iparamdam pa iyon sa iba..." Napalunok siya dahil sa hirap sa pag hinga, "I do wanna ease the pain... I really do, pero hindi ko alam kung paano, kahit na pokpukin ko itong dibdib ko, o kahit iuntog ko ang ulo ko wala pa rin! The pain just wouldn't go away!" M

ungol niya na may pagiinsulto. Sa inis ko ay lalo ko pa ito binilisan "Ahhhh...ahmmmm...ahhhhahhhh....f*ck shit....ahahh...ahahhh...sa-sarap...naman nitoooooo...ahhhhh..." halinghing ko na sa sobrang sarap ay lumiyad na ako habang gumagalaw sa ibabaw niya.

Matagal na panahon na siyang lumalaban para sa hustisya, at ngayon dumating na ang takdang panahon para harapin niya ang taong nasa likod ng paghihirap niya. Napuno ng tahimik na hikbi ang kwarto habang yakap-yakap ko ang sarili ko, kinakalaban ko ang kawalan ng kakayahan ng aking posisyin sa buhay ni Gray. Naging bingi si Gray sa mga pakiusap ko, ang sakit na nakaukit sa kanyang mga mata, ang mga peklat ng kanyang nakaraan, ay tila hindi malulutas.The world Gray inhabited was unforgiving, and my pleas for a different path had fallen on deaf ear "I'm sorry, little one," bulong ko. "I whispered, my voice cracking. "I never wanted you to be a part of this, to inherit the pain and chaos that co

agad kong tanong rito. "Bullshit, Drake!" bungad pa lang nito sa 'kin ay gano'n agad. 'Aba hanep!' "Oh! Ba't ka naman napapamura d'yan? Problema mo?! asik ko naman. "Kanina pa ako tawag nang tawag sa 'yo, hindi mo ba man lang pinansin. Mauubusan na talaga ako ng pasensiya, hahagisan na lang kita ng granada d'yan, eh!" Inilayo ko ang cellphone sa tainga ko dahil masiyadong masakit sa pandinig.

saad ko, hindi ko alam kung paano ko mapapagaan ang sakit at bigat na nararamdaman niya ngayon but all I can say is that he is suffering to much. "You have a brighter future Storm at alam kung malalampasan mo ang lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Feel the pain until it hurts no more. Hindi ko sinasabi na kailangan mong madaliin ang lahat pero paunti unti mong gawin. Huwag mong ikulong ang sarili mo sa madali, masakit at masalimuot na nakaraan. Huwag mong ikulong ang mga magulang mo bagkus ay palayain mo na sila, hindi sila magiging masaya kung ganyan ka." dagdag ko pa ng hindi siya nagsasalita pero alam kung nakikinig siya.

That is something I will never do again, at sisikapin kong makapagmove-on sa nakaraan ko. I tried everything to move on, fucked a lot of women to forget, and worked as much as I could. I’m still in pain, but I’m doing it for myself. Grabe ako magmahal dahil nakakagawa ako ng mga masasamang bagay para lang makuha ang gusto ko.

Napailing ang doktor. “She suffered a lot, Mr. Gregore. That woman in your care now had experience hell in every form. It amazes me that a woman like her is still alive. People who were abused so much tend to take their own life to stop the pain and suffering. Because it's not just physically, they were also abused emotionally and mentally. At yon ang napakahirap na gamutin. Wound heals, but pain of the heart and shattered soul are not easy to fix."

“Don’t blame anyone you, jerk. The pain you felt right now is not enough to equate to the pain I felt at this moment, you bastard! You are the one who caused yourself pain and I am glad to tell you that you deserve it!” Muli siyang humakbang at akmang sugurin si Red. Gusto niya itong durugin ng durugin. Ang sakit na kanyang nararamdaman ay humihiwa sa kanyang puso, na tumatagos sa kanyang kaluluwa at nagpa-wasak sa kanyang buong pagkatao. The pain is drastically spreading in his whole system and it’s unbearable that started killing him. Pinapatay ng sakit na iyon ang kanyang katinuan at bumubuhay ng walang kapantay na poot.